ԼԳՏԲ-ն, սեքսը, Զարուհի Բաթոյանը և իր նախարարությունը

Վերլուծական 6 Մայիս, 2019 20:00

Հանրության շրջանում լայն ռեզոնանս է առաջացրել ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարար Զարուհի Բաթոյանի գրառումը ֆեյսբուքյան էջում, որում նա իր վրդովմունքն էր հայտնել «Բուկինիստ» գրախանութում տեղի ունեցած դեպքի առնչությամբ: Հիշեցնենք, խոսքն այն դեպքի մասին է, երբ փորձ է արվել խափանել «Սեռական բռնության ճգնաժամային կենտրոն» ՀԿ-ի կազմակերպած «Իմ մարմինն անձնական է» գրքի շնորհանդեսը: Մի գիրք, որը, մեղմ ասած՝ ոչ միանշանակ արձագանքի է արժանացել հանրության շրջանում՝ շատերի կողմից դիտարկվելով իբրև այլասերվածության քարոզ:

Այն, որ նոր իշխանությունները, իսկ ավելի ճիշտ կլինի ասել՝ իշխանական թիմի մի հատվածը, փորձում է իր բարքերը փաթաթել հանրության վզին՝ ակնհայտ է դարձել ամիսներ առաջ: Այն ժամանակ թիրախում էր Հայ Առաքելական եկեղեցին, այնուհետև կարծես թե պայքարի վեկտորը թեքվել է դեպի սեռական փոքրամասնությունների իրավունքների անխնա պաշտպանություն: Հարց է ծագում, թե ի՞նչ կապ ունի այդ շրջանակների հետ և ընդհանրապես ի՞նչ նպատակ ունի սոցապ նախարարի կողմից՝ իր բուն պարտականությունները մի կողմ դնելով, սույն գրքի հեղինակին պաշտպանելը: Իհարկե, ասուլիսի ընթացքում Բաթոյանը փորձեց հերքել, որ ինքը պաշտպանել է գրքի հեղինակին, սակայն «կրուտիտը» ինչպես ասում էին՝ թույլ էր: Բանն այն է, որ Բաթոյանն այս անձնուրաց քայլով փորձում է պաշտպանել իր մտերիմ ընկերներին՝ մասնավորապես, նույն Լարա Ահարոնյանին, ով Բաթոյանին էր տեսնում Երևանի քաղաքապետի պաշտոնում և անխնա փիառում էր վերջինիս: Գուցե Բաթոյանն այսպիսով վերադարձնում է պա՞րտքը: Ի դեպ՝ Ահարոնյանի հետ, ըստ էության, նախարարն ունի արժեհամակարգային ընդհանրություններ: Ժամանակին Բաթոյանն ինքն էր ակտիվորեն հարցազրույցներ տալիս և խոսում սեռական դաստիարակության՝ այն ժամանակվա համար բավական սուր և անընդունելի մոդելների մասին:

Ինչ վերաբերում է Ահարոնյանին, ապա վերջինիս առանձնապես ներկայացնելու կարիք չկա: Դեռս 2017 թվականին նրա կազմակերպությանը տրամադրվել էր 55 000 դոլար գրանտ, որպեսզի Հայաստանի դպրոցների համար «սեռական դաստիարակության» թեմատիկայով նյութեր և առաջարկներ մշակվեն՝ «անգրագետ» ծնողներին «կրթելու», ինչպես նաև այդ թեմատիկայով «համապատասխան մասնագետներ» պատրաստելու համար։ Ինչպես ասում են՝ թեման նրան հոգեհարազատ է: Միևնույն ժամանակ, թեմայով շահագրգիռ և ակտիվ անձանց շրջանակը Ահարոնյանով չի սահմանափակվում, նրանցից ոմանք նույնիսկ Սորոսի հայաստանյան գրասենյակի տնօրենների խորհրդի անդամ են։ Ինչպես, օրինակ, Տիկնիկային թատրոնի տնօրեն Ռուբեն Բաբայանը (2016թ.-ից) և «Ընդդեմ կանանց նկատմամբ բռնության» կոալիցիայի համակարգող Զառա Հովհաննիսյանը (2018թ.-ից)։ Տնօրենների խորհրդի նախագահն է ներկայում Հատուկ քննչական ծառայության պետ Սասուն Խաչատրյանի եղբայր Դավիթ Խաչատրյանը (2016թ.-ից)։

Բաթոյանը մտերիմ է նաև «Փինկ» ՀԿ-ի ղեկավար Մամիկոն Հովսեփյանի հետ, ով տարիներ շարունակ Սորոսի հիմնադրամից գումարներ է ստացել՝ ընտանեկան բռնության և սեռական փոքրամասնությունների իրավունքների ոնտահարման դեմ պայքարելու նպատակով: Բաթոյանը մտերիմ է նաև «Առաջադեմ երիտասարդություն» ՀԿ-ի ղեկավար, ներկայում Երևանի ավագանու անդամ Գրիգոր Երիցյանի հետ: Ի դեպ՝ ուշագրավ է, որ Բաթոյանն իր վրդովմունքը չհայտնեց այն ժամանակ, երբ նույն Երիցյանը դեմ էր քվեարկում զինվորական հաշմանդամների համար նախատեսված՝ մարզասրահի հետ կապված ծրագրին: Նախարարը մտերիմ է նաև հայտնի ֆեմինիստների հետ՝ ինչպիսիք, ասենք, Գոհար Շահնազարյանը և մյուսներն են, բոլորն էլ սորոսյան գրանտների վրա նստած դեմքեր են, սակայն դա արդեն տրամաբանական էր, և դժվար թե որևէ մեկը զարմանա: ԼԳՏԲ և սորոսյան ակտիվիստ է անգամ Զարուհի Բաթոյանի տեղակալը՝ Գերաֆիմ Գասպարյանը: Սոցապ նախարարությունը յուրայիններով լցնելը թերևս միակ ձեռքբերումն է, որն այս ամիսների ընթացքում արձանագրել է նախարար Բաթոյանը:

Իրականում, ինչպես տեսնում ենք, այստեղ առկա է թիմային շահ, մեկը մյուսին պահելու միտում: Հասկանալի է, որ սույն անձինք կենտրոնացած են միայն սեփական ֆինանսական շահի վրա, նրանք վարձատրվում են հանրային կարծիք ձևավորելու համար: Նոր Հայաստանում, ինչպես տեսնում ենք, այդ «սուրբ» գործին լծվում են արդեն ամենաբարձր մակարդակով…