ՀՅԴ-ն այլևս անելիք չունի

Առաջին նախարարական նշանակումները հուշում են, որ Հայաստանում ստեղծվում է տեխնոկրատների կառավարություն, որի ձևավորման հիմքում ոչ թե կուսակցական պատկանելությունն է, այլ՝ մասնագիտական, մենեջերական հմտությունները: Կարեն Կարապետյանը նույնիսկ չէր բացառել, որ ընդդիմությունից նույնպես կարող է նշանակում արվել, եթե կադրն ունենա անհրաժեշտ պրոֆեսիոնալիզմ: Ինչքանով է տեխնոկրատների կառավարությունը ավելի արդյունավետ կամ ինչքանով է համապատասխանում սահմանադրական փոփոխությունների տրամաբանությանը, որոնցով մեծացվում է կուսակցությունների քաղաքական պատասխանատվությունը, խոսակցության այլ թեմա է: Հիմա ունենք այն, ինչ ունենք: Տեխնոկրատների կառավարության ձևավորման գործընթացում գրեթե զրոյացված է ՀՀԿ-ի դերակատարությունը: Սա նշանակում է, որ ՀՀԿ-ՀՅԴ կոալիցիան այլևս չի գործում, և, եթե կառավարությունում հանրապետականներ ներկայացված չեն տրամաբանական չէ, որ դրանում տեղ պետք է ունենան կոալիցիայի կրտսեր գործընկերները՝ դաշնակցականները:

Սա քաղաքական աքսիոմ է, մանավանդ ՀՅԴ խմբակցության հինգ կամ վեց ձայնի անհրաժեշտությունը կառավարությունը հաստատ չունի` անկախ վարչապետի անձից: Մյուս կողմից՝ Կ. Կարապետյանն ակնարկում է, որ իր ծրագիրն ու տնտեսական քաղաքականությունը միանգամայն տարբեր են դաշնակցական պատկերացումներից: Նախորդ նիստին վարչապետը դա հասկացրեց Արծվիկ Մինասյանին, երեկ՝ Լևոն Մկրտչյանին: Ժամանակին ՀՅԴ գործիչներն ասում էին, թե իրենց մասնակցությունը կառավարությանը պայմանավորված է բացառապես ծրագրային ընդհանրությամբ, միասնական տեսլականով:

Այսօր Կարապետյանը միանգամայն այլ բան է պնդում և զարմանալի է, որ ՀՅԴ-ն համառորեն ցանկանում է մաս կազմել մի կառավարության, որի ծրագրի հետ ընդհանուր ոչինչ չունի: ՀՅԴ-ում պատրաստ են անգամ Արծվիկ Մինասյանին տեսնել ոչ թե Էկոնոմիկայի, այլ բնապահպանության նախարարի պաշտոնում: Սա նշանակում է, որ ՀՅԴ քաղաքականության հիմքում ոչ թե սկզբուքններն ու ծրագրերն են, այլ՝ իշխանությունից կառչած մնալու հրամայականը:

Ավանդական կուսակցությունում երևի հասկացել են, որ ապագա ընտրություններում անցողիկության շեմը կարող են հաղթահարել միայն վարչական ռեսուրսի շնորհիվ:

Կ. Կարապետյանին բացարձակապես չի հետաքրքրում, թե ՀՅԴ-ն ինչ է պայմանավորվել Սերժ Սարգսյանի հետ: Ի տարբերություն իր տեխնոկրատ նախարարների, վարչապետն ունի քաղաքական հավակնություններ, որոնցում ՀՅԴ-ն տեղ չունի: Հրանտ Մարգարյանը և Արմեն Ռուստամյանը հենց Կարեն Կարապետյանի հետ պայմանավորվելու անհրաժեշտություն ունեն` կոալիցիոն նոստալգիային տուրք տալու փոխարեն: Եթե, իհարկե, այդքան սիրում են իշխանությունն ու մոգական աթոռները:

Սարգիս Հակոբյան