Առաջին Հանրապետությունը մի անտեր որբուկ էր. Facebook-ի օգտատեր

Facebook սոցցանտի օգտատերերից մեկը գրում է.

«Առաջին Հանրապետությունը մի անտեր որբուկ էր՝ ծնված ռուսահայ մտավորականության մեծ մասի կամքին հակառակ: Նրան քացով տալը լավ տոն էր շատերի համար:

"Թունդ հայրենասերների" համար այն շատ փոքր էր՝ Արարատյան Հանրապետություն էր եւ ոչ Հայաստան: "Թունդ առաջադիմականների" համար այն ազգայնամոլական էր՝ ճնշում էր խեղճ թուրքերին եւ նրանցից մաքրում Հայաստանի տարածքը: Ռուսահայ սպայության մի մասի համար ժամանակովր երեւույթ էր՝ մինչեւ Մեծ Ռուսիան վերակագնվի: Սովետն էլ 70 տարի ձեռ առավ ու քացի տվեց այդ աղքատ ու սոված անկախությունը: Ճիշտ է՝ առաջին հանրապետությունն անթերի չէր, եւ բացի օբյեկտիվ խնդիրներից ուներ նաեւ վատ կառավարման, կոռուպցիայի եւ այլնի խնդիրներ: Բայց, եթե չլիներ այդ "դժոխքը" չէր լինի հետագայում նաեւ սովետական "դրախտ" Հայաստանը, չէինք լինի եւ մենք: Որքան էլ արդարացի քննադատենք Դաշնակցությանը՝ հին եւ նոր, բայց պետք է խոստովանենք, որ գերբարդ պայմաններում արվել է այն ինչ հնարավոր է՝ մարդկային տկարությունն էլ ներառյալ:

Այսօր էլ նեոբոլշեւիկները "հայրենաերի" ճոխ հագուստ հագած հաճույքով քացով են տալիս Երրորդ Հանրապետության առաջին տարիները՝ նույն ոգով տոգորված, ինչ իրենց պապերը: Եվ այսօր էլ նրանք նույնքան անշնորհակալ եւ միաժամանակ ապիկար են, որքան երեկ: Նույնիսկ իրենց սիրելի սովետական Երեւանի ճարտարապետությունն ի զորու չեն պաշտպանելու:

Այսօր էլ՝ հույսը ո՛չ "հայրենասիրական", ո՛չ էլ "առաջադեմ" մտավորականությունն է, այլ Հայաստանի քաղաքացիների այն կայուն խումբը, որը պատրաստ է երկիրը տանել դեպի իրական անկախություն՝ ղեկավարվելով իրական, այլ ոչ թե հորինովի եւ նեմուծովի օրակարգերով: 90-ականներին էլ գերբարդ պայմաններում արվել է նվազագույն հնարավորը, եւ այսօր էլ գերբարդ պայմաններում հնարավոր է անել շատ բան:»