Ուրանի արբանյակի վրա հեղուկ ջրի հետքեր են հայտնաբերվել

Ուրանի Արիել արբանյակի վրա սառցադաշտային օվկիանոսը, հնարավոր է, տասնյակ անգամ ավելի խորը լիներ, քան Երկրի Խաղաղ օվկիանոսը։ Այս եզրակացությանը հանգել է մոլորակագետների միջազգային խումբ։ Ուսումնասիրությունը հրապարակվել է «Իկարուս» ամսագրում։

Արիելը Ուրանի ամենապայծառ արբանյակն է և չորրորդը իր համակարգում իր մեծությամբ։ Դրա մակերեսը համատեղում է հին խառնարաններ և համեմատաբար երիտասարդ շրջաններ, որոնք, հավանաբար, առաջացել են կրիոհրաբխային ժայթքումների արդյունքում։ Գիտնականները նշել են բեկվածքներ, լեռնաշղթաներ և գրաբեններ՝ կառուցվածքներ, որոնք վկայում են ուժեղ ներքին և արտաքին լարվածության մասին։

Այս լարվածության առաջացման եղանակը հասկանալու համար հետազոտողները համեմատել են մակերևութային կառուցվածքների քարտեզը Արիելի ուղեծրային շարժման հետևանքով առաջացած մակընթացային լարվածությունների մոդելների հետ։ Նրանք պարզել են, որ անցյալում դրա ուղեծիրը մոտավորապես 40 անգամ ավելի էքսցենտրիկ էր, քան այսօր։ Այս մակընթացային ուժերը կարող էին առաջացնել սառցե կեղևի դեֆորմացիա և մակերևույթի ճաքեր, եթե դրա տակ գոյություն ունենար օվկիանոս։

Հաշվարկների համաձայն, օվկիանոսի խորությունը կարող էր հասնել 170 կմ-ի, մինչդեռ Երկրի Խաղաղ օվկիանոսի միջին խորությունը ընդամենը 4 կմ է։ Գիտնականները նշում են, որ այս տվյալները Արիելին դարձնում են եզակի սառցե արբանյակների շարքում։

Նախկինում նույն հետազոտական ​​խումբը ցույց էր տվել, որ ստորգետնյա օվկիանոս կարող էր գոյություն ունենալ Ուրանի մեկ այլ արբանյակի՝ Միրանդայի վրա։

«Մենք ավելի ու ավելի շատ ապացույցներ ենք ձեռք բերում, որ Ուրանի համակարգը կարող է լինել օվկիանոսային աշխարհների տուն», - նշել է ուսումնասիրության համահեղինակ Թոմ Նորդհայմը Ջոնս Հոփքինսի համալսարանի կիրառական ֆիզիկայի լաբորատորիայից։

Գիտնականները ընդգծում են, որ մինչ այժմ մարդկությունը տեսել է միայն Արիելի և Միրանդայի հարավային կիսագնդերը։ Ուրանին ուղղված ապագա առաքելությունները կարող են հաստատել օվկիանոսների առկայությունը և օգնել հետևել արտաքին Արեգակնային համակարգում օվկիանոսների էվոլյուցիային։

Թարգմանությունը՝ Lurer.com-ի