Չինաստանի գիտնականները լուծել են հարյուրամյա մաթեմատիկական խնդիրները

Պեկինի համալսարանի երկու շրջանավարտ այս շաբաթ պատմություն կերտեցին՝ ստանալով Ֆիլդսի մրցանակը, ինչը վառ օրինակ դարձավ ընդօրինակման համար՝ ավելի լայն շրջանակում, որտեղ երիտասարդ բարձր որակավորում ունեցող չինացի գիտնականները ձգտում են համաշխարհային ճանաչման։ Այս մասին հաղորդում են չինական լրատվամիջոցները։

Մաթեմատիկոսների միջազգային կոնգրեսը հայտարարեց, որ Վան Հունն ու Դեն Յուն արժանացել են 40 տարեկանից ցածր մաթեմատիկոսների համար նախատեսված բարձրագույն մրցանակին։

Սա առաջին դեպքն է, երբ Չինաստանի քաղաքացիները ստացել են այս հեղինակավոր մրցանակը, որը հաճախ անվանում են «մաթեմատիկայի Նոբելյան մրցանակ»։

Նրանք դափնեկիր դարձան ԱՄՆ-ից Ջոն Պարդոնի և Կանադայից Ջեյքոբ Ցիմերմանի հետ միասին։

Իր գործընկեր Ջոշ Զալի հետ միասին Վանը պատասխանեց մի հարցի, որը 1917 թվականին ձևակերպել էր ճապոնացի մաթեմատիկոս Սոիչի Կակեյան. եթե ասեղը պտտել այնպես, որ այն կատարի լրիվ պտույտ, ապա ինչքա՞ն կլինի այն նվազագույն մակերեսը, որը այն կծածկի այդ շարժման ընթացքում։

Վանն ու Զալը վերլուծել են այս խնդիրը՝ ելնելով այն ենթադրությունից, որ ասեղը գտնվում է ոչ թե երկչափ, այլ եռաչափ տարածությունում, հաղորդում է BBC-ն։ Նրանք իրենց հետազոտության արդյունքները հրապարակել են անցյալ տարի։

«Այս վարկածն այնքան է գրավում մարդկանց, որովհետև նման երևույթներ բնական կերպով հանդիպում են ամենատարբեր ոլորտների խնդիրներում», — AFP գործակալությանն է ասել Վանը։

37-ամյա Դենը, որը Չիկագոյի համալսարանի մաթեմատիկայի պրոֆեսոր է, արժանացել է Ֆիլդսի մրցանակի ևս մեկ հարյուրամյա խնդրի լուծման ուղղությամբ կատարած աշխատանքի համար։

1900 թվականին գերմանացի մաթեմատիկոս Դավիդ Հիլբերտը ձևակերպել էր մի խնդիր, որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես Հիլբերտի վեցերորդ խնդիր. ինչպես հաշվարկել ամբողջի վարքը՝ հիմնվելով առանձին մասնիկների շարժման վրա։ Դենը դրան պատասխան տվեց՝ ուսումնասիրելով գազերի վարքը։