Ո՞վ է ստում՝ Կառավարությո՞ւնը, թե՞ Ալավերդու քաղաքապետը

Ի՞նչ դասեր քաղեցին քաղաքական համակարգը, հասարակությունը  քառօրյա պատերազմից: Այն բեկումնային, առանցքային իրադարձություն էր մեր պետության կյանքում: Բայց հաստատ մեր բոլորի մտածողության մեջ բեկում տեղի չունեցավ:

Նոր որակի պետության գաղափարը մնաց տեսլական՝ առանց դրան տանող կոնկրետ գործողությունների: Նահատակված տղաները հերոսներ են, ովքեր իդեալ պետք է դառնան բոլորիս՝ հատկապես պատանիների համար: Բայց նույն այդ պատանին տեսնում է, որ քառօրյա պատերազմը ոչինչ չփոխեց իր ծնողների կյանքում, երկիրն ավելի արդար չդարձավ: Զոհվածներին շարունակում ենք հիշել առիթից առիթ, իսկ մեր սպառողական իրականության հերոսները շարունակում են մնալ օլիգարխն ու փողատեր զոռբան:

Քառօրյա պատերազմից հետո կադրային վերանայումներ տեղի ունեցան բանակում, որոշ բարձրաստիճան սպաներ հայնվեցին ճաղերի հետևում, բայց բանակում տիրող վիճակը, գլոբալ համատեքստի, ընդհանուր քաղաքականության հետևանք է:

Որակական, գլոբալ վերանայումներ չեղան, պատճառները վերացնելու փոխարեն՝ դարձյալ ընկանք հետևանքների հետևից: Քառօրյա պատերազմն ունեցավ նաև դրական արդյունքներ: Գործող ու առաջին նախագահները վեր կանգնեցին քաղաքական կոնյիկտուրայից և ցույց տվեցին, որ համազգային խնդիրներում կարող են գալ կոնսենսուսի:

Հենց երեկ հանդուրժողականության և ներողամտության բացառիկ քայլ արեց արցախյան առաջին պատերազմի հրամանատար, Արցախի հերոս, ԼՂՀ ԱԺ պատգամավոր Վիտալի Բալասանյանը: Լեգենդար Վիտոն դիմեց ԼՂՀ նախագահին՝ կոչ անելով ներում շնորհել իր դեմ մահափորձ կատարած մարդկանց:

Բայց դրականը քիչ է, էլիտար մեծամասնության համար քառօրյա պատերազմը վերածվեց PR-ի, դարձավ ֆոտոսեսիա, իրենց ձախողումներն արդարացնելու փորձ:

Ալավերդու քաղաքապետ Կարեն Փարեմուզյանը կրճատումներ է կատարում քաղաքապետարանում, դրա ենթակայության տակ գտնվող մանկապարտեզներում, երաժշտական դպրոցներում: Մարդիկ մնում են անգործ, իսկ Փարեմուզյանը գտել է ալիբին, նա ասում է, քառօրյա պատերազմի հետևանքով Ալավերդուն հասանելիք դոտացիոն հատկացումները կրճատվել են, Լոռու մարզպետ Արթուր Նալբանդյանը և Կառավարությունը հերքում են քաղաքապետի ասածը, պնդում, որ դոտացիոն կրճատումներ չեն եղել:

Երկուսից մեկը՝ կա’մ կառավարությունը, կա’մ քաղաքապետը ստում են: Երկուսից մեկը՝ կա’մ կառավարությունը, կա’մ քաղաքապետը իրենց ձախողումը բարդում են քառօրյա պատերազմի վրա: Սա արդեն շատ վատ է, ողբերգություն, բարոյական անհաղթահարելի անկում:

Սարգիս Հակոբյան