«Չորրորդ ինքնիշխանություն». Նրանց կրակածն ի՞նչ պետք է լինի

Թերթը գրում է. «Անդրադառնալով մի քանի օր առաջ «Նիկո» կահույքի սրահի հարևանությամբ հնչած կրակոցներին՝ Երևանի ոստիկանապետ Ներսես Նազարյանը հայտարարել է, թե «սրան բեսպրեդել» ասել չի կարելի, որովհետև նրանք իրենցից ոչինչ չեն ներկայացնում»։

«ՉԻ» - Փաստորեն, ըստ պրն Նազարյանի, կարևորը ոչ թե կատարված հանցագործությունն է, այլ այն, թե ովքեր են կատարողները։ Այ, եթե օրը ցերեկով փողոցում իրար վրա կրակողները հայտնի արվեստագետներ լինեին, անվանի մտավորականներ կամ հանցաշխարհի հեղինակություններ՝ դա ուրիշ բան, բայց այդ ջահելներն իրենցից ի՞նչ են ներկայացնում, որ անհանգստանանք ու անունը դնենք «բեսպրեդել»։

Ի դեպ, պրն Նազարյանը հաստատ տեղյակ է, որ և՛ Կալաշնիկովի ավտոմատի, և՛ Մակարովի ատրճանակի, և ընդհանրապես՝ «մեր երեխաների» կողմից օգտագործվող բոլոր զինատեսակների գնդակների թռիչքի արագությունն ու հարվածային ուժը նույնն է՝ անկախ նրանից, թե ինչ է իրենից ներկայացնում կրակողը և ինչ նկատառումներով է կրակում։ Իսկ «բեսպրեդելը» հենց այն է, երբ նույնիսկ ուսանողնե՛րն են կրակում։ Թե չէ սովորական կրիմինալ ամեն տեղ էլ կա»։