Օպերատիվ և անկախ աշխատելու մաստեր-կլասս՝ Անահիտ Մանասյանի համար

Այն, որ Հայաստանում կա ՄԻՊ պաշտոն զբաղեցնող պաշտոնյա, քաղաքացիներն անչափ հազվադեպ են հիշում և դա ունի իր օբյեկտիվ պատճառները: Բանն այն է, որ ՄԻՊ Անահիտ Մանասյանը, թեև, արդեն մեկ տարուց ավել է, ինչ զբաղեցնում է այս բարձր և պատասխանատու պաշտոնը, որևէ կերպ չի նպաստել քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանությանը՝ շատ դեպքերում կա՛մ ընդհանրապես չարձագանքելով, կա՛մ ուշացած արձագանքելով, կամ էլ երկակի ստանդարտներ բանեցնելով:

Օրինակ՝ վերջինս, շնորհավորելով լրագրողներին մասնագիտական տոնի կապակցությամբ, վերջիններիս նաև հորդորել է պահպանել էթիկայի կանոնները և զերծ մնալ ատելության խոսքի տարածումից: Հետաքրքիր է, թե ինչու է ՄԻՊ-ը նմանատիպ կոչ-պահանջ հնչեցնում լրագրողների հասցեին, մի դեպքում, երբ նմանատիպ վարքագծով աչքի են ընկնում հիմնականում իշխող քաղաքական ուժի ներկայացուցիչները: Կամ մեկ այլ օրինակ՝ ՄԻՊ-ը գրեթե բոլոր ռեզոնանսային իրադարձությունների մասին տեղեկանում է համացանցից և սոցցանցերի օգտատերերի գրառումներից: Այդ դեպքում հարց է առաջանում՝ իսկ ինչո՞վ է զբաղված ՄԻՊ աշխատակազմի թեժ գիծը, գուցե այնտեղ պարզապես չեն պատասխանո՞ւմ քաղաքացիների զանգերին կամ պատասխանելուց օպերատիվ չեն գործում: 

 Մանասյանը խորհրդարանի ամբիոնից խոստանում էր լինել ՀՀ բոլոր քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանը: Սակայն, որքան անցնում է ժամանակը, այնքան ավելի հստակ է դառնում, որ Մանասյանը նախընտրում է հեռու մնալ այսպես կոչված՝ շառոտ թեմաներից և զբաղվել միայն անշառ և ապաքաղաքական հարցերով: Օրինակ՝ վերջինս ավետել է, որ իր ջանքերով վերականգնվել է քաղաքացու նպաստը կամ կրթություն ստանալու իրավունքը: Այս ամենը, անշուշտ, ողջունելի է և որքան ավելի մեծ թվով քաղաքացիների իրավունքներ վերականգնվեն, այնքան ավելի լավ: Սակայն, դրա հետ մեկտեղ ակնհայտ է, որ երկրում առկա են շատ ավելի լուրջ և սուր խնդիրներ, որոնց շուրջ ցանկալի կլիներ և նույնիսկ անհրաժեշտ է լսել ՄԻՊ–ի կարծիքն ու գնահատականները:

Ուշագրավ է, որ երբ Անահիտ Մանասյանին խնդրում են դիրքորոշում հայտնել դիցուք՝ այսպես կոչված՝ անկլավների, Արցախի հարցի կարգավորման ընթացքում իշխանությունների որդեգրած քաղաքականության և հնչեցրած հայտարարությունների մասով, ապա նա պնդում է, որ չունի որևէ դիրքորոշում: Այսինքն՝ ստացվում է, որ ՄԻՊ-ն ունի դիրքորոշում միայն այն հարցերում, որոնք ուղղակիորեն չեն հակասում Փաշինյանի և նրա թիմի վարած քաղաքական գծին, օրինակ՝ ինչպես Ստամբուլյան կոնվենցիայի դեպքում: Մյուս բոլոր դեպքերում Մարդու իրավունքների պաշտպանը նախընտրում է անշառ դիրքորոշում որդեգրել, այն է՝ չորդեգրել և ոչ մի դիրքորոշում:

Մանասյանի արտասահմանյան գործընկերները կարող են վերջինիս օպերատիվ և անկախ աշխատանքի մաստեր կլասս ցույց տալ: Դիցուք՝ Ֆրանսիայի ՄԻՊ Կլեր Էդոնը հրապարակավ քննադատել էր նախագահ Մակրոնի՝ իսլամական ծայրահեղականության մասով ներկայացված նախագիծը՝ նշելով, որ այն սահմանափակելու է քաղաքացիների ազատությունները և իրավունքները: Ֆինլանդիայի ՄԻՊ Քրիստինա Ստենմանը նույնպես քննադատել է իր երկրի նախագահին՝ ՌԴ հետ սահմանային անցակետերը փակելու որոշման համար: Օմբուդսմենի կարծիքով՝ այս միջոցը վտանգում է ապաստանի տրամադրման ընթացակարգի հասանելիությունը: