Ուր են և ինչու են լռում Հայաստանի խոշոր գործարարներն ու պաշտոնյաները. Աշոտ Մանուկյան

ԼՈւՐԵՐ.com-ը շարունակում է անդրադառնալ այն պաշտոնյաներին և գործարարներին, ովքեր երկար տարի զբաղեցրել են պետական կարևորագույն պաշտոններ, հարստություն և բիզնես են դիզել՝ Հայաստանի և Արցախի անունը հոլովելով, իսկ այսօր, երբ Արցախում տեղի է ունենում անթաքույց ցեղասպանություն, լռում են և նախընտրում են մնալ ստվերում:

Այսօր կանդրադառնանք էներգետիկայի և բնական պաշարների նախկին նախարար Աշոտ Մանուկյանին: Վերջինս 1997 – 1998թթ. եղել է ՀՀ ֆինանսների և էկոնոմիկայի նախարարություն` աշխատակազմի ղեկավար/գլխավոր վարչության պետ, 1998 – 1999թթ.՝ ՀՀ կառավարություն` ՀՀ վարչապետի աշխատակազմի ղեկավար, իսկ 2016-ին նշանակվել է նախարար և այդ պաշտոնում աշխատել է մինչև հեղափոխությունը: Ընդ որում, Մանուկյանը երբեք էլ չի եղել այսպես ասած` աղքատ նախարարների շարքում: Պաշտոնը ստանձնելու օրվա դրությամբ նրա դրամական միջոցները կազմում են 12 մլն 813 հազար դրամ եւ 42 հազար 400 ֆունտ ստեռլինգ:

Նախարարը մշտապես կարևորում էր Հայաստանի էներգետիկ անվտանգությունը: Սակայն, այսօր, երբ այդ անվտանգությունը դրված է լուրջ հարվածի տակ, երբ հարևան երկրներից պահանջում են փակել Մեծամորի ատոմակայանը, իսկ հայկական կողմը կցկտուր մեկնաբանություններ է տալիս այդ հոխորտանքներին, թվում էր, թե առաջինը պետք է խոսեն այն մարդիկ, ովքեր ժամանակին ՀՀ էներգետիկ անվտանգության կենացներն էին խմում: Այսօր հարվածի տակ են Հայաստան-Իրան հարաբերությունները, մինչդեռ նախկին նախարարը նաև հայ-իրանական միջկառավարական հանձնաժողովի համանախագահն էր և Իրան կատարած իր հաճախակի այցերի ընթացքում բազմիցս հայտարարում էր, որ պետք է մեծացնել ՀՀ-ից Իրան արտահանվող էլէկտրաէներգիայի ծավալները: Հայաստանի այսօրվա իշխանությունները, կարծես թե, այլ կարծիքի են:

Ի վերջո, Արցախը կորցնելու ֆոնին երկար տարիներ ՀՀ-ում բարձր պաշտոն զբաղեցրած անձի կողմից պահպանվող լռությունը, մեղմ ասած, տարակուսելի է: Այդ լռությունը էլ ավելի  տարակուսելի է դառնում, երբ հասկանում ես, որ նախկին բարձրաստիճան պաշտոնյաներին չի հուզում անգամ այն հանգամանքը, որ նոր իշխանությունները փլուզում են իրենց կողմից տարիներ շարունակ ձևավորված ոլորտները:

Շարունակելի...