Ճարտարապետները դեմ են Մաշտոցի պուրակում «Համազգային» թատրոնի շենքի կառուցմանը

Այսօր Ճարտարապետների միությունում կայացած հանդիպմանը ճարտարապետներն իրենց տեսակետն ու մտահոգություններն արտահայտեցին «Համազգային» թատրոնի շենքի կառուցման համար ընտրված տեղի կապակցությամբ:

Ըստ ՃՄ անդամ, ճարտարապետ Ռուբեն Հասրաթյանի՝ իրենք խորապես հարգում են Սոս Սարգսյանին ոչ միայն որպես դերասան, այլ նաև որպես քաղաքացի և գտնում են, որ «Համազգային» թատրոնն անպայման պետք է շենք ունենա, սակայն դրա համար ընտրված է սխալ տարածք։ Այս նախագծով խախտվում են բազմաթիվ քաղաքաշինական նորմեր և քաղաքի գլխավոր հատակագիծը։ Թատրոնի շենքի համար այդ տարածքն առաջարկելով՝իրականում արջի ծառայություն են մատուցել Սոս Սարգսյանին:

Ճարտարապետ Սաշուր Քալաշյանը, ով նաև Երևանի քաղաքաշինական խորհրդի ճարտարապետական հանձնաժողովի անդամ է, տարակուսում է, թե արդյոք Հրաչյա Պողոսյանը, ով ճարտարապետական հանձնաժողովի նախագահն է, իրավունք ունի իր հեղինակած գործը ներկայացնել իր իսկ ղեկավարած հանձնաժողովի քննարկմանը և արդյոք այստեղ չկա շահերի բախում: Ավելին, Հրաչյա Պողոսյանը խորհրդի մերժումը ստանալուց հետո իր նախագիծը ևս 3 անգամ ներկայացրել է խորհրդի քննարկմանը՝ մեկ շաբաթ պարբերականությամբ և առանց հաստատման կազմակերպել են հանրային լսում: Արդյոք սա չի՞ համարվում պաշտոնական դիրքի չարաշահում:

Ճարտարապետներին չափազանց մտահոգում է այն փաստը, որ այս նախագծով մտածված կերպով միմյանց դեմ են հանում ճարտարապետական հանրությանն ու արվեստի գործիչներին, և իրենց համար չափազանց ցավալի կլինի, եթե այս ազգադավ մտահղացումը հաջողի: Նրանք նշում են, որ ոչ մի դեպքում կուլ չեն տալու այդ «խայծը» և թույլ չեն տալու ոչ մի տեսակի պառակտում, թշնամացում:

ճարտարապետներին մտահոգում է ոչ միայն Համազգային թատրոնի համար ընտրված տարածքի խնդիրը, այլ նաև Երևանի ճակատագիրն ընդհանրապես: Ըստ նրանց՝ այսօր չի պահպանվում քաղաքաշինական և ոչ մի նորմ:

Այսօր Երևան քաղաքի հանրային՝ ընդհանուր օգտագործման տարածքների մակերեսը կազմում է սահմանված նորմայի 15-20%-ը միայն: Եվ այս պարագայում մենք դեռ շարունակում ենք այդ տարածքների զավթումը՝ կառուցապատման նպատակով:

Ըստ ճարտարապետների՝ քաղաքի կենտրոնն այլևս չունի ոչ մի ռեզերվային տարածք, քանի որ դրանք բոլորը, այդ թվում նաև Հյուսիսային պողոտան, ծանրաբեռնվել են բնակելի շենքերով, որոնց վաճառքից գերշահույթներ են ակնկալվում: Մինչդեռ հենց այդ տարածքներն էին, որ պետք է ծառայեին թատրոնների, թանգարանների և այլ հասարակական նշանակության շինությունների կառուցման համար:

Ճարտարապետները նաև նշում են, որ Մաշտոցի պուրակը (Գլխավոր պողոտան) Երևանի գլխավոր ճեմուղին է  և այն նախատեսված է եղել հանգստի ու զբոսանքի համար։ Թունելները ժամանակին կառուցվել են որպես պողոտայի շարունակություն և ունեն էկոլոգիական, քաղաքաշինական և անվտանգության նշանակություն. թունելները ապահովում են օդափոխությունը, քանի որ Հրազդանի կիրճից օդ է հոսում դեպի քաղաքի կենտրոն և դա կարելի է զգալ՝ կանգնելով Մաշտոցի պուրակում։