Հին ու նոր իմ Երևան, Օղակաձև իմ ռեստորան (ֆոտոշարք)

Օղակաձև զբոսայգի, թե՞ Օղակաձև ռեստորան։ Օղակաձև «զբոսայգով» քայլելիս այս հարցն առաջինն է քո մտքում։

Բացի հիմնական ճեմուղուց չկա այնպիսի մի տարածք, որտեղ գործող կամ լքված սրճարան կամ ռեստորան չլինի։ Փաստորեն արտասահմանցի զբոսաշրջիկը, քայլելով օղակաձևով, հստակ կհասկանա, որ մեր հասարակության մեջ այգիները ընկալվում են որպես 90% սրճարան և 10% այդ սրճարաններին մոտենալու ճեմուղիներ։

Մենք մեր անկախության 20 տարիների ընթացքում այդպես էլ չհասկացանք, թե ինչ է նշանակում այգի, հանրային տարածք։ Հանրային տարածքները պետք է ծառայեն մարդկանց հանդիպման, մտքերի փոխանակման, ստեղծագործման, նոր մշակույթի ստեղծման համար։ Պատահական չէ, որ մեծանում է բավականին ագրեսիվ սերունդ։ Դրա վրա մեծ ազդեցություն ունի հանրային, բակային նորմալ տարածքների բացակայությունը։ Երեխան, որ դուրս գալով տնից` հայտնվում է փողոցում, սրճարանում, մեքենաների ու մարդկային աղմուկի մեջ, դրսևորում է ինքնապաշտպանական ռեակցիա, ինչն էլ բերում է ագրեսիայի։ Հանրային ու բակային տարածքները հանդիսանում են սոցիալական միջավայր, որտեղ դաստիարակվում է նոր սերունդը։ Այսպիսի տարածքների բացակայության պատճառով է նաև, որ մենք չունենք ժամանակակից արժեքավոր արվեստի գործեր։

Այսպիսով, չունենք սերունդների դաստիարակման սոցիալական միջավայր, չունենք ստեղծագործելու միջավայր, այլ ունենք «Օղակաձև քյաբաբնոցներ»։

Ներկայումս նկատվում են նոր զարգացումներ. երբ բոլորը սարքեցին իրենց էլիտար շենքերն ու սրճարանները, հերթը հասավ «մշակույթային օջախներին»։

Սպասենք «օղակաձև թատրոնների ու թանգարանների»։

{gallery}oghak{/gallery}