Հայ ավիամոդելիստը՝ պատանիների աշխարհի չեմպիոն

Սիլվա Շաքարյանը պատմում է, թե ուղիղ 13 տարի առաջ էր, որ «գրին քարտի» վիճակահանությամբ շահում ունեցան ու Գյումրուց տեղափոխվեցին Լոս-Անջելես՝ այդ քաղաքում բնակություն հաստատելու: Հետո, երեխաներին՝ Տարոնին ու Սեւակին, ամերիկյան մանկապարտեզում տեղավորեցին: Դա պետական անվճար հիմունքներով գործող մանկապարտեզ էր: Հայկական մանկապարտեզ հաճախելու համար ծնողները վճարումներ էին ստիպված կատարելու, իսկ վճարը թանկ էր, իսկ Մալխասյանները նման շքեղություն չէին կարող թույլ տալ իրենց ընտանիքի բյուջեի հաշվին: Չնայած սրան, ընտանիքում մշտապես հայերեն են խոսում, ասել է, թե հնչում է գյումրեցու վարժ խոսքը:

Սեւակը երեք տարեկան էր, երբ մանկապարտեզում ծնողական ժողովի ժամանակ դաստիարակչուհին նրա մասին գովեստով էր խոսել տիկին Սիլվայի մոտ: Մայրն ասում է. «Ես այն ժամանակ անմիջապես չհասկացա, թե ինչի մասին է խոսքը, հետո՝ արտասվեցի: Սեւակը երեք տարեկանում արդեն տիրապետւմ էր անգլերենին եւ ուսուցչի մոտ նստած՝ այլազգի երեխաներին էր օգնում, որ տառերը սովորեին»:

Պատանիների հայրը՝ ժամանակին Գյումրու պատանի տեխնիկների կայանի տնօրենն է եղել: Իր զավակներին ինքն է ներարկել սերն ավիոմոդելային մարզաձեւի նկատմամբ: Օրերս Սլովենիայի Մենգես քաղաքում կայացած ավիոմոդելային սպորտի աշխարհի պատանեկան առաջնության ժամանակ աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը նվաճեց Տարոն Մալխասյանը, իսկ եղբայրը պատվոգրի եւ թիմային հաշվարկով՝ մեդալի արժանացավ: Մինչ այս մրցումները՝ Տարոնը երկու տարի առաջ Ռումինիայում կայացած աշխարհի առաջնությանն էր երկրորդ տեղը գրավել: «Ինքն այն ժամանակ 13 տարեկան էր»,-պատմում է մայրը:

Պատանի ավիամոդելիստի հայրն հավելում է. «Գիտե՞ք ինչն է հետաքրքիր, երբ Տարոնը Ամերիկայի հավաքականի կազմում եզրափակիչ էր դուրս եկել Ռումինիայում եւ պայքարն ընթանում էր իր ու 18-ամյա ուկրաինացու միջեւ, հանդիսականներն ասում էին, թե մրցելու են հայն ու ուկրաինացին: Այսինքն՝ որդիս չնայած հանդես էր գալիս ԱՄՆ-ի դրոշի ներքո, ամերիկյան թիմային հագուստով, սակայն մարզասերները նրան ընդունում էին որպես հայազգի ներկայացուցչի: Դա ինձ համար անչափ հաճելի զգացողություն էր»:

Հայրը շարունակում է պատմել. «Տարոնը մոդելի վրա աշխատել է մի քանի ամիս, դա կոնստրուկտորական մտածողություն է պահանջում: Այն կոչվում է ներքին այրման շարժիչով դայմերային ինքնաթիռի մոդել, բավականին բարդ կոմպոզիցիա է, իսկ շարժիչի ծավալը 1 սմ խորանարդ է: Մոդելի պատրաստաման համար պահանջվել է փայտ, ապակի, սոսինձ եւ ածխաթելեր: Մոդելը յոթը վայրկյանում թափ է հավաքում եւ սավառնում երեք րոպե: Սրանք մրցույթի անհրաժեշտ պայմաններն են»:

Գեւորգ Մալխասյանը ասում է, թե երբ Հանրային հեռուստատեսությամբ դիտել է մայրաքաղաք Երևանի կենտրոնական հրապարակում կայացած զորահանդեսն ու տեսել հայ ավիմոդելիստների նախագծած անօդաչու ինքնաթիռը, մի քանի դիտարկումներ են ծագել մտքում: Ասում է, թե դրանք անհրաժեշտից ավելի ծավալուն եւ աղմկոտ են՝ թշնամու ուշադրությունը գրավող: «Ես ուզում եմ հանդիպել այդ ինքնաթիռի նախագծողների հետ,-ասում է Գեւորգ Մալխասյանը,- եւ նախագծային իմ դիտարկումներն ու առաջարկները ներկայացնել նրանց»:

ԱՄՆ մեկնելուց հետո, Գեւորգ Մալխասյանն առաջին անգամ է գալիս Գյումրի, կինը՝ երկրորդ: Նարեկ Սրբազանն ասում է, թե վերստին այդ առիթը չէր ներայանա, եթե աշխարհի առաջնությանը նրա որդիները չմասնակցեին: «Նրանց Եվրոպա մեկնելու ծախսերը հոգացել է ԱՄՆ-ի կառավարութույնը: Դե, մենք էլ առիթն օգտագործեցինք ու եկանք Գյումրի: Եվրոպայից Հայաստան հասնելու համար շատ ֆինանսական միջոցների անհրաժեշտություն չկա՝ որքան ամերիկայից»,-խոստովանում են ծնողները:

Շիրակի թեմի նախկին առաջնորդ Նարեկ եպիսկոպոս Շաքարյանը հպարտությամբ է խոսում իր եղբոր դստեր՝ Սիլվա Շաքարյանի որդիների մասին: Սիլվան բանասիրական կրթություն է ստացել, ժամանակին դասավանդել է Գյումրու թիվ 16 դպրոցում: «Այսպես դասավորվեց մեր կյանքը,- ասում է նա,-բայց մեր ընտանիքն ապրել ու շարունակելու է ապրել գյումրյան ու հայկական ավանդույթներով»:

Asparez.am