Ազդակ Մոսկվայի՞ն, թե՞ սուր անկյունները հարթելու փորձ. ինչո՞ւ էր Բախտաձեն շտապել Հայաստան

Վերլուծական 27 Մարտ, 2019 19:00

Փաշինյան-Ալիև հանդիպման մասին տեղեկությունը որոշակիորեն ստվերեց հայ-վրացական բարձր մակարդակի հանդիպումը, որը մարտի 24-ին ոչ ֆորմալ շփման միջավայրում տեղի էր ունեցել Հայաստանում՝ Տավուշի մարզի Ենոքավան համայնքում: Նիկոլ Փաշինյանն ու Մամուկա Բախտաձեն ոչ ֆորմալ միջավայրում շփվել էին երկրորդ անգամ: Ուշագրավ է, որ այս հանդիպման մասին տեղեկությունը Հայաստանի վարչապետը փոխանցել է նաև զինված ուժերի հրամկազմի հետ փակ հանդիպմանը, իսկ Փաշինյանի հետ հանդիպելուց հետո Վրաստանի վարչապետը հանդիպել է ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղարին:

Ոչ ֆորմալ հանդիպման հանգամանքը մի շարք հարցեր է առաջացրել: Օրինակ, ո՞րն էր այդ կարճ և ոչ ֆորմալ հանդիպման առիթը: Վերը նշվածից, իհարկե, կարելի է ենթադրել, որ քննարկվող հարցը շատ առանցքային և խորքային էր և վերաբերվում էր ռազմաքաղաքական կոմպոնենտին: Մասնավորապես, Փաշինյան-Բախտաձե հանդիպումը, հաշվի առնելով հարևան երկրի մոտալուտ անդամակցությունը ՆԱՏՕ-ին՝ յուրահատուկ ազդակ է Ռուսաստանին, զգուշացում, որ ՆԱՏՕ-ն ընդհուպ մոտեցել է Հայաստանի սահմաններին, ինչը իրական սպառնալիք է այս տարածաշրջանում ռուսական շահերին: ՀԱՊԿ-ում ծավալվող գործընթացների և խմորումների ֆոնին, որոնք ակնհայտորեն Հայաստանի շահերից չեն բխում, Փաշինյան-Բախտաձե ոչ ֆորմալ հանդիպումը ևս մեկ մեսիջ է Կրեմլին, որ Հայաստանը կարող է նախընտրել ալընտրանքը, ասել է թե՝ Վրաստանի հետ համատեղ ձևավորել տարածաշրջանում անվտանգային նոր համակարգը: Ըստ էության, Հայաստան-Վրաստան խորացող հարաբերությունները վկայում են հենց Հայաստանի այս ցանկության մասին: Այլ բան է՝ դա կմնա ցանկության և մեսիջների մակարդակում, թե կիրագործվի, սա էլ իր հերթին կախված է ռուսական կողմից:

Ի դեպ, Վրաստանի վարչապետի այցը տեղի ունեցավ այս երկրի նախագահի այցից անմիջապես հետո, իսկ այցը, հիշեցնենք՝ այնքան էլ հարթ չէր անցել: Մասնավորապես, հայկական կողմը, ի դեմս Արարատ Միրզոյանի՝ Բաքվում Զուրաբիշվիլիի արած հայտարարությունները գնահատեց մտահոգիչ Հայաստանի համար: Ի պատասխան դրա, Վրաստանի նախագահն էլ չհապաղեց հիշեցնել իրենց մտահոգությունների մասին՝ պատճառն էլ Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի հետ մեր երկրի հարաբերություններն ու կապերն էին, որոնք չեն կարող լինել Վրաստանի սրտով:

Թերևս այս իրավիճակը մեղմելու համար երկու երկրների վարչապետների ոչ ֆորմալ հանդիպման անհրաժեշտություն է առաջացել, այսպես ասած՝ գոլորշին բաց թողնելու նպատակով…