Սիլվա Համբարձումյանի «մեսիջ»-ը Սերժ Սարգսյանին

– Բարև ձեզ , տիկին Համբարձումյան, այսօր ՀՀ ազգային ժողովում ակտիվորեն քննարկվում է «Թիկնազորի մասին օրենքը», որը, հավանաբար, կըդունվի։ Օրենքի ընդունումը հատկապես կարևոր է համարվում խոշոր բիզնեսի ներկայացուցիչների համար։ Դուք այսօր թիկնազոր ունե՞ք։

– Թիկնազոր՝ ոչ, բայց մեկ թիկնապահ ունեմ։ Դիմել էի Հայաստանի հանրապետության ոստիկանապետին. արդեն հատկացրել են, ունեմ պայմանագիր։ Մի խոսքով՝ արդեն ապահով եմ։

– Վերջերս լրատվամիջոցները հեղեղված էին լուրերով, որ Ձեզ պատկանող գործարաններից մեկը՝ «Կալաչ»-ը, պետեկամուտների կոմիտեի կողմից լայնամասշտաբ ստուգումների է ենթարկվել։ Սա պարզապես պլանային ստուգու՞մ էր, թե՞ քաղաքական ենթատեքստ ուներ։

– Չէ, սրա մեջ ոչ մի քաղաքական բան չկար։ Տարին երկու–երեք անգամ խրոնոմետրաժ են անում։ Ստուգում են, թե ի՞նչ ձևով է հաց թխվում, ի՞նչ ճանապարհով է վաճառվում՝ օրինակա՞ն, թե՞ ոչ։ Մենք ամեն ամիս ցույց ենք տալիս, թե ինչքան հաց ենք արտադրում, եթե համընկնում է թղթերով, ապա ոչ մի խնդիր չի լինում։ Դա քաղաքական ոչ մի ենթատեքստ չուներ. դա իրենց հերթական խրոնոմետրաժն էր։

– Ի՞նչ ունենք մենք այսօր, տիկին Համբարձումյան, կին, ով ծեծի է ենթարկվել և նրան ծեծի ենթարկած մարզպետ, ով շարունակում է մնալ իր պաշտոնին…

– Գիտե՞ք, մարզպետի պաշտոնին մնալն ինձ ընդհանրապես չի հետաքրքրում։ Կմնա–չի մնա…. բայց որ ես վիրավորված եմ հայ տղամարդու այդ պահվածքից… Ո՞նց ասեմ, հայ տղամարդու կերպարը ողջ աշխարհում ընկավ։ Ինձ աշխարհի բոլոր երկրներից զանգել են և՛ լրագրողներ, և՛ մտերիմ մարդիկ, թե ի՞նչ է կատարվում ձեր մոտ։ Լրագրողներին պատմելուց զերծ եմ մնացել, իսկ մոտիկներին բացատրել եմ՝ ինչ է կատարվել։

– Կարծում եք՝ Սուրեն Խաչատրյանը կպատժվի՞ իր արարքի համար: Եթե պատժվի, ինչպիսի՞ն կլինի նրա պատիժը։

– Պատիժ կլինի, թե չի լինի՝ ինձ համար հարմար է, որ ինքը հրապարակայնորեն ինձանից ներողություն խնդրի և իմ գումարը կամ սարքավորումըվերադարձնի։ Ես գումարն էլ չեմ ուզում, ես իմ սարքավորումն եմ ուզում։ Եթե դա կանի, ես իր հետ խնդիր չունեմ, որովհետև երևի կյանքում այլևս չշփվեմ իր հետ։

– Ասացիք՝ հրապարակայնորեն, իսկ հեռախոսազանգի միջոցով նա ձեզանից փորձե՞լ է ներողություն խնդրել. այդպիսի խոսակցություններ կան։

– Դա եղել է մինչև Մարիոթի դեպքը։ Դա եղել էր այն ժամանակ, երբ նա լրագրողներին ասել էր «հոգեկան հիվանդ», երբ ես արդեն պատրաստ էի դատարան դիմելու, խնդրում էին, որ չդիմեմ։ Ես պատրաստ էի չդիմել, եթե ներողություն խնդրեր։ Եվ այդ օրն էլ սպասում էի ներողության, որովհետև մեկ օր առաջ եղել էր զանգ, որ ներողություն խնդրի, անցնի–գնա, և ես համաձայնել էի։ Դա եղել էր մինչև Մարիոթի դեպքը։

– Դուք նույնպես Սյունիքի մարզից եք՝ Մեղրիից։ Կարծում եք՝ Սյունիքի ժողովուրդն արժանի՞ է ղեկավարվել նման պաշտոնյայի կողմից։

– Գիտե՞ք՝ Մեղրիում կան մարդիկ, ովքեր նրան չեն էլ ճանաչի դեմքով։ Նա Մեղրիում անելիք չունի. նրա անելիքը Սիսիան–Ղափան–Գորիսում է։ Մեղրեցիներն նրան չեն ընդունել արդեն երկար տարիներ և չեն էլ ընդունելու, որովհետև Մեղրիում երբեք նրա ուզած ընտրությունը չի կատարվել։ Ու՞մ թիմակիցներն են՝ չգիտեմ, բայց նրա ուզածը չի կատարվել երբեք։

– Մենք ունենք այսպիսի պատմության նախատիպ. խոսքը Գագիկ Բեգլարյանի մասին է, ով պատմությունից անմիջապես հետո հրաժարական տվեց ու հեռացավ։ Գուցե դա ավելի շուտ խոսում է նրա բարոյակա՞ն արժեքների մասին։ Այսօր մենք ունենք պետական պաշտոնյա, ով շարունակում է մնալ իր պաշտոնին։ Ստացվում է, որ եթե ծեծվողը տղամարդ է, ապա հեռանում են պաշտոնից, եթե կին է, շարունակում են պաշտոնավարել։

– Ես կարծում եմ, որ Գագիկ Բեգլարյանն իրեն տղամարդու նման է պահել՝ հրաաժարվել է քաղաքապետի պաշտոնից։ Նա ավելի բարձր է պահել իրեն, քան Սյունիքի մարզպետը։

– Կարծում եք Սյունիքի մարզպետը դասեր կքաղի՞ այս պատմությունից։

– Կարծում եմ, որ եթե նա ներողություն խնդրի կնոջից և բոլոր հարցերը լուծի իմ հիմնարկի հետ, կարծում եմ, որ որպես տղամարդ՝ գոնե մի քիչ արժեք ձեռք կբերի։

– Տիկին Համբարձումյան, ձեր ղեկավարած բիզնեսը, փաստացի, թույլ սեռի ներկայացուցչի ուսերին է։ Այս ամպագոռգոռ հայտարարություններից ու մեղադրանքներից հետո չե՞ք վախենում, որ ձեզ պատկանող սեփականություններից որևէ մեկը կարող է փակվել։ 

– Իսկ ո՞վ է ասել, որ կանայք թույլ են. կանայք ավելի նպատակասլաց են, քան տղամարդիկ։ Կարծում եմ, որ եթե կինը տրամադրված ու մտադիր է, պետք է բոլոր փորձություններով անցնի։ Դրացից մեկն երևի ես էլ չեմ փակել, մտածելով, որ իրականում կորցնելու բան ունեմ, չեմ կորցնելու՝ գնալու եմ առաջ: Երկու հսկա գործարաններ եմ բացելու. մեկը՝ այս տարի, մյուսը՝ հաջորդ տարի, և կտեսնենք՝ թու՞յլ ենք, թե՞ ուժեղ։ Մարդն ինչո՞վ է իրեն լավ զգում՝ իր արած գործերով. Թումանյանի խոսքն է, չէ՞։ Մարդ այնպես պետք է ապրի, որ գործը չմեռնի իր հետ: Ես էլ նման մի բան ուզում եմ թողնել այս հանրապետությանը։

– Դե ինչ, հուսանք, որ այս հարցը կստանա իր արժանի լուծումը։ Շնորհակալություն։

— Ես էլ եմ շնորհակալ: Հուսանք, որ Հանրապետության նախագահն ուշադիր կլինի. կարծում եմ, որ նախագահի միջոցով է սա լուծվելու։