«Հրապարակ». Հերթական նամակը բանակից

«Հրապարակ»-ը հերթական նամակն է ստացել բանակից: Ողբերգական, հուսահատության աստիճանի ցավալի: Զինվորը գրում է. «Համոզված եմ, որ պաշտպանության նախարարը տեղյակ չէ այս մասին: Ծառայության առաջին օրից հասկացա, որ պետք է ճնշես, կամ կճնշեն քեզ: Չճնշվեցի, բայցև չճնշեցի: Դրանով արժանացա հրամանատարների հակակրանքին: Առաջին իսկ օրվանից հարաբերություններ պարզելու մեջ եմ, չգիտեմ ինչ են ուզում. խելագարության, թե ինքնասպանության հասցնել (դրանց նախադեպերը մեր զորամասն ունի): Ու եթե մի վայրկյան մոռանամ, որ ինձ սպասում են հարազատներս, հետևանքները անդառնալի կլինեն: Իրենց ամենակարող համարող այդ մանր սպաները, օգտվելով հրամանատարի իրենց դիրքերից, զվարճանալու համար անօրինական հրամաններ են տալիս, որի չկատարման համար արժանանում ենք անխիղճ հարվածների: Հիմա կմտածեք' ինչու եմ գրում ձեզ, դրա համար կա Ռազմական ոստիկանություն, բայց ախր ՌՈ-ն իր տեղում չէ: Նույնիսկ եթե դեպքից ժամեր անց գալիս են զորամաս, ոչինչ չեն տեսնում, անգամ' ակնհայտը: Իսկ նորմալ զինվորը երբեք չի դիմի ՌՈ, էդ բազարի թեմա ա: ՌՈ-ին մնում է գալ ու բացահայտել ինքնասպանության կամ սպանության դեպքերը: Մինչդեռ նրանք կարող էին ճիշտ աշխատանքի դեպքում էդ ամենը կանխել:

Էդ ինչպե՞ս հասկանանք, որ մի քանի տարի առաջ ամբողջ Ղարաբաղը սառում էր Պողոսից, քաջ հայտնի «Մառոզ» մականվամբ: Մենք անձամբ չենք ծառայել նրա ժամանակ, բայց էնքան ենք լսել մեր դեմբելներից, որ պատկերացնում ենք: Իսկ ամենածիծաղելին այն է, որ մեր աֆիցերները մինչև հիմա սառում են միայն էն մտքից, որ Մառոզը կարող ա վերադառնա:... Հարց ա առաջանում' էդ ինչպե՞ս էր մի հոգին կարում ողջ Ասկերանը պահել զգոն ու սթափ, իսկ մի ամբողջ բաժին չի կարում ջոկի' զինվորը ճի՞շտ է ասում, ընկե՞լ է, թե՞ ծեծել են»: