Արդարության հաստատման համար անհրաժեշտ պայման է Հայոց ցեղասպանության ճանաչումը. Ստամբուլի ցուցարարների նամակն Արամ Ա-ին

Հայոց ցեղասպանության 97-րդ տարելիցի կապակցությամբ Մարդու իրավունքների միության Ստամբուլի մասնաճյուղի Ցեղապաշտության ու խտրականության դեմ հանձնախումբը ցույց է անցկացրել Ստամբուլում՝ պահանջելով Ցեղասպանության ճանաչում: Ցույցից հետո հանձնախմբի անդամները քայլերթով շարժվել են դեպի փոստատուն և նամակ ուղարկել Կիլիկիո կաթողիկոսություն:

Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Արամ Ա Մեծի Տանն Կիլիկիո Կաթողիկոսին ուղարկված նամակը ներկայացնում ենք ստորև.

«Վեհափառ Տեր,

Ապրիլի 24-ը Հայոց ցեղասպանության սկիզբը խորհրդանշող պոլսահայ մտավորականների ձերբակալման 97-րդ տարելիցն է: 1915-ի ապրիլի 24-ի ձերբակալությունները սկիզբն էին մի գործընթացի, որի հետևանքով Կիլիկիո կաթողիկոսությունը, որը դարեր շարունակ ոչ միայն հայոց հոգևոր, այլև մշակութային ու հասարակական կենտրոններից էր, իր սեփական հողից վտարվելով՝ աքսորվեց Անթիլիաս:

Մենք՝ Թուրքիայում մարդու իրավունքների պաշտպաններս, սույն նամակով ցանկանում ենք վերահաստատել մեր համոզմունքը, որ Կաթողիկոսության վայրն այս պատմական հողերն են: Նաև խոնարհվում ենք Ցեղասպանության զոհերի, իրենց ողջ ունեցվածքը կորցրած, հայրենի հողում իրենց պատմական հետքերի ջնջման փաստի առջև գտնված օսմանյան հայերի հիշատակի առջև:

Այս նամակով հայտնում ենք նաև, որ պաշտպան ենք կանգնում Ցեղասպանությունը վերապրած ու աշխարհի չորս կողմերը ցրված հայերի զավակների ու թոռների իրավունքներին:

Միանում ենք Ձեր՝ 2011-ի օգոստոսի 31-ին Թուրքիայի վարչապետին ուղղված նամակին, որը վերաբերում է ոչ իսլամական «վագըֆ»-ների (հիմնարկների) կալվածքներն իրենց օրինական տերերին վերադարձնելու պահանջին: Նամակով հիշեցնում ենք. որ Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսությունը միշտ կմնա բազմաթիվ եկեղեցիների, հիվանդանոցների, ծերանոցների, որբանոցների, գերեզմանատների ու այլ ազգապատկան ու եկեղեցապատկան կալվածքների օրինական սեփականատերը, որոնք 1915-ի Հայց ցեղասպանության օրերին բռնագրավվեցին թուրքական պետության կողմից:

Հայ ժողովուրդը միշտ կմնա Օսմանյան կառավարության կողմից ծրագրված ու իրագործված զոհերի տների, հիմնարկների ու կալվածքների օրինական սեփականատերը:

Դուք Ձեր նամակով շեշտում էիք՝ «Հայ ժողովուրդը երբեք չպետք է դադարի արդարություն պահաջել Թուրքիայից: Ձեր խոսքը վարչապետին ուղղելով՝ նշում էիք. «Պրն. վարչապետ, արդարության ու մարդկային իրավունքների մասին ձեր հայտարարությունը կվավերացվի միայն այն ժամանակ, երբ ճանաչեք Հայոց ցեղասպանությունը»: Այս նամակով ցանկանում ենք հայտնել, որ Ձեր պահանջները համազոր են մարդու հիմնարար իրավունքներին:

2011՝-ի ապրիլի 24-ին, երբ համախմբվել էինք ոգեկոչելու 1915-ին ձերբակալված մտավորականների հիշատակը, նույն պահին Բաթման նահանգի զորամասում սպանվեց հայ երիտասարդ Սևակ Շահին Բալըքչըն: Սևակ Բալըքչըի մահը փաստում է, որ 1915-ից հետո էլ հայերն անվտանգ չեն Թուրքիայում, որ դեռ շարունակվում է ցեղասպանությունը, և 97 տարվա ժխտողականությունը պատճառ է այս երևույթի գոյատևման:

Այս նամակով Ձեզ ու Ձեր միջոցով ցեղասպանությունը վերապրածների զավակներին հայտնում ենք, որ արդարության հաստատման համար անհրաժեշտ պայման է Հայոց ցեղասպանության ճանաչումը: Անհրաժեշտություն է վերադարձնել կամ փոխհատուցել բռնագրավված կալվածքներն ու ունեցվածքը:

Հարգանքներով՝

Մարդու իրավունքների միության Ստամբուլի մասնաճյուղի Ցեղապաշտության ու խտրականության դեմ հանձնախումբ»: