Անվտանգության խորհրդի չկայացվածությունը

Տեխնոկրատների կառավարության կազմավորման ֆոնին ենթադրելի ու տրամաբանական էր նախագահի աշխատակազմի «քաղաքականացումը»:

Արմեն Գևորգյանը, Ալեքսան Հարությունյանը պրոֆեսիոնալ քաղաքական մենեջերներ են, և հենց նրանց ուսերին է ընկնելու քաղաքական մոդելավորման գործընթացը, ընդ որում` համակարգային տրանսֆորմացիայի և խորհրդարանական ընտրությունների բարդ ժամանակահատվածում: Այդ առաքելությունը տարբեր պատճառներով չեն կարող կատարել կառավարությունը կամ ՀՀԿ-ն: Առաջինի պարագայում, առայժմ, բացակայում են ձևակերպված քաղաքական հավակնություններն ու ձևավորված թիմը: ՀՀԿ-ն այդ դերն օբյեկտիվորեն չի կարող կատարել, որովհետև հենց քաղաքական տրանսֆորմացիայի թիրախներից մեկն է, այսինքն` այն ինստիտուտն է, որին, ինչպես Սերժ Սարգսյանը բնութագրեց, «նոր ոգի» է պետք հաղորդել:

Ինձ թվում էր, նախագահի աշխատակազմում ինստիտուցիոնալ և անհատական դերակատարությունները հստակեցնելուն զուգահեռ, անդրադարձ էր կատարվելու նաև անվտանգության խորհրդի ֆունկցիոնալ գործառույթներին, ուրվագծվելու էր նրա նիշը պետական համակարգում: Այդպես մտածում էի, որովհետև սահմանադրական փոփոխությունները բարձրացնում են նաև այդ կառույցի կշիռը. այն խորհրդակցական մարմնից վերածվում է ինստիտուտի, որը նաև որոշումներ է կայացնելու, բայց գլխավոր շտաբի նախկին պետ՝ Յուրի Խաչատուրովի նշանակումը ԱԽ քարտուղարի պաշտոնում հուշում է, որ փոփոխությունների ալիքը, գոնե հիմա, շրջանցելու է այս կառույցը:

Հարցը Խաչատուրովի անձը չէ, այլ այն, որ հանրային ընկալման մեջ այս նշանակումը մի տեսակ համարժեք չէ: Այնպիսի տպավորություն է, որ սա յուրօրինակ փոխհատուցում է գեներալին՝ գլխավոր շտաբի պետի պաշտոնը թողելու դիմաց, կամ էլ թոշակի ուղարկելուց առաջ, պետությունն այս պաշտոնի միջոցով երախտագիտություն է հայտնում գեներալին երկարամյա ծառայության համար:

2008-ին, երբ ԱԽ քարտուղարի պաշտոնում հայտնվեց Արթուր Բաղդասարյանը, բոլորը հասկացան, որ դա հետևանք է քաղաքական պայմանավորվածությունների: Արմեն Գևորգյանի պարագայում, հասկանալի էր, որ գտնվել է միջանկյալ լուծում՝ մինչև տեղի կունենան նախագահի աշխատակազմի վերջին փոփոխությունները:

Հիմա ԱԽ-ի «ծերացման» փուլն է, որը լուծում է կոնկրետ մարդու՝ պատվով թոշակի ուղարկելու հարցը:

ԱԽ-ն ինստիտուցիոնալ առումով չի կայանալու, քանի դեռ շարունակելու է իր վրա կրել քաղաքական կոնյուկտուրայի կնիքը, կամ վերածվել ինստիտուտի, որն ուղեգիր է ապահովում ավելի բարձր պաշտոններում նշանակվելու կամ վաստակած հանգստի գնալու համար:

Սարգիս Հակոբյան