Լիլի Էլբակյան. Չեմ ուզում վաճառել գույներս սերիալներին (ֆոտոշարք)

Տաղանդավոր դերասաններ Արմեն և Աննա Էլբակյանների դուստրը՝ դերասանուհի Լիլի Էլբակյանը, շարունակ հայտնվում է տարբեր գեղարվեստական ֆիլմերում, սակայն նա այն դերասանուհիներից է, ով դեռևս չի հայտնվել սերալներում: Այս և Լիլիի ստեղծագործական ու ընտանեկան կյանքի վերջին շրջանի փոփոխությունների մասին Lurer.com-ը զրուցեց նրա հետ:

-Լինելով թատրոնի դերասանուհի և տարբեր ֆիլմերում խաղալու փորձառություն ունենալով՝ ինչո՞վ է ֆիլմը Ձեզ համար տարբերվում թատրոնից և ո՞րն է նրա դրական ու բացասական գիծը:

- Թատրոնը մի տեսակ «իմն» է: Իսկ ֆիլմն էլ մի ուրիշ աշխարհ է: Նրա վատ կողմերից մեկն այն է, որ քո դերը մոնտաժվում է, մի դրվագը մի քանի անգամ ես խաղում, ու ամեն անգամ տարբեր է ստացվում, իսկ թատրոնում տալիս ես, տալիս, ու կարևորը՝ ստանում: Ֆիլմում դրական կողմն այն է, որ մանրակրկտորեն ես աշխատում յուրաքանչյուր դետալի վրա: Ինձ դուր են գալիս նրա պաստելային գույները, դրանք շատ նուրբ են:  Ֆիլմում խաղալիս քեզ շարունակ թվում է, թե ինչ-որ մեկը քեզ հետևում է: Մայրս միշտ ասում է. «Այնպես աշխատի՛ր տեսախցիկի հետ, ասես տեսախցիկը սիրահարված է քեզ»: Ասես զգում ես ինչ-որ մեկի ներկայությունը. դա է ամենամեծ հաճույքը ֆիլմի:

Իսկ թատրոնը իրական շփում է, անասելի զգացմւնքների փոխադարձ հեղեղ է դերասանի և հանդիսատեսի միջև:

-Մարմնավորելով տարբեր դերեր գեղարվեստական ֆիլմերում, այդուամենայնիվ ո՞ր կերպարն եք առանձնացնում:

- Իմ ամենասիրելի դերը նոր նկարահանված, ռեժիսոր Արամ Շահբազյանի «Չնչիկ» ֆիլմում կերտած Չնչիկի դերն է, ով աղջիկ է, որը տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ: Չեմ ասում, թե հոգեհարազատ կերպար է, ուղղակի իսկապես մեծ աշխատանք եմ տարել այդ դերի վրա:

-Վստահ եմ՝ առաջարկներ եղել են սերալներում նկարահավելու, սակայն Ձեզ սերիալներում մինչ օրս չենք տեսել, ո՞րն էպատճառը:

-Իսկապես, առաջարկներ շատ-շատ են եղել, երբ դեռ այդ բնագավառը նոր էր. առ այսօր էլ կան: Անգամ կան հեռուստաընկերություններ, ովքեր խնդրել են, որ երբ որոշեմ խաղալ սերիալներում, առաջինը իրենց տեղեկացնեմ:

Մինչ աղջկաս՝ Էլմիին ունենալը, ուղղակի չէի ուզում: Իսկ հիմա փնտրտուքների փուլում եմ, իսկ սերիալը ինձ կխանգարի: Չեմ ասում, թե դրանք վատն են, ցածր են, ուղղակի ես այն ասոցացնում եմ «Fast food»-ի հետ:

Դեռ շատ բաներ ունեմ վերցնելու, չեմ ուզում ամեն ինչ տալ: Իսկ սերիալը պահանջկոտ է: Դերասանները քամվում են. սերիալի ընթացքում տալիս են իրենց բոլոր գույները, իսկ ես դեռ ուզում եմ էլի ձեռք բերել: Չեմ ուզում վաճառել գույներս սերիալներին: Փորձում եմ դրանք գտնել գեղարվեստական ֆիլմերում:

-Բացառու՞մ եք սերիալում հայտնվելը:

-Ոչինչ չեմ բացառում. եթե մի դեր լինի, զգամ, որ անելիք ունեմ, կարող եմ զարգացնել ու ավարտին հասցնեմ, գուցե համաձայնվեմ: Կարևորը՝ «սիրտս կպնի»:

-Ձեր խոսքերում նշեցիք Ձեր դստեր՝ Էլմիի մասին. Օրեր առաջ լրացավ նրա մեկ տարին: Կնոջ համար երեխայի ծնունդը բեկումնային փոփոխություններ է բերում իր հետ. ի՞նչ փոխեց Էլմին Ձեր կյանքում:

- Էլմին իսկապես փոխել է ողջ կյանքս, սկսած իմ հագնվելու ոճից, մինչև առավոտյան արթնանալու ժամերս: Փոխվել է նաև աշխատանքային տեմպս:

Մեջս մեծ պատասխանատվություն է աաջացել, սիրո զգացողություն, որ առաջ չկար: Ապրել հանուն մեկի: Ամեն ինչ անել հանուն նրա:
Էգոիզմը մի կեղմ եմ դրել: Շարունակ փորձում եմ տարիների հավաքածս ներդնել նրա մեջ: Փոքր սերմի նման խնամել, հոգ տանել, ջրել, պաշտպանել նրան:

Աշխարհին ավելի լավ աչքերով եմ նայում: Երիտասարդական մաքսիմալիզմս երկրորդական պլան է մղվել: Սկսել եմ ավելի խորը մտածել կարևոր հարցերի շուրջ: Դա անդրադարձել է նաև աշխատանքիս վրա:

-Մինչ Ձեր դստեր ծնունդը ուզում էիք 4 երեխա ունենալ, նրա ծնունդից հետո փոփոխման ենթարկվե՞լ է այդ թիվը:

-(Ժպտում է...) Ոչ, հիմա ավելի հաստատակամ եմ դա ուզում: Բոլորը դեմ են՝ սկսած Համոյից: Ասում են, որ սպասեմ մի քանի տարի, որպեսզի Էլմիին բավականին սեր հասցնեմ տալ, բայց ես համամիտ չեմ, չեմ ուզում սպասել: Ես արդեն տղա եմ ուզում: Չգիտես ինչու՝ կարծում էի, թե առաջնեկս էլ տղա է լինելու, բայց ուրախ եմ, որ դուստր ունեցա: Իսկ հիմա զգում եմ՝ շատ եմ ուզում որդի ունենալ:

Հարցազրույցը վարեց Ռ.Հակոբյանը

 {gallery}lili{/gallery}