Գիտնականները պարզել են, թե երբ է քաղցկեղի քիմիաթերապիան վտանգավոր սրտի համար

Արյան մեջ ինոզինի և հիպոքսանտինի բարձր մակարդակ ունեցող մարդիկ քաղցկեղի քիմիաթերապիայի ժամանակ ունեն սրտի վտանգավոր վնասվածքի բարձր ռիսկ։ Այս եզրակացությանն են հանգել Ալբերտայի համալսարանի գիտնականները։ Արդյունքները հրապարակվել են Nature Communications (NatCom) ամսագրում։

Կարդիոտոքսիկությունը քաղցկեղի բուժման ամենավտանգավոր բարդություններից մեկն է։ Որոշ քիմիաթերապևտիկ դեղամիջոցներ, ոչնչացնելով ուռուցքային բջիջները, միաժամանակ վնասում են սիրտը, ինչը կարող է հանգեցնել սրտի անբավարարության և բուժումը դադարեցնելու անհրաժեշտության։

«Մեր նպատակն է մշակել արյան անալիզ, որը թույլ կտա մեզ նախապես նույնականացնել կարդիոտոքսիկության բարձր ռիսկի ենթարկվածներին և ընտրել ավելի անվտանգ բուժում», - բացատրել է հետազոտության ղեկավար Գոպինաթ Սուտենդրան։

Խումբը վերլուծել է MANTICORE կլինիկական փորձարկմանը մասնակցող 22 կրծքագեղձի քաղցկեղով հիվանդների արյան նմուշները։ Փորձարկումը կենտրոնացել է անտրացիկլինների և տաքսանների՝ քիմիաթերապևտիկ դեղամիջոցների երկու դասերի կողմնակի ազդեցությունների վրա, որոնք հաճախ սրտային բարդություններ են առաջացնում։ Բուժումից առաջ, ընթացքում և հետո վերլուծությունների համեմատությունը ցույց է տվել, որ ինոզինի և հիպոքսանտինի բարձր մակարդակ ունեցող հիվանդները ավելի հակված էին սրտի վնասվածքի նշաններ ցուցաբերելուն։

Հասկանալու համար, թե ինչու են այս միացությունները կապված սրտանոթային թունավորության հետ, գիտնականները կենդանիների վրա փորձարկումներ են անցկացրել: Նրանք պարզել են, որ ուռուցքը արտազատում է ազդանշանային մոլեկուլներ, որոնք բարձրացնում են արյան մեջ ինոզինի և հիպոքսանտինի մակարդակը: Այս նյութերը ազդում են սրտի մկանի վրա՝ թուլացնելով բջիջների պաշտպանությունը. ԴՆԹ-ն դառնում է պակաս կայուն և խոցելի քիմիաթերապևտիկ դեղամիջոցների թունավոր ազդեցության նկատմամբ:

Սուտենդրայի թիմը ներկայումս աշխատում է դեղամիջոցի մշակման վրա, որը կարող է արգելափակել ինոզինի և հիպոքսանտինի սինթեզը: Այս մոտեցումը կարող է միաժամանակ պաշտպանել սիրտը և դանդաղեցնել քաղցկեղի զարգացումը:

Թարգմանությունը՝ Lurer.com-ի