Քաղաքականությունը սպանում է արվեստը. Ջիվան Գասպարյանի հարցազրույցը BBC-ին

Լեգենդար հայ դուդուկահար Ջիվան Գասպարյանը հանդես է եկել Լոնդոնի Barbican համերգասրահում իրանցի Հուսեյն Ալիզադեի հետ միասին. գրում է BBC-ն՝ մասնավորապես նշելով, որ երաժիշտների համագործակցությունը շարունակվում է ավելի քան 10 տարի: 84-ամյա Գասպարյանը շարունակում է իր ակտիվ երաժշտական գործունեությունը՝ հանդես գալով դուդուկահարների քառյակի հետ, որի կազմում ելույթ է ունենում  նաև նրա թոռը՝ Ջիվանը: Համերգից առաջ BBC-ի թղթակից Մարկ Գրիգորյանը զրուցել է աշխարհահռչակ երաժշտի հետ:

Զրույցի ընթացքում, պատասխանելով լրագրողի հարցին՝ գոյություն ունեն արդյոք աշխարհագրական սահմաններ դուդուկահարի համար, Ջիվան Գասպարյանը մասնավորապես նշել է. «Ես ելույթ եմ ունենում իրանցի, թուրք և ադրբեջանցի երաժիշտների հետ, ինձ համար գոյություն չունեն աշխարհագրական սահմաններ իմ երաժշտության համար: Ես որևէ խնդիր չունեմ այդ ազգերից և ո՛չ մեկի հետ: Ես արվեստի մարդ եմ, չեմ խառնվում քաղաքականությանը, ես հանդես եմ գալիս որպես պրոֆեսիոնալ երաժիշտ արդեն 73 տարի»:

Խոսելով 9 տարի առաջ նույն Լոնդոնում ադրբեջանցի երգիչ Ալիմ Քասիմովի հետ իր ելույթի մասին՝ Գասպարյանն ասել է, որ Քասիմովը լավ երաժիշտ է, հիշելով, որ դեռ այն ժամանակ նա հաճախ էր ելույթ ունենում Բաքվում տեղի հանրահայտ երգիչների հետ, ինչպես օրինակ՝ Բյուլ-Բյուլ (ադրբեջանցի օպերային երգիչ, ադրբեջանական ազգային երաժշտական թատրոնի  հիմնադիրներից մեկը), Սաիդ Ռուստամովի (ժողովրդական գործիքների նվագախմբի ղեկավար), Խան Շուշինսկին, Շովքեթ Ալեկպերովան. այդ ժամանակ երաժիշտների միջև ընկերություն էր հաստատվել: «Մենք լավ ընկերներ էինք, սակայն այժմ շատ տհաճ բաներ են կատարվում. իհարկե, այդ ամենը քաղաքականություն է: Քաղաքականությունը սպանում է արվեստը, արվեստագետները պիտի կապ չունենան քաղաքականության հետ: Ազգերն առհասարակ պետք է սիրեն իրար, ոչ թե՝ սպանեն: Մաֆիոզները ապակողմնորոշում են դժբախտ ազգերին, թունավորում նրանց և տրամադրում իրար դեմ, իսկ հետո դրա հաշվին սկսում են փողեր կուտակել:

Ինչո՞ւ պիտի մենք զենք վերցնենք մեր ձեռքը, ինչո՞ւ պիտի սպանենք մարդկանց, չէ՞ որ մենք սիրում ենք խաղաղությունը, սիրում ենք պարել և երգել: Սայաթ-Նովան ասում է. «Աստված սիրե՛, հոգի սիրե՛, կույս սիրե՛...»:

Ահա այսպես պիտի ապրեն ազգերը և բարեկամներ լինեն»,-եզրափակել է Ջիվան Գասպարյանը: