Ամենակարևորը, ինչի մասին չխոսեց Փաշինյանը

Վերլուծական 20 Ապրիլ, 2019 18:00

Երեկ երեկոյան կայացած ֆեյսբուքյան ուղիղ եթերի ժամանակ վարչապետ Փաշինյանն անդրադարձ կատարեց նաև իր կողմից մեկ տարի առաջ հնչեցված և այսօր արդեն իսկ ի կատար ածված խոստումներին: Նախ՝ վարչապետը հիշեցրեց այն խոստումը, որ իրենց իշխանության գալուց հետո կադրային ջարդ չի լինելու։ Այնուհետև Փաշինյանը պնդեց, որ այդ խոստումը իշխանությունները լիարժեքորեն պահել են: Այլ բան է, թե ինչ է կադրային ջարդի տակ հասկանում վարչապետը: Թերևս այն բազմահազար պետական ծառայողները, ովքեր զրկվեցին իրենց աշխատանքից պետական ապարատի կրճատման արդյունքում ՝ Փաշինյանի գործողությունները հենց կադրային ջարդ են որակում և բնավ էլ չեն սխալվում:

Երկրորդ խոստումը՝ Հայաստանի պետական բյուջեն երկու տարում 30-40 տոկոսով ավելացնել։ Թե ինչպիսի մախինացիաների են դիմել այդ ընթացքում պատկան մարմինները, ինչ գեղեցիկ, սակայն իրականության հետ որևէ կապ չունեցող թվեր են նկարվել այս ընթացքում՝ շատ է գրվել և ավելին՝ չի հերքվել:

Մյուս խոստման մասին. պետք է փոխվեն տնտեսական հարաբերությունները, վերացվեն մենաշնորհները: Ըստ Փաշինյանի՝ այս խոստումը ամբողջությամբ կատարվել է: Այդ դեպքում գուցե մեզ բացատրե՞ն, թե ինչպես է նույն Սամվել Ալեքսանյանը, բացելով երկրորդ ընկերությունը, շուկայում մրցակցության իմիտացիա ստեղծում, սակայն բոլորի համար էլ արդյունքում հասկանալի է, որ դա նույն մենաշնորհն է, ուղղակի բաղդատված: Կամ եթե Հայաստանում այլևս մենաշնորհ չկա, ինչո՞ւ է ՏՄՊՊՀ նախագահի՝ Փաշինյանի թեկնածուն հպարտորեն հայտարարում, որ գուցե և չարժի պայքարել մենաշնորհի դեմ:

Մյուս կատարված խոստումները, ըստ Փաշինյանի, վերաբերվում են նրան, որ քաղաքական հետապնդումներ չեն լինելու, քաղբանտարկյալներ չեն լինելու, անձնական վրեժխնդրություններ չեն լինելու: Իհարկե, այդ պնդման հետ կարելի է հավերժ վիճել: Քանի որ արդեն ՄԻԵԴ-ում ընդդեմ Հայաստանի Հանրապետության բավական ազդեցիկ թվով գանգատներ են կուտակվել, և գանգատվողներն էլ, ըստ էության, կոչ են անում փրկել իրենց՝ նոր իշխանությունների հետապնդումներից և արդարադատությունից:

Խոսելով Ընտրական օրենսգրքի փոփոխության խոստման մասին, Նիկոլ Փաշինյանը նշեց, որ Ընտրական օրենսգրքում փոփոխությունների փաթեթն իրենք ներկայացրել էին, որն ընդունվել էր Վենետիկի հանձնաժողովի կողմից, սակայն ՀՀԿ-ական խորհրդարանը չէր ընդունել։ Իսկ ո՞վ է այսօր խանգարում Փաշինյանին, ով լիարժեքորեն եկել է իր թիմով իշխանության՝ գնալ այդ ռեֆորմին և ի վերջո փոխել Ընտրական օրենսգիրքը: Թերևս ոչ ոք: Առնվազն զավեշտալի է այս պարագայում մեղքը բարդել նախորդների վրա, երբ այսօր ինքդ չունես քաղաքական կամք՝ հրաժարվելու իշխանության քաղցր պտուղներից…

Բացի այդ, ակնհատ է, որ Փաշինյանը կարող էր այս առիթը օգտագործել՝ խոսելու համար շատ ավելի կարևոր, հանրությանը շատ ավելի հուզող խնդիրների և դրանց լուծումների մասին: Կասկած չկա, որ հեռուստատեսային հաղորդումների որակը հանրությանը հուզող թիվ մեկ հարցը չէ այս պահին: Սակայն Փաշինյանին, ըստ էության, շատ ավելի ձեռնտու է խոսել նման երկրորդական հարցերից, ընթացքում էլ խոսքը համեմել շոուի տարրերով և արդյունքում ստեղծել հանրության հետ անմիջական շփման ջատագով գործչի կերպար...