Տարօրինակ է, որ մեծահարուստը փող չի բաժանում ու ընտրվում է. Արամ Մանուկյան

Լուրեր.com–ի զրուցակիցն է ԱԺ «Հայ ազգային կոնգրես» խմբակցության քարտուղար Արամ Մանուկյանը։

–Պարո՛ն Մանուկյան, Վրաստանում ընդդիմությունը հաղթեց. իսկ մենք ունե՞նք Իվանիշվիլի, որ նման հաղթանակ ունենանք նաև Հայաստանում։ 

–Իվանիշվիլին ժողովուրդն էր, ոչ թե Իվանիշվիլի անհատը։ Վերջին հաշվով, եթե ժողովուրդը կամք չդրսևորեր, այդպես չուզեր, հաղթանակը չէր լինի։ Իվանիշվիլին շատ հարուստ է, տարբեր հաշվարկներով՝ 9-17 միլիարդ դոլար փող ունի։ Բայց ժողովուրդը նրա փողին չնայեց, ժողովուրդը տեսավ, որ նա լավ թիմով է գալիս, հուսալի մարդ է, գալիս է նոր փոփոխություններով, վստահեց նրան և քվեարկեց։

Վրաստանում բացարձակ փող չի բաժանվել։ Ընդ որում, չի բաժանվել ո՛չ իշխանության, ո՛չ էլ ընդդիմության կողմից։ Տարօրինակ է, որ մեծահարուստը փող չի բաժանում, ու ընտրվում է։ Դա շատ լավ երևույթ է։

Ես Իվանիշվիլիին չեմ իդեալականացնում, նա ընտրություններից առաջ բավական փող ծախսեց։ Ասում են՝ մոտ մեկ միլիարդ փող է ծախսել, բայց դա ծախսել է նախընտրական կազմակերպչական աշխատանքների վրա՝ իր թիմի ավտոբուսներով գնալու, հեռուստատեսությամբ ելույթ ունենալու, բուկլետներ տպելու, ընդհանրապես՝ ընտրություններ կազմակերպելու համար։

Ավելի ծայրահեղացված տարբերակ կա, որ Իվանիշվիլին իր շրջանում, որտեղ ինքն ապրում է (ընդ որում, նա գյուղում է ապրում), իրենց բնակիչներին օգնում է հոսանքը, պարտքերը, ուսման վարձերը վճարելու հարցերում, բայց միայն իր շրջանում։ 

Բայց կրկնում եմ, որևէ քաղաքացի որևէ կոպեկ չի ստացել ընտրությունների ժամանակ։ Այսինքն՝ այստեղ անձնավորել պետք չէ, խոսքը ժողովրդի կամքի մասին է։

–Իսկ այս պահին այդ կամքը դուք տեսնո՞ւմ եք հայ ժողովրդի մեջ։

–Այս կամքը գործընթացների զարգացման հետևանքով կարող է լինել։ Այս պահին այդպիսի ակտիվություն չկա։ Բայց դրա վրա կարող է ազդել Վրաստանի ընտրությունը, սոցիալական լարվածությունը, մեր գործունեությունը խորհրդարանում, հասարակության մեջ ակտիվացումը։ Այսինքն, ներքին սոցիալական և քաղաքական, շրջակա միջավայրի զարգացումները կարող են Հայաստանի քաղաքացուն ակտիվացնել։ Եվ այդ ակտիվացումը կուժեղանա նաև նախագահական ընտրություններին նախորդող մի քանի ամիսների ընթացքում, ինչը միշտ լինում է։

Այս պահին այդ կամքը կախված է նրանից, թե քաղաքական ուժերը ինչ մեսիջ կտան, ինչ ծրագրով, ինչ վստահելիությամբ կմտնեն ընտրապայքար։ Այս ամենից էլ կերևա հասարակական ակտիվությունը։

Ես չեմ բացառում դա, քանի որ մեր ժողովուրդը Վրաստանի ժողովրդից վատը չէ։ Ուղղակի նրան անհրաժեշտ է իրական հույս տալ, հավատ, և տվողն էլ վստահելի մարդ պետք է լինի, այդ դեպքում հասարակությունը շատ ավելի լավ արդյունքներ ցույց կտա, քան՝ Վրաստանում։ Ես ամենևին չեմ խեղճանում, թե մեր ժողովուրդը վատն է, նրանցը լավն է։ Մեզ խեղճացրել են ավելի շատ, դրա համար ավելի վատ դրսևորումներ են հանդես եկել։

–Պարո՛ն Մանուկյան, ե՞րբ կլինի ՀԱԿ-ի հաջորդ հանրահավաքը։

–Սեպտեմբերի 21–ին մենք փոքր հանրահավաք կազմակերպեցինք։ Երբ արդեն կլինի ասելիք, քայլերի հերթականություն, առաջարկվող ծրագիր, այդ ժամանակ ավելի հարմար կլնի հանրահավաք անելը։ Հանրահավաք՝ հանուն հանրահավաքի, իմաստ չունի։ Այնպես, որ սպասենք դեպքերի զարգացմանը, տեսնենք թե ինչ կլինի, ընթացքում մենք որոշումներ կկայացնենք։

–Խոսենք նաև ՀԱԿ ակտիվիստների դատավարության մասին։ Սեպտեմբերի 28–ին Վերաքննիչ դատարանում տեղի ունեցավ գործով առաջին դատական նիստը, ի՞նչ սպասելիքներ ունեք։

-Հաջորդ դատական նիստը հոկտեմբերի 11-ին է։ Մենք մեր ձեռքերը ծալած չենք նստել և մեր բոլոր հնարավորություններով փորձելու ենք ճնշումներ գործադրել ՀՀ իշխանությունների վրա՝ և՛ ներսից, և՛ դրսից։

Միջազգային երկու–երեք համաժողովներ կան առաջիկայում, որտեղ «Հայոց համազգային շարժումը» մասնակցություն է բերելու։ Դրանցից մեկը Եվրոպայի երիտասարդ լիբերալների համագումարն է, որն ամսի 10-ին տեղի է ունենալու Սոֆիայում։ Մենք մեր քաղբանտարկյալների հարցը բարձրացնելու ենք այդ վեհաժողովում։

Նոյեմբերի սկզբին լիբերալ կուսակցությունների հավաքն է Իռլանդիայում։ Մենք այդտեղ էլ կփորձենք ներկայացնել Հայաստանի քաղաքական իրավիճակը։

Այնպես որ, ՀՀ իշխանություններն էլ գիտեն, բազմիցս իրենց դիմել ենք և ասել, որ սթափ լինեն, խոհեմ և Հայաստանի վարկի հետ չխաղան։ Ցանկալի է, որ խնդիրը լուծվի Հայաստանում։ Հայաստանի իշխանությունները խոհեմ վարվեն և քաղբանտարկյալ չպահեն մեր երկրում, եթե ոչ, մենք ստիպված կլինենք միջազգային կառույցների միջոցով, որի անդամն ենք մենք, ուժ գործադրել Հայաստանի իշխանությունների վրա։

Գայանե Համբարձումյան