Թուրքիայի դինամիկությունը Կովկասում միայն բացասական բնույթ է կրում. Փորձագետ

Եվրոպայի և Եվրասիայի հարցերով ԱՄՆ-ի արտաքին քաղաքականության խորհրդի ավագ փորձագետ Վեյն Մերիի համոզմունքն առ այն, թե իբր հենց Թուրքիան է հանդիսանում ամենադինամիկ երկիրը, ուստի և՝ ամենավճռորոշ գործոնը կովկասյան տարածաշրջանում, և որ առանց նրա մասնակցության՝ այսօր Կովկասում ոչ մի օրակարգային հարց չի լուծվում, նվազագույնը անհասկանալի է թվում. հայտարարել է Անդրկովկասի տարածաշրջանային հարցերով փորձագետ Սերգեյ Շաքարյանցը ИА REGNUM-ին տված իր հարցազրույցի ժամանակ:

«ԱՄՆ-ը վստահ է, թե Թուրքիայի հնարավորությունների ոլորտն ընդլայնելը բխում է իր շահերից, քանի որ Անկարան կարող է ճնշող ազդեցություն ունենալ Ղարաբաղյան հակամարտության երկու կողմերի վրա էլ և մերձենել նրանց»,-հայտարարել էր Մերին Երևանում նոյեմբերի 29-ին կայացած միջազգային ֆորումի ժամանակ:

«Ամերիկյան փորձագետը չի նկատում, որ Թուրքիան Կովկասի հարևանությամբ գտնվող ամենապրոբլեմային պետությունն է: Թուրքիան այսօր հենց այն պետությունն է, որն առավել խորն է ներքաշված սիրիական հակամարտության մեջ: Բացի այդ, անկհայտ են նրա հակասություններն Իրանի հետ Մալաթիայում տեղակայված հակահրթիռային պաշտպանության ռադարների և թուրք-սիրիական սահմանին սպասվելիք Patriot հրթիռների տեղակայման հարցի շուրջ: Մյուս կողմից ակնհայտ են տարաձայնությունները քրդական խնդրի հետ, որն արդեն դուրս է եկել բուն Թուրքիայի և Հյուսիսային Իրաքի տարածքից՝ հասնելով Սիրիա: Բացի այդ, Անկարայի մերժողական քաղաքականությունը հայ-թուրքական հարաբերություններն առանց նախապայմաններ կարգավորելու, Կիպրոսի շրջափակումը հանելու, Հունաստանի նկատմամբ հավակնությունները թողնելու հարցում նույնպես իր օգտին չեն խոսում»,-ասել է Շաքարյանցը:

Եվ եթե Թուրքիան ամենադինամիկ պետությունն է Կովկասի հարևանությամբ, ապա այդ դինամիկությունը միայն բացասական բնույթ է կրում, նշում է փորձագետը:

Մյուս կողմից փորձագետը համակարծիք չէ ամերիկացի դիվանագետի այն կարծիքին, թե Կովկասում օրակարգային խնդիրները լուծվում են միայն Թուրքիայի գործուն մասնակցությամբ: Դրա վառ օրինակն էր, նրա կարծիքով, 2008-ի ռուս-վրացական պատերազմը:

Իրադարձությունները ցույց տվեցին, որ ճգնաժամի կարգավորման հարցով, ավելի շուտ՝ դրա միջամտությամբ, զբաղվում էին ոչ թե թուրքերը, այլ եվրակառույցները, մասնավորապես՝ Ֆրանսիայի նախկին նախագահ Նիկոլա Սարկոզին: Հարց է առաջանում՝ ուրիշ էլ ե՞րբ թուրքերը պետք է կարողանան ապացուցել, որ Կովկասում առանց իրենց ոչ մի հարց չի քննարկվում, եթե ոչ 2008-ի հակամարտության հարցում, կարծում է Շաքարյանցը: