Հայաստանում ապագա չկա՞

Ապրել հոգատար ընտանիքի կողքին, ուսում ստանալ, աշխատանք ունենալ և իրականացնել երազանքները: Ահա այն ամենը, ինչ ցանկանում է ունենալ գրեթե յուրաքանչյուր հայ երիտասարդ: Սակայն վերջերս հաճախ կարելի է լսել «Հայաստանում ապագա չկա» արտահայտությունը: Լուրեր.com-ին հետաքրքրեց, թե ի՞նչ են մտածում այդ մասին հենց իրենք՝ երիտասարդները:

ԵՊՀ հայ բանասիրության ֆակուլտետի ուսանողուհի Հռիփսիմե Գալստյանն ասաց հետևյալը. «Մեզ միշտ թվում է, որ լավ է այնտեղ, ուր մենք չկանք: Իրականում ամեն տեղ նույնն է: Ես հակված չեմ կարծելու, որ ճիշտ է՝ «Որտեղ հաց, այնտեղ կաց» ժողովրդական խոսքը, որովհետև ոչ մի տեղ երկնքից մանանա չի թափվում: Ամեն ինչի կարելի է հասնել անգամ աֆրիկյան հետամնաց որևէ երկրում, եթե մարդն ունի ձգտում և աշխատասիրություն: Ի՞նչ ասել է «Հայաստանում ապագա չկա»: Ի՞նչ ապագա ենք երազում, որ չենք կարողանալու այստեղ կերտել: Բարձրագույն որակյալ կրթությո՞ւն։ Մեր ԵՊՀ-ն ինչո՞վ է պակաս, ասենք МГУ-ից: Պետք է ընդամենը լավ ուսանող լինել: Լավ վարձատրությամբ աշխատա՞նք։ Մեզ միայն թվում է, թե արտասահմանում բարձ վարձատրություն կա, և մարդիկ լողում են փողերի մեջ։ Նրանք էլ ստանում են այնքան, որ կարողանում են հոգալ սեփական կարիքները: Ամեն բան մարդու ձեռքում է։ Եթե մենք ցանկանում ենք բարեկեցիկ կյանք, ապա պետք չէ դրա համար հասնել Ամերիկաներ: Չէ´: Պետք է մնալ այստեղ ու սեփական երկրում կերտել լավ և արժանավոր ապագա»:

Հոգեբան Արմինե Գրիգորյանի խոսքերով՝ սկզբնական շրջանում, երբ մարդիկ լքում են իրենց հայրենիքը, թվում է՝ ամեն ինչ հրաշալի է, իսկ հետո նրանք հասկանում են, որ օտարության մեջ ինքնահաստատվելու համար բավական մեծ ջանքեր են հարկավոր: «Հայաստանում կա արմատացած կարծիք, որ այստեղ, հատկապես երիտասարդների համար, ապագա չկա: Ես կարծում եմ, որ դրսում ևս մեր երիտասարդներին փայլուն ապագա չի սպասվում»,- նշեց Արմինեն:

Այս հարցի վերաբերյալ իր վերաբերմունքն է հայտել նաև նախկին ուսանող, այժմ գործազուրկ Գոռ Մնացականյանը. «Ես համաձայն չեմ այդ կարծիքի հետ, թե իբր Հայաստանում ապագա չկա: Կա, ուղղակի մարդն ինքը պետք է ապագան այստեղ տեսնելու ցանկություն ունենա: Համաձայն եմ, որ հնարավորություններ այստեղ քիչ են ընձեռնվում, համաձայն եմ, որ մեզ մոտ գործում է խնամի-ծանոթ-բարեկամ սկզբունքը, բայց շատ բան հենց մարդուց է գալիս: Եղիր լավ մասնագետ, կայացիր և հաստատ պահանջարկ կունենաս ու ապագադ էլ կկառուցես Հայաստանում՝ քո՛ երկրում, ք՛ո հարազատների ու ընկերների կողքին: Ես իմ ապագան միայն այստեղ եմ տեսնում»: