Կենսաբանները հասկացել են փղերի ինֆրաձայնային երգը

Գիտնականները պարզել են, որ փղերի արձակած ինֆրաձայնային կանչերն ավելի նման են մարդու երգեցողությանը, քան, օրինակ, կատուների մռռոցին։ Հետազոտությունը տպագրվել է Science պարբերականում, որի համառոտ բովանդակությունը ներկայացնում է ScienceNow-ն։

80-ական թվականներին կենսաձայնաբանները պարզել էին, որ փղերն ունակ են 1-ից 20 Հց հաճախականության ձայներ արձակել։ Դրանք գտնվում են մարդու լսողությունից դուրս, սակայն մարդը կարող է լսել այդ ձայների վերին հարմոնիկները (օբերտոնները)՝ պատիկ հաճախականության տոները։

Պարզելու համար մեխանիզմը, որի օգնությամբ փղերն այդքան ցածր ձայներ են արձակում, գիտնականները ստիպված ենք եղել սովորել դրանք վերարտադրել։ Հետազոտողներն օգտագործել են Բեռլինի կենդանաբանական այգում բնական պայմաններում սատկած փղերից մեկի կոկորդափողը, որին կցել են հատուկ սարքավորումների միջոցով տաքացվող և խոնավացվող օդի ունակություն։ Դա արվել է՝ ապահովելու համապատասխանությունը արտաշնչվող գազին հատուկ ֆիզիկական բնութագրիչներին։

Արհեստական թոքերից արտամղվող օդն ուղղորդվում էր կոկորդափողով, առաջացնելով ձայնալարերի տատանում, որոնք գիտնականները ձայնագրում էին։ Հետազոտողներն ապա համեմատել են ստացված ազդանշանները բնական պայմաններում փղերի կողմից արձակվող ձայների արխիվի հետ։ Արդյունքները շատ նման էին կենդանի կաթնասունների կողմից արձակվող ցածրհաճախային կանչերին։

Բարձրհաճախային հարմոնիկների որոշ առկայության հետևանքով այդ կանչերը մարդը լսում է որպես մռնչոց կամ մռռոց։ Գիտնականները, սակայն, ցույց են տվել, որ կատուների մռռոցի հետ փղերի երգը կապ չունի։

Կատուները մռռում են կոկորդափողի մկանների ակտիվ կծկման հետևանքով, մինչդեռ մարդու մոտ երգեցողությունն ու խոսքը գոյանում են ակտիվ օդամղման հետևանքով ձայնալարերի պասիվ տատանմամբ։ Արհեստական շնչափողով ստացված հնչյունների և փղերի բնական ձայների նմանությունները խոսում են նրա օգտին, որ կենդանիներն օգտագործում են հենց պասիվ տատանման՝ արտաշնչման մեխանիզմը։

Բնական պայմաններում փղերը ցածր հաճախականության ձայներն օգտագործում են մեծ հեռավորությունների վրա կոմունիկացիայի համար։ Հայտնի է, որ որքան ցածր են հաճախությունները, այնքան ավելի հեշտ են դրանք շրջանցում խոչընդոտներն ու ավելի հեռու են տարածվում։ Ըստ կենսաբանների, փղերը կարող են ցեղակիցների կանչերը լսել մինչև 10 կիլոմետր հեռավորության վրա։