Սեփական պատմության հետ Թուրքիայի ամենամեծ առերեսումը Եղեռնի հարցն է

Լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ անդրադառնալով Էրդողանի՝ Դերսիմի կոտորածի համար ներողություն խնդրելու հայտարարությանը՝ թուրքագետ Անուշ Հովհաննիսյանն ասաց, որ թեև դա աննախադեպ քայլ էր Թուրքիայի պատմության մեջ, բայց ինքը չի կարծում, թե դրան կհաջորդի Հայոց ցեղասպանության համար ներողությունը։

Նա ասաց, որ Էրդողանը երբեմն անում է սպոնտան հայտարարություններ, որոնք հետո պետք է լինում հերքել կամ մեկնաբանել, բայց դա դժվար է պատահական քայլ անվանել, որովհետև այդ հայտարարությունը թեև անզգույշ է, բայց նաև երկար նախապատմություն ունի։

«Եթե ուզում ես մեծ բանից ուշադրությունը շեղել՝ ընդունիր փոքր մեղք։ Սեփական պատմության հետ Թուրքիայի ամենամեծ առերեսումը Եղեռնի հարցն է, գուցե այս ներողությունը դրանից ուշադրությունը շեղելու միջոց է և PR ակցիա։ Թուրքերը փորձում են ցույց տալ, որ չեն վախենում իրենց անցյալից և ակտիվ են, սակայն չեմ կարծում, թե Հայոց ցեղասպանության հարցում Էրդողանի կուսակցությունը կհրաժարվի իր քաղաքականությունից»։

Ըստ թուրքագետի՝ Հայոց ցեղասպանության ժխտումը վերջերս վտանգավոր՝ լղոզված տեսք է ստացել։ Մի կողմից թուրքերն իբր պատրաստ են քննարել, նախկինի նման չեն ժխտում, առաջարկում են ստեղծել հարցը քննարկող հանձնաժողովներ՝ իբր պատրաստ են հանձնաժողովների կայացրած ցանկացած եզրակացությանը, մյուս կողմից փորձում են երկկողմանի ողբերգություն ներկայացնել, Հայոց ցեղասպանությունը միևնույն հարթության մեջ դնել, ասենք, Դարդանելում զոհված թուրքերի հետ։

Լրագրողներից մեկի հարցին, թե արդյո՞ք Էրդողանի այս քայլը PR ակցիա չէ Հայոց ցեղասպանության բանաձերի՝ ԱՄՆ սենատում և Ֆրանսիայի խորհրդարանում քննարկման դրվելուց առաջ, բանախոսը պատասխանեց. «Այն, ինչ չասաց էրդողանը, կուսակիցները փորձում են օգտագործել PR-ի համար, և, իհարկե, սա էլ անպայման կօգտագործվի, քանի որ Իսրալեյում ևս քննարկումներ են սպասվում, բացի այդ՝ մոտենում է 2015 թվականը։ Բայց էլի չեմ կարծում, որ այս ռեժիմը պատրաստ կլինի Հայոց ցեղասպանությունն ընդունել մեր ակնկալած ձևով։ Այս ձևով ներողությունը հարցի ընդունում չէ։ Այսօր թուրքական իշխանամետ կայքերում մեջբերված են ներողությունների և նրանց հետևանքների բազմաթիվ նախադեպեր՝ Ամերիկայի, Ավստրալիայի, և Կանադայի և այլ երկրների ներողությունները բնիկների կոտորածների համար և այլն։ տարբեր Հիմնականում քննարկվում է, թե այդ ներողություններին փոխհատուցում հետևե՞լ է արդյոք»։