Վահե ջան, ցա՛վդ տանեմ, ախպերս, դու ոտքի ես կանգնելու. հարցազրույց դաժան ծեծի ենթարկված Վահե Ավետյանի քրոջ հետ

Լուրեր.com-ը զրուցել է հոսպիտալի քիթ-կոկորդ-ականջ բաժանմունքի վարիչ Վահե Ավետյանի քրոջ՝ Վերոնիկա Ավետյանի հետ: Հիշեցնենք, որ հունիսի 17-ին «Հարսնաքար» ռեստորանային համալիրում տեղի ունեցած միջադեպի հետևանքով Պաշտպանության նախարարության երեք սպաներ ծանր վիճակում տեղափոխվել էին զինվորական հոսպիտալ: Վահե Ավետյանի վիճակը շարունակում է մնալ ծայրահեղ ծանր:

-Ինչպե՞ս իմացաք դեպքի մասին:

-Դեպքի մասին իմացել եմ առավոտյան, մայրս զանգեց, ասաց: Շոկի մեջ էի՝ չէի պատկերացնում ընդհանրապես ինչ է կատարվում: Ու էդ վայրկյանից սկսած կայքերը լցվեցին տարբեր տեսակի լուրերով՝ և՛ ճիշտ, և՛ սուտ: Դիմում եմ բոլոր լրատվամիջոցներին: Սուտ լուրեր մի՛ տարածեք, սուտ լուրերով ձեր ռեյթինգը մի՛ փորձեք բարձրացնել: Գնացինք հիվանդանոց, արդեն ավելի կոնկրետ տեղեկացանք, երբ որ եղբորս ընկերը՝ Արտակ Բայադյանն էլ խոսեց այդ մասին: Արդեն հասկացանք պարզ, կոնկրետ ինչ է եղել: Ամսի 17-ի գիշերն է դեպքը տեղի ունեցել: Ընկերներով մտել են «Հարսնաքար», եղբայրս եղել է սպորտային համազգեստով, ասել են, որ ձեզ չի թույլատրվում սպորտային համազգեստով մտնել: Եղբայրս վերադարձել է տուն, փոխել է տաբատը, չի հանել միայն գլխարկը: Երբ մտել են ներս, մատուցողին հարցրել է՝ գլխարկս էլ հանե՞մ, կարելի՞ է, թե՝ ոչ: Մատուցողը, ըստ երևույթին, հեգնական տոնով ասել է, թե՝ «ապե, կայֆավատ ես լինո՞ւմ» ու հարվածել է եղբորս: Երբ դուրս են եկել, սկսվել է ծեծկռտուքը, եղբորս ու ընկերներին առաջնորդել են ավտոկայանատեղի, այնտեղ սպասում էին 10-15 հոգի: Ամեն մեկին շրջապատել են 4-5 հոգով ու սկսել են հարվածել ամենաահավոր ձևի: Ուղղակի ես չեմ կարողանում հասկանամ՝ մարդուց ծնվածը ո՞նց կարող է մարդուց ծնվածին նման ձև վերաբերվի: Դա վանդալիզմ է: Ես ուղղակի խոսքեր չեմ գտնում, որ որակեմ էդ երևույթը:

-Ի՞նչն է դրա պատճառը, նման դաժանությունը որտեղի՞ց է գալիս:

-Երկրի անկարգուկանոնությունից: Էս երկրում ոչ ոք չգիտի իր տեղը, դիրքը, գործը, բոլորը իրենց դրել են «լավ տղերքի» տեղ: Բոլորն են շոկի մեջ՝ իմանալով եղբորս բնավորության գծերը, մարդասիրությունը, ընդհանրապես իր մարդկային հատկանիշները: Վահեիս մեջ ազգի հավաքական կերպար եմ տեսնում: Պետք է հասկանանք, որ վերջապես չի կարելի էսպես:

-Ինչպե՞ս եք գնահատում հասարակության, քաղաքական ուժերի, Պաշտպանության նախարարության արձագանքը:

-Շատ շնորհակալ եմ բոլոր այն մարդկանց, ովքեր մարդասիրաբար իրենց աղոթքներով, իրենց հոգեկան ուժով աջակցում են մեր ցավին, ցավակից են: Շնորհակալ եմ բոլորի աղոթքների համար, ու ամեն ինչ լավ է լինելու՝ Վահես ոտքի է կանգնելու: Ինքը պիտի ապրի, ինքը պիտի ոտքի կանգնի ու ապացուցի, որ ուժը մենակ ուռած բիլակների մեջ չի: Տղամարդկությունը մենակ բիլակների մեջ չի: Տղամարդկությունը մարդկության մեջ է, էն մարդկության, որ իր մեջ է, ու ինքը ապացուցելու է դա, պիտի ապրի ու ապացուցի:

-«Հարսնաքարի» տնօրենը հարցազրույցում ասել էր, որ հարբած են եղել, իրենք են վեճ հրահրել...

-Վահեն հարբած չի եղել: Նրանք ընկերներով եկել են ռեստորան՝ ընկերոջ ծնունդը նշելու: 10 րոպե չի անցել, որ նստել են սեղանի շուրջ ու սկսել է այդ վեճը: Վահեն էությամբ շատ զուսպ, հավասարակշռված մարդ է: Տուն վերադառնալն ու հագուստը փոխելը վկայում է մարդու դաստիարակության մասին: Եթե մարդը կռվարար լիներ, ինքը հենց էդ պահին կռիվ կաներ: Գիշերով չէր գնա տուն, փոխեր, նորից վերադառնար:

-Որպես Վահեի քույր, Վահեի հարազատ ի՞նչ եք սպասում գործի քննութունից: Մեղավորներն իրենց պատիժը կստանա՞ն:

-Դատելով մեր երկրի ընդհանուր վիճակից՝ առանձնապես սպասելիքներ չունեմ: Էս պահին ինձ համար ամենակարևորը եղբորս առողջանալն է, իսկ եթե մեղավորները չդատվեն էլ, չդատապարտվեն օրենքի խստությամբ, նրանց դատն Աստծո ձեռքերում է, նրանց դատն Աստված կտեսնի ու հավատացեք, որ կյանքը բումերանգ է: Բոլորն էլ ունեն եղբայր, բոլորն էլ ունեն ամուսին, տղա, երեխաներ, մի պահ ուղղակի պատկերացրեք էլի, մի պահ պատկերացրեք, որ ձեր եղբայրն է, ձեր ամուսինն է, ձեր տղան է: Դուք հասկանո՞ւմ եք, մայրը երեխա ունենա, լույս աշխարհ բերի, մեծացնի, դարձնի հասկարակության համար պիտանի մարդ ու սենց վերաբերմո՞ւնք...

Ես մի հարցով ուզում եմ դիմել մեր կաթողիկոսին: Ամենայն հայոց կաթողիկոս, չէ՞ որ մեր երկրում մեծ մեղք է տեղի ունեցել, չէ՞ որ դուք քրիստոնեության առաջնորդն եք համարվում Հայաստանում: Ինչո՞ւ դուք ոչ մի անգամ մի աղոթք չբարձրացրիք ձեր հայ ազգի սպայի համար, ինչո՞ւ էդ մասին ոչ մի անգամ չեք արձագանքում: Ես ուղղակի սպասում եմ Աստծո հրաշքին, որ ախպերս ոտքի է կանգնելու ու ամեն ինչ լավ է լինելու:

Տա Աստված, որ երբեք ոչ մեկ չունենա էս ցավը, թող ախպերս շուտ ոտքի կանգնի, որ մենք բոլորս ուրախանանք: Նրան շատ մարդիկ են սպասում: Ներկա պահին հոսպիտալում 40 զինվոր է սպասում, բայց ինքն ավելի վատ վիճակում պառկած է նրանց կողքին: Մենք սպասում ենք Աստծո մեծագույն հրաշքին: Վահե ջան, ցա՛վդ տանեմ, ջանիդ մեռնեմ, ախպերս, դու ոտքի ես կանգնելու: Մենք հավատում ենք, ու ազգովի աղոթում ենք քեզ համար: Աստված չի կարող մեր աղոթքները չլսել, մեր արցունքները չի կարող չտեսնել...