Աշխարհի փրկության հին բանաձևի նորովի կիրառումը

Նրանց, ովքեր տեսել են աշխարհի՝ աղետներից կործանվելու մասին «2012» ֆիլմը, հետաքրքիր կլինի իմանալ, որ ճապոնացի ինժեներները մտադիր են կառուցել «տապաններ», որոնք կործանումից պետք է փրկեն մարդկության գոնե մի մասին։

«Տապաններ» ունենալու են լողացող կղզիների տեսք և «տեղակայվելու են» Խաղաղ օվկիանոսի կենտրոնական հատվածներում։ Այդ կղզիներից յուրաքանչյուրը տեղադրվելու է մեկ կիլոմետր բարձրություն և մի քանի հեկտար մակերես ունեցող հարթակների վրա։ Ամեն նման կղզի տեղավորելու է տասը հազարից մինչև հիսուն հազար մարդ, որոնք նաև պիտի ապահովեն կղզու «աշխատանքի» կազմակերպումը։ Ամեն այդպիսի կոնստրուկցիա մինչև տասնմեկ հազար տոննա կշիռ է ունենալու։

Կղզիների վրա լինելու են երկնաքերներ մարդկանց համար, իսկ որպես էներգիայի աղբյուր օգտագործվելու են միայն ալիքների և ծովի հոսքի էներգիան։ Աշտարակները պատրաստվելու են թեթև համաձուլվածքներից։ Նախատեսվում է երկնաքերների շուրջը տեղադրել այգիներ, ինչպես նաև անասնակերի համար նախատեսված և մշակովի դաշտեր, որոնք ապահովելու են բնակիչների սնունդը։

Հնարավոր ցունամիներից և բարձր ալիքներից պաշտպանվելու համար «տապանների» վրա նաև պատնեշներ կկառուցվեն։

Ճապոնիան հաճախ տարատեսակ բնական աղետների հարվածների է ենթարկվում, ինչպես նաև ունի տարածքի խնդիր, ուստի զարմանալի չէ, որ հենց ճապոնացիները նորից անդրադարձան փրկարար տապանի հին գաղափարին։

Ինժեներները հաշվարկել են, որ մոտ ապագայում այդպես կկառուցվեն ամբողջական քաղաքներ և անգամ երկրներ։ Նրանք խոստանում են, որ առաջին կղզիները պատրաստ կլինեն մինչև 2025 թվականը։