Ինչո՞ւ ՀՀ նախագահը և ոչ այլ ոք

Օգոստոսի 26-31-ը Իրանում տեղի կունենա «Չմիավորման շարժում» (Non-Aligned Movement) միջազգային կազմակերպության գագաթաժողովը, որին, ըստ ԻԻՀ-ում Հայաստանի Հանրապետության դեսպանի, կմասնակցի նաև Հայաստանի նախագահը:

ՀՀ նախագահականից այս լուրի հաստատումը կամ հերքումը ստանալ չհաջողվեց. Սերժ Սարգսյանի մամուլի խոսնակին գրավոր ուղղած մեր հարցերին, ըստ էության, Արմեն Արզումանյանը չէր պատասխանել:

Lurer.com-ի հարցերն էին.

«ԻԻՀ-ում ՀՀ դեսպանը հայտնել է, որ Թեհրանում օգոստոսի 26-31-ն անցկացվելիք «Չմիավորման շարժման» գագաթաժողովին կմասնակցի նաև ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը.

1. Դուք հաստատու՞մ, թե՞ հերքում եք այս լուրը:
2.Ինչո՞վ է պայմանավորված ՀՀ նախագահի մակարդակով համաժողովին մասնակցելու որոշումը, երբ Հայաստանն այդ կազմակերպությունում ունի ընդամենը դիտորդի կարգավիճակ» և այլն:

Ի պատասխան՝ Lurer.com-ն ստացել է ընդամենը հետևյալ երկտողը.

«ՀՀ նախագահի աշխատակազմի Հասարակայնության եւ տեղեկատվության միջոցների հետ կապերի վարչությունը ՀՀ նախագահի հանդիպումների եւ այցերի մասին տեղեկացնում է պատշաճ կարգով եւ ժամանակին»:

Հարց է առաջանում՝ կարիք կա՞ր ժամերով հեռախոսազանգերին չպատասխանելուց հետո խորհուրդ տալ հարցերը գրավոր ուղարկել, մի քանի ժամ էլ կայքի լուրը ուշացնել, եթե վերջում նման դատարկաբանությամբ պետք է պատասխան տրվեր: Ինչո՞վ են զբաղված նախագահականի ուռճացված լրատվական աշխատակազմերը, երբ մեկ լուր մի քանի ժամում չեն կարողանում հաղորդել: Փաստորեն, պրոտոկոլից նույնիսկ քիչ տարբերվող որևէ միտք նրանք ի վիճակի չեն արտահայտել:

Իսկ մեր հետաքրքրությունը «Չմիավորման շարժման» այս գագաթաժողովի հանդեպ պայմանավորված էր Արևելքի ու Աֆրիկյան մայրցամաքի երկրները միավորող հզոր կազմակերպության հակաարևմտյան բնույթով և Արևմուտքի՝ հատկապես ԱՄՆ կառավարության դրսևորած հետաքրքրությամբ (ԱՄՆ-ն կոչ է արել մասնակից երկրներին հորդորել Իրանին հրաժարվել միջուկային ծրագրերից): Հիշեցնենք՝ Շարժումը 1961թ.-ին ստեղծվել էր հակագաղութատիրական և հատկապես ռազմական դաշինքների դեմ պայքարի նպատակով:

Երկրորդ, ըստ միջազգային լրահոսի՝ կազմակերպության անդամ 120 երկրներից ոչ բոլորը գագաթաժողովին կմասնակցեն նախագահի, վարչապետի կամ արտգործնախարարի մակարդակով (անդամներից են Թուրքմենստանը, Բելառուսը, Իրանը, Սիրիան, Իրաքը, Հնդկաստանը, Պակիստանը և այլք): Եվ այս պարագայում, ընդամենը կազմակերպության դիտորդ երկիր լինելով, Հայաստանի՝ նախագահի մակարդակով մասնակցությունը կարող է խնդիր հարուցել  արևմտյան գործընկերների հետ մեր հարաբերություններում, հատկապես վերջին՝ Իրանի հետ հայաստանյան բանկերի գործարքների մասին ակնարկների ֆոնին:

Նանե Մակուչյան