«Բոստոնի պայթյունների պատմության տարօրինակ ու մարազմատիկ զարգացումները»

Կոնստանտին Տեր-Նաքալյանը facebook սոցցանցի իր էջում գրել է.

«Բոստոնի պայթյունների պատմությունը գնալով ավելի տարօրինակ ու մարազմատիկ զարգացումներ է ունենում և ես գնալով ավելի եմ հակվում այն տարբերակին, որ եթե անգամ այս ահաբեկչությունը հենց ամերիկյան հատուկ ծառայությունների ձեռքի գործը չէր, այլ ծայրահեղական անհատների կողմից կազմակերված ակցիա, ապա վստահաբար ամերիկացիները փորձում են այս պատմությունն այնպես հարմարացնեն, որպեսզի այն օգտագործեն երրորդ կողմի դեմ: Դժվար չէ հասկանալ, որ այդ երրորդ կողմը կլինի ոչ թե սիրիան, ոչ թե ԿԺԴՀ-ն, ոչ էլ ասենք Իրանը: Իմ կարծիքով, ամերիկյան քարոզչական սուրի սայրը ուղղված է լինելու Ռուսաստանի վրա:

Դատեք ինքներդ, հաշված օրերի ընթացքում բացահատում են «կազմակերպիչներին», ընդ որում, այնպիսի հեշտությամբ, որ բնականոն հարց է առաջանում, թե այդ ինչպե՞ս եղավ, որ այպիսի արդյունավետությամբ գործող ծառայությունները չէին նկատել նախապատրաստման փուլում գտնվող ահաբեկչական ակտը: Հետո բոլոր ամերիկյան լրատվամիջոցները մեկ մարդու պես սկսեցին խոսել ռուսական հետքի մասին, որովհետև Ցառնաև եղբայրները ծագումով չեչեններ են, չնայած, որ հիմնականում ապրել են ԱՄՆ-ում ու Ղրղզստանում:

Դրան հետևեց եղբայրներից ավագի սպանությունը՝ պաշտոնական վարկածի համաձայն՝ փոխհրաձգության արդյունքում, իսկ հետո էլ ձերբակալվեց փոքր եղբայրը՝ ծանր վիրավորվելուց հետո: Հիմա էլ կարդում եմ, որ նա գիտակցության է եկել ու ցուցմումնքներ է տալիս գրավոր տեսքով, քանի որ կոկորդը լուրջ վնասված է․․․ ի՜նչ լավ ա, չէ՞: Չեմ զարմանա, որ ստացված վնասվածքններից Վառնաև կտրսերն էլ այն աշխարհ գնա, իսկ թե ինչ փաստաթղթեր կմատուցվեն որպես նրա գրավոր ցուցմունք դեռ մեծ հարց է:

Ինչ վերաբերվում է աշխարհաքաղաքական հետևանքներին, ապա դատելով նրանից, թե ինչ ակտիվություն դրսևորեց Պուտինը, քանի անգամ զանգեց Օբամային ու հրապարակային հայտարարություններ արեց՝ դատապարտվելով ահաբեկչությունը և այլն, ապա կարելի է եզրակկացնել, որ ռոււսաստանը լուրջ մտավախություններ ունի և ամեն կերպ ուզում է ընդգծել իր լոյալությունը ահաբեկչության դեմ պայքարում, բայց ամերիկացիներին շատ չկա, որ բռնեն ու Ռուսաստանը հայտարարեն որպես երկիր, որն ահաբեկչական վտանգ է ներկայանում, ինչը կունենա մի շարք հեռու գնացող հետևանքներ ինչպես ամերիկա-ռուսական հարաբերությունների, այնպես էլ ռուսական էլիտայի վիճկի վրա:

Մի խոսքով, ամեն ինչ դեռ առջևում է»: