«Մի՞թե Արցախը որևէ դրական կերպար չի տվել». Սուրեն Մուրադյան

Մանկագիր, հրապարակախոս, դրամատուրգ Սուրեն Մուրադյանը լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ ասաց, որ հեռուստատեսության պատճառով այսօր խեղաթյուրվել է հայ մանուկների հոգեբանությունը, հայի բարոյական կերպարը, և դրա համար ինքը չի կարող որևէ կերպ արդարացնել հեռուստատեսության և ռադիոյի ազգային հանձնաժողովի կեցվածքը։

Ինչքան էլ օրենսդրորեն հանձնաժողովին չթույլատրվի միջամտել մասնավոր հեռուստաընկերությունների հաղորդումների բովանդակային հարցերին,  հանձնաժողովը պետք է որոշակի կոշտ մոտեցում ցուցաբերի և ազդեցության լծակներ ունենա։

«Մենք ամեն քայլափոխի հայտարարում ենք, որ երեխաները մեր ապագան են և հասարակության ամենաարտոնյալ հատվածը, սակայն դա խոսքից գործի չի հասնում։ Դպրոցներին մանկական գրականությունը չի հասնում, գրքերն էլ տպվում են ընդամենը 500 տպաքանակով, իսկ մանկական և պատանեկան ներկայացումների տոմսերն ավելի թանկ են, քան կարուսելներինը»,- ասաց Սուրեն Մուրադյանը։

Ըստ մանկագրի՝ շատ լուրջ է այժմ գրականության և մանկագրության մեջ հերոսի խնդիրը։ Այդ խնդիրը կա նաև հեռուստատեսության մատուցած «հերոսների» դեպքում։

«Ոչ մի դրական կերպար չկա։ Ես մի կերպար չեմ տեսել, որից երեխաները մի բան սովորեն։ Գրականության մեջ ևս մանկական օրինակելի կերպարներ չկան։ Մի՞թե Արցախը չի տվել մի դրական կերպար, որն ուսանելի դառնա մեր երեխաների համար»,- տարակուսանքով ասաց մանկագիրը։

Իսկ ՀԳՄ քարտուղար, ՀՀ մշակույթի նախարարության գրքի և հրատարակչության կենտրոնի ղեկավար, գրող Էդվարդ Միլիտոնյանն ասաց, որ այս տարի պակասել է մանկական գրականության հրատարակության համար տրամադրվող պետական հատկացումը՝ 15 մլն դրամից հասնելով 11 մլն դրամի։ Նա նշեց, որ վերջին տարիներին կենտրոնը պետպատվերով հրատարակել է մոտ 50 անուն մանկական գիրք, սակայն բարձրորակ տպագրությունն ու նկարազարդումները հավելյալ ծախսեր են պահանջում, ինչը մեծացնում է նաև գրքի ինքնարժեքը, մինչդեռ այժմ իրենց հրատարակած գրքերը շատ մատչելի են՝ մի քանի հարյուր դրամ։

«Մանկական գրքերը եզակի ժանրային գրքեր են, որոնք ունեն պահանջարկ։ Բայց շուկան հեղեղված է անճաշակ, գրականությունից հեռու գրքերով, և դժվար է դա վերահսկելը, մանավանդ որ մանկական գրականությամբ զբաղվող գրականագետներ գրեթե չունենք»,- ասաց Միլիտոնյանը։

Գրողի բնորոշմամբ՝ այսօր երեխաների մտածողությունը խեղվում է ամենուր լսվող գռեհիկաբանությունների և ժարգոնի պատճառով, իսկ իսկական մանկական ստեղծագործություն գրելն իրականում չափազանց դժվար է. պետք է հաշվի առնել երեխայի հոգեբանությունը, լեզվամտածողությունը, առանց որի ստեղծված գործը մանկապատանեկան չի կարող համարվել։

«Մանկապատանեկան գրականությունը պիտի մեզ փրկի մեզնից»,- հավելեց Միլիտոնյանը։