Անահիտ Բախշյան. Տարոն Մարգարյանին չի անհանգստացրել ուսուցչուհու նամակը

Սեպտեմբերի 24-ին Դերենիկ Դեմիրճյանի անվան թիվ 27 դպրոցի նախկին ուսուցչուհի Գոհար Ստեփանյանը բաց նամակով դիմել էր Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանին, որում մասնավորապես ասվում էր, որ իրեն անօրինական կերպով են կրճատել աշխատանքից: Տարոն Մարգարյանը մինչ օրս չի պատասխանել նրա բաց նամակին:

Lurer.com-ը զրուցեց թիվ 27 դպրոցի նախկին տնօրեն, Կրթության Ազգային ինստիտուտի փոխտնօրեն Անահիտ Բախշյանի հետ՝ իմանալու համար, թե ինչը կարող է այս երևույթի պատճառ հանդիսանալ։

«Տարոն Մարգարյանը չի պատասխանում, որովհետև փաստորեն, նամակն իրեն չի անհանգստացրել: Քաղաքապետարանում որոշ մարդկանց շահեր քաղաքապետարանի կրթության վարչության կողմից ավելի են կարևորվել ու արժևորվել, քան ահազանգվող այս երևույթները, որոնք երեխաների կրթության շահերից չեն բխում: Դպրոցներում այսօր կրճատումներն անխուսափելի են, սակայն անթույլատրելի են կամայականությունները: Դպրոցում պետք է մնան լավից լավ ուսուցիչները: Այդ գործընթացը պետք լինի բաց, հիմնավորված և համոզիչ:Այս դեպքում քաղաքապետարանի կրթության վարչությանը փաստորեն չի հետաքրքրում կրթության որակն այդ դպրոցում, հակառակ դեպքում ուսուցչուհու հրապարակային նամակից հետո հատկապես, կփորձեին միջամտել և պահանջեին այն հիմնավորումները, թե ինչո՞ւ են կրճատվել այս և ոչ՝ այլ ուսուցիչներ»:

Անահիտ Բախշյանը, անդրադառնալով այն խոսակցություններին, թե այս ազատումների պատճառ են հանդիսացել իր և թիվ 27 դպրոցի տնօրենի անձնական կոնֆլիկտը, ասաց.

«Ես հրապարակավ հայտարարում եմ, որ որևէ անձնական կոնֆլիկտ այդ տնօրենի հետ չի կարող լինել : Ես անձնական կոնֆլիկտ ունեմ բոլոր նրանց հետ, ովքեր ստորադասում են երեխայի որակյալ կրթություն ստանալու իրավունքը ինչ որ շահերի:

Դա այն կոնֆլիկտն է, որ ես ունեմ ցանկացած պետական պաշտոնյայի հետ, ով իր դիրքը չարաշահում է ի վնաս հասարակության, այս դեպքում՝ ի վնաս կրթության: Այս կոնֆլիկտը ծագել է այն պահից, երբ տնօրեն է նշանակվել, այսինքն «ընտրվել» այն մարդը, որի համար տնօրենի պաշտոնը թաքստոց է՝ թաքցնելու համար իր մանկավարժական անկարողությունները: Այն ուսուցիչները, որոնք ազատվել են, շատ ավելի լավ ուսուցիչներ են, քան ինքը: Վստահաբար կարող եմ ասել, որ այս ուսուցիչները ոչ միայն դպրոցի, այլև ամբողջ համայնքի մասշտաբով հարգված ու բարձր պահանջարկ ունեցող մանկավարժներ են և բոլորովին երեխաների կրթության շահերից չէր բխում նրանց կրճատելը: Ցավ եմ ապրում այն աշակերտների համար, ովքեր զրկվեցին Գոհարի և Սուսաննա Էլոյանի նման ուսուցչուհիների դասերից ու կրթության որակի համար պատասխանատու քաղաքապետարանը սա դիտում է անձնական խնդի՞ր : Սա իրենց գործունեության գնահատականն է: Շատ եմ ափսոսում»: