Փրկենք Լուսինե Վայաչյանին. Զառա Հովհաննիսյան

Լրագրող, պոետ, հրապարակախոս Զառա Հովհաննիսյանը Facebook սոցցանցում տարածել է հետևյալ հաղորդագրությունը.

« Արդեն մի քանի շաբաթ է անցել այն օրից, երբ Facebook սոցիալական ցանցում տեսա «Փրկենք Լուսինե Վայաչյանին» վերնագրով խումբ՝ նման նկարագրությամբ. «Ես ունեմ մի մամա, պուճուր-մուճուր, ճտպտան, ակտիվիստ, պայքարող, ամենքին հասնող, վերջին կտոր հացը ուրիշին տվող, իմ ու քո չտարբերող, ստեղծագործող, սուտը չասող, ճիշտը չթաքցնող, անող-դնող, կարեկցող, անչափ մեծ սիրտ ունեցող...

Արդեն 16 տարի իմ պուճուր մամային դանդաղ ներսից ուտում ա Հեպատիտ C-ն: Սկզբնական էտապում էդ հիվանդությունը գրեթե ոչ մի վնաս չի պատճառում, բայց երբ արդեն էսքան տարի ա անցնում, հիվանդությունն իր գլուխը բարձրացնում ա և լավ էլ իրա մասին տեղյակ ա պահում: Օրգանիզմը մանրից սկսում ա քայքայվել ամեն հավանական ու անհավանական տեղում: Իսկ երբ դրա դեմ չես պայքարում, չես բուժում, բերում ա ցեռոզի, իսկ ցեռոզն էլ էլ չասեմ՝ ինչի...

Ես ճառեր ասելու մասնագետ չեմ, բայց երբ բանը հասավ նրան, որ մամայի վիճակը ավելի ու ավելի ա վատանում, ես այլ ընտրանք չունեմ, քան իմ և մամայի բոլոր ընկերներին, իրեն հարգող և սիրողներին խնդրել օգնել փրկել մամայիս, քանի դեռ ուշ չի, քանի դեռ ինչ-որ մի բան անելու հնարավորություն կա: Հեպատիտը ռակ չի, բայց հեպատիտն էլ ա սպանում... Իսկ ես ուզում եմ, որ իմ մաման ապրի, ապրի ու ստեղծագործի, պայքարի, հասնի այն ամենի, ինչը մտքին ունի:

Խնդրում եմ, օգնեք մամայիս' Լուսինե Վայաչյանին, տարածելով էս հաղորդագրությունը, ինչպես նաեւ' նվիրատվություններվ: Ձեր նվիրատվությունները կօգնեն հոգալ նրա բուժման ծախսերը Գերմանիայում, ուր ես ապրում ու սովորում եմ»:

Գրողը Լուսինեի դուստրն էր: Լուսինեն իմ քույն է, իմ հարազատ հոգին ու գրչակից ընկերը, Հայաստանում շատ քչերն էին տեղյակ, որ նա ծանր հիվանդ է, ու չնայած իրեն օգնություն էր պետք, նա միշտ առաջինն ուրիշներին էր օգնում, ու իր մասին չէր էլ բարձրաձայնում: Մեզ միշտ թվում է, որ հիվանդությունը կշրջանցի մեզ, չի գա մեր մտերիմների շրջակայք, չի մտնի նրանց մեջ, եւ մի օր պարզվում է, որ հիվանդությունն ընտրել է հենց ամենամտերիմին ու ամենասիրելիի մարդուն: Ես ուզում եմ, որ Լուսինեն բուժվի ու ապրի, ապրի ու ստեղծագործի, լույս տա մեզ: Չեմ ուզում՝ առանց ԼՈՒՅՍ մնանք: Ու դրա համար անհրաժեշտ է ամեն մեկիս ուշադրությունն ու օգնությունը: Օգնիր մեկին ու կգտնվի մեկը, ով կօգնի քեզ:

«Ամենամեծ աջակցությունը կլիներ այն, եթե որևէ կառույց՝ պետական, հասարակական, միջազգային, կամ որևէ անհատ գներ իմ գրքի ամբողջ տպաքանակը, քանի որ հիմա ես շտապ գումարի կարիք ունեմ: Այդ դեպքում իմ ընկերները այլևս ստիպված չեն լինի կոպեկ-կոպեկ փող հավաքեն: Պետական առողջապահական մարմիններին ես չեմ էլ դիմել, ու չեմ դիմի: Եթե հիվանդներից միայն ես պիտի բուժվեմ, չեմ ուզում»,-ասում է Լուսինեն, մեր Վայաչը, մեր Վայաչիկը: Գնեք 300 օրինակ Լուսինե Վայաչյանի “Բալագոյե Վայաչիկներ”-ը ընդամենը 1,200,000 դրամով:

Նամակին կարող եք միանալ՝ գրելով ձեր անուն ազգանունն ու ով լինելը
Զառա Հովհաննիսյան, լրագրող, պոետ, հրապարակախոս »