Քաղաքական «քամելեոնության» նուրբ արվեստը

Վերլուծական 30 Ապրիլ, 2019 17:00

«Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավորները շարունակում են զավեշտի ռեկորդներ սահմանել՝ պարբերաբար հայտնվելով ծիծաղելի դրության մեջ: Հերթական խայտառակվողն էլ Գևորգ Պապոյանն էր: Վերջինս հպարտորեն հայտարարեց, որ ժամանակին ֆիկտիվ անդամակցել է ՀՀԿ-ին՝ ընկերոջ աղաչանք-պաղատանքին տեղի տալով, այնուհետև արդեն իր սրտի կանչին ականջալուր լինելով, հեղափոխությունից հետո անդամակցել է ՔՊ-ին:

Սակայն, ինչպես պարզվում է՝ Պապոյանի հայրիկը Շարմազանովի դասախոսն է եղել, և վերջինս է խնդրել, որպեսզի Պապոյանին ընդունեն կուսակցություն: Պապոյանը 2007-ից հետո ակտիվ մասնակցել է ՀՀԿ բոլոր կուսակցական երիտասարդական հավաքներին, 2008 թվականի մարտի մեկին Լևոն Տեր-Պետրոսյանի տան դիմաց անցկացվող ակցիաների կազմակերպիչն է եղել:

Գնահատելով նրա հավատարմությունը, նրան առաջարկել են լինել ուսանողության ներկայացուցիչ բուհի կառավարման խորհրդում: Պապոյանն այդպես էլ կուսակցությունից դուրս գալու դիմում չի ներկայացրել, այլ պատգամավոր դառնալուց հետո հեռացվել է ՀՀԿ ից:

Ինչպես երևում է՝ պատգամավորն իր կենսագրության նախահեղափոխական տողերը որոշել է ջնջել իր հիշողությունից և թաքցնել նաև հանրությունից, որպեսզի հեշտ լինի արդեն նոր Հայաստանում իր քաղաքական առաջխաղացումը: Երիտասարդը, ինչպես ասում են, քաղաքական սուր հոտառություն ունի, շատ լավ կարողանում է ճիշտ պահին հայտնվել ճիշտ վայրում: Ժամանակին ՀՀԿ-ն էր իշխանություն և Պապոյանը ֆիկտիվ, տանջվելով, դիվիդենտներ քաղեց այդ քաղաքական ուժից, այսօր էլ վերախմբագրելով իր կենսագրականը, հարմարավետորեն տեղավորվել է արդեն «Իմ քայլում»: Չենք զարմանա, եթե տարիներ անց պարզվի, որ Պապոյանի նիկոլական դառնալն էլ էր ֆիկտիվ՝ թելադրված պահի նպատակահարմարությամբ: Քաղաքական քամելեոններին նման վարքագիծը անչափ բնորոշ է…