«Սկզբունքայնություն»՝ ՔՊ ոճով. Գագիկ Մելքոնյան, Անդրանիկ Քոչարյան

Հեղափոխությունից հետո միակ բանն, ինչում ՔՊ-ականները մրցակցությունից դուրս են, կարճ հիշողությունն է, որով աչքի են ընկնում հեղափոխական պաշտոնյաները: Վերջիններս այսօր կարող են հայտարարել մի բան, իսկ դիցուք մեկ շաբաթ կամ մեկ ամիս անց պնդեն հակառակը՝ առանց աչքն իսկ թարթելու և իրենք իրենց հարց տալու, թե ինչպես է այդպես ստացվում և ինչպես հանրությունը պետք է կոչի այդ երևույթը:

Օրինակ՝ ՔՊ-ական պատգամավոր Գագիկ Մելքոնյանը 2020 թվականին հայտարարում էր, որ ադրբեջանցիները մեզնից ուզում են այն, ինչ մենք չենք կարող տալ․ նրանք պահանջում են Արցախը, Քարվաճառը: Ենթադրվում է, որ այն ժամանակ Մելքոնյանն Արցախի հայկական պատկանելիությունը կասկածի տակ չէր դնում: Ավելին՝ իր ասելով չոքացնում էր թշնամուն մարտի դաշտում։

Այլ բան է այսօր: Անդրադառնալով Տավուշի 4 տարածքները Ադրբեջանին թողնելու մասին լուրերին՝ նա ասում է․ «Այդ գյուղերը ադրբեջանական գյուղեր են, ինչքա՞ն պետք է ասես, որ մարդու ուղեղը մտնի: Դա ադրբեջանական տարածք է: Ասում են՝ Փաշինյանը Տավուշի գյուղերը հանձնում է: Բայց դրանք Տավուշի գյուղերը չեն: Արցախն էլ է սովետական ժամանակ եղել Ադրբեջանի տարածքում: Ուժեղ ենք եղել, հզոր ենք եղել, վերցրել, անկախ ենք պահել Արցախը: Հիմա էլ պարտվել ենք: Ինչո՞ւ փախաք, եկաք Արցախից, որովհետեւ ուժ չունեինք պահելու»:

Սկզբունքայնությամբ աչքի է ընկնում նաև ՔՊ-ական մեկ այլ պատգամավոր Անդրանիկ Քոչարյանը: Վերջինս հպարտ կեցվածք ընդունելով հայտարարում էր, որ Հայաստանը շարունակում է լինել Արցախի անվտանգության երաշխավորը։

Իսկ արդեն պատերազմից հետո նա ահա այս կարծիքին էր՝ փաստացի նշելով, որ Հայաստանը լվացել է ձեռքերն Արցախից։

Շարունակելի...