Նիկոլ Փաշինյանին պաշտպանողների և չպաշտպանողների մասին

Հարութ Ուլոյանը facebook սոցցանցի իր էջում գրել է.

«Նիկոլի մասին վերջին գրառումս կարճ ու նամյոկային լինելու պատճառով մի փոքր սխալ ա ընկալվել: Ավելի մանրամասն արտահայտվեմ ու ավելացնեմ, որ էս զուտ օրինակ ա Նիկոլի անձի պարագայում:
Ունենք երեք դեպք'

1. Մարդիկ, ովքեր 2007-ին էլ էին Նիկոլի պաշտպանում ու հիմա էլ են պաշտպանում:

Էս դեպքում՝ բան չունեմ ասելու, նորմալ եմ համարում: Ստեղ զուտ ժամանակի հարց ա: Ընկալելի չի միայն այն, որ նրանք, Նիկոլի պես, ՀԺ-ի հետ կապված վերջին դեպքերը մեկնաբանում են' ես չեմ, կինս ա, կամ ՀԺ-ի օբյեկտիվ դառնալու մեկնաբանություններով: Ավելի ընկալելի չի, երբ ԱԽՔ-ի գրառումները տպագրելու արդարացումներ են հնչում:

2. Մարդիկ, ովքեր 2007-ից մինչև 2011, 2012 թթ. պաշտպանում էին նրան, իսկ հիմա, մեղմ ասած, ոչ:

Էս իմ համար ընկալելի չի մի պարզ պատճառով` տարիներ շարունակ մի մարդու ազատության համար պայքարես, մարդկանց աչքերում ներկայացնես նրան որպես ազգի փրկիչ, իսկ հետո ասես' Նիկոլը դավաճա՞ն ա...

3. Մարդիկ, ովքեր 2007-2012 թթ.-ին, մեղմ ասած, նրան չէին պաշտպանում, իսկ հիմա դարձել են նրա իրավապաշտպանները:

էս իմ համար ընդհանրապես ընդունելի չի: Նիկոլի քաղբանտարկյալ եղած ժամանակ, երբ որոշ մարդկանց կոչ էիր անում, որ գան` պայքարեն, մեծ մասը կամ ծաղրում էին, կամ լավագույն դեպքում ասում էին` մենք քաղաքականությանը չենք խառնվում... բլա, բլա, բլա...:

Ու հանկարծ այս տարվա նախագահական ընտրություններից հետո, հայտնի պատճառներով, այդ մարդկանցից շատերը դարձել էին Նիկոլի իրավապաշտպանները, դասեր էին տալիս մնացածին, թե Նիկոլն ա` և վերջ, Նիկոլն ա` և ուրիշ ոչ ոք... Իսկ ապրիլի 9-ից հետո նրանցից ոմանք, կրկին հայտնի պատճառներով, սկսեցին քննադատելով քիչ-քիչ յան տալ Նիկոլից: Պարզվեց' լավ էլ խառնվում են քաղաքականությանը...

Հիմա, եթե ես 2-րդ կամ 3-րդ տիպի մարդկանց փոխարեն լինեի, ապա կամ տանից դուրս չէի գա, կամ, մինիմում, Նիկոլ բառը բառապաշարիցս ընդհանրապես կհանեի»: