Գրաֆիտին ասոցացնում եմ ռոքի հետ. Հայկ Հակոբյան

Երևի շատ մարդիկ Երևանի փողոցներով քայլելիս շինությունների վրա հանդիպած կլինեն հետաքրքիր, մի քիչ էլ անհասկանալի պատկերների: Ինչքան էլ մարդկանց համար զարմանալի լինի, այդ պատկերներն իրենցից ներկայացնում են նկարչության մի ուղղություն, որը կոչվում է գրաֆիտի: Այս մասին ավելի լավ պատկերացում կազմելու համար զրուցեցինք գրեթե տասը տարի գրաֆիտիով զբաղվող Հայկ Հակոբյանի հետ:

-Հա՛յկ, կպատմե՞ս գրաֆիտիի մասին:

-Գրաֆիտի նշանակում է «քերթել»: Ի սկզբանե այս բառով են բնորոշվել մարդկային առաջին նկարչական քայլերը, այսինքն՝ մարդու նախնիների կողմից քարով քերթված պատկերները քարանձավների պատերին: Այժմյան մշակույթում գրաֆիտի անվանում են փողոցային պատերին արված պատկերները՝ հաճախ անվանելով նաև «ակտ», քանի որ այդկերպ արտահայտելով իրենց մտքերը՝ նկարիչները նաև խախտում են շինության ընդհանուր տեսքը: Սակայն գրաֆիտիի միջոցով, ստեղծվում են իսկապես հարգանքի արժանի գործեր, որոնց հեղինակների յուրօրինակ աշխատանքը տեսնելով՝ դժվար է դասել նրանց վանդալների շարքերում:

-Իսկ ինչպե՞ս ստացվեց, որ դու որոշեցիր ստեղծագործել գրաֆիտի ոճում և ո՞րն է քեզ համար դրա առանձնահատկությունը:

-Դպրոցական տարիներից սկսած հաճախում էի նկարչական դասերի, սակայն դեռ չէի գտնում մի ոճ, որն ինձ հոգեհարազատ կլիներ: Մեծանալով և ավելի խորանալով նկարչության մեջ՝ հասկացա, որ գրաֆիտին այն է, ինչ ինձ իրոք պետք էր: Այս ոճն ինձ հնարավորություն տվեց արտահայտելու այն, ինչ ես զգում եմ իմ ներսում: Հետագայում արդեն սովորելով Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում՝
վերջնականապես համոզվեցի, որ ճիշտ ընտրություն եմ կատարել:

Ինձ համար առանձնահատկություն է այն, որ գրաֆիտիում նկարում ես մի բան, սակայն մարդիկ այն լրիվ ուրիշ կերպ են ընկալում: Շատ հաճախ նույնիսկ փորձում են վերծանել նկարածս:

-Կա՞ մի բան, որը քեզ ոգեշնչում է նկարելիս:

-Եթե ասեմ, որ կա հատուկ մի իր կամ մարդ, որն իմ մուսան է հանդիսանում, սուտ կլինի: Ստեղծագործելիս սիրում եմ լսել ռոք երաժշտություն: Երևի պատճառն այն է, որ ես գրաֆիտին ասոցացնում եմ ռոքի հետ: Երբեմն կարող է այնպես ստացվել, որ մուսաս ինձ այցի գա չափազանց
անհարմար ժամանակ: Այդ դեպքերում փորձում եմ գոնե թղթի կամ անձեռոցիկի վրա պատկերել գլխումս հայտնվածը՝ հետագայում ավելի զարգացնելու համար:

-Եղե՞լ են այնպիսի պահեր, երբ չես կարողացել նկարել, կամ ստեղծագործական անկում ունեցե՞լ ես և ինչպե՞ս ես հաղթահարել դա:

- Այո, իհարկե, եղել են: Ինձ թվում է նման պահեր լինում են բոլոր արվեստագետների մոտ, լինի դա նկարիչ, երաժիշտ, բանաստեղծ կամ արվեստի մեկ այլ ճյուղի ներկայացուցիչ: Նույնիսկ պահեր են լինում, երբ ինձ թվում է, թե կորցրել եմ նկարելու կարողությունս: Իսկ այդ պահերն հաղթահարել օգնում է բնությունը:

-Ցուցահանդեսներ ունեցե՞լ ես, կամ մոտ ապագայում կունենա՞ս:

-Ցուցահանդեսներ ունեցել եմ, սակայն կարելի է ասել դրանք եղել են ոչ շատ մեծ շրջանակներում: Հիմա ևս պատրաստվում եմ, բայց դեռ հստակ չէ, թե երբ և որտեղ կլինի: