Նիկոլ Փաշինյանին հանգիստ չի տալիս Բածկայի «փառքը»

Տարեմուտից ի վեր վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը շրջայցեր է կազմակերպել մարզերով, որոնց արդյունքում արդեն երկու մարզպետ հրաժեշտ են տվել իրենց պաշտոններին: Փաշինյանը Լոռիում վեց համայնք էր այցելել, որտեղ կառավարությունը դպրոցներ, մարզադահլիճներ ու բժշկական կենտրոն է կառուցել։ Փաշինյանը շրջել էր, կոշտ դիտողություններ արել, պոկել կախիչները, մատնացույց արել շինարարության ընթացքում կատարված բոլոր թերությունները, հայտարարել, թե դժգոհ է, իսկ հինգշաբթի էլ Կառավարության նիստում նշել էր, թե իրեն պետք են ոչ թե խնդիրների մասին բարձրաձայնող, այլ խնդիրները լուծող պաշտոնյաներ։

Փաշինյանի հետտոնական ակտիվությունը անչափ նման է Բելառուսի նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի՝ անեկդոտների առիթ դարձած վարքագծին: Դիցուք՝ նա էլ նախանձելի հաճախականությամբ այցելում էր մարզեր և տեղերում բուռն քննադատության ենթարկում մարզի ղեկավարների կատարած աշխատանքը: Այդ ընթացքում նաև որոշ նահանգապետերի գլուխներ էին թռնում, ինչպես էր օրինակ Մոգիլյովսկի նահանգապետինը, ում աշխատանքից Լուկաշենկոն անչափ դժգոհ էր մնացել՝ անասնապահական ֆերմա այցելությունից հետո: Լուկաշենկոն այդքանով սակայն չէր բավարարվել: Պաշտոնից ազատվել էին նաև Միխայիլ Ռուսին, ով զբաղեցնում էր Բելառուսի փոխվարչապետի պաշտոնը, և Լեոնիդ Զայացը, ով զբաղեցնում էր գյուղատնտեսության և պարենի նախարարի պաշտոնը։ Օրշանսկի շրջան այցելությունից հետո էլ Լուկաշենկոն խստագույնս քննադատել էր մարզի ագրարային համալիրի պատասխանատուներին, վերջիններիս մեղադրելով՝ գործին մատերի արանքով նայելու մեջ: Եվ իհարկե՝ այս դեպքում էլ աղմկոտ հրաժարականներ հետևեցին: 

Ինչպես ասում են՝ բոլոր համընկնումները բնավ էլ պատահական չեն: Նիկոլ Փաշինյանը իսկապես որոշել է իր վրա փորձարկել Բածկայի, այսպես ասած՝ ուժեղ хозяйственник-ի դերը, առանց որի վերահսկողության՝ երկիրը պարզապես կքանդվի: Սակայն, եթե Ռուսաստանի թևի տակ հանգիստ ապրող և աշխարհաքաղաքական վայրիվերումների մեջ չգտնվող Բելառուսի ղեկավարը կարող է իրեն թույլ տալ նման շոուներ կազմակերպել, ապա նույնը չես կարող ասել պատերազմի մեջ գտնվող, հազարավոր փախստականներ ընդունած, գեոպոլիտիկ խնդիրների մի ամբողջ բույլի առջև կանգնած Հայաստանի ղեկավարի մասին, ով պետք է որ շատ ավելի կարևոր խնդիրներ ունենար լուծելու, քան դպրոցի սանհանգույցում ծորակ քանդելը, կամ ֆուտբոլի դաշտի ջրակայունության ստուգումը: Լուկաշենկոյի ոչ բոլոր օրինակներին է պետք հետևել, իսկ եթե Փաշինյանը իսկապես փնտրում է միջազգային լիդերի, ում կարելի է կրկնօրինակել, ապա դա կարող է լինել այնպիսի երկրի ղեկավար, ով բախվելով բարդ խնդիրների, լուծել է դրանք և չի զբաղվել էժանագին շոուներով և ժամավաճառությամբ: