Ես պետք է ամենագեղեցիկը լինեմ…բոլոր աղջիկների կյանքում ամենաերջանիկ ու սպասված օրը իրենց հարսանիքն է

Հասմիկ Հարությունյանը Facebook սոցցանցի իր էջում գրել է.

«Ես պետք է ամենագեղեցիկը լինեմ…

Բոլոր աղջիկների կյանքում ամենաերջաիկ ու սպասված օրը իրենց հարսանիքն է: Դեռ մանկուց բոլորս պատկերացնում ենք մեզ հարսի շորիկով, որ բոլորը մեզ նայեն ու անպայման հիանան: Ինձ թվում է հիմա բոլոր աղջիկներն էլ ինձ հետ կհամաձայնեն, որ հարսանիքից այն կողմ էլ ոչ մի բան չկա:

Լավ, ցանկությունը ցանկությամբ, բայց հո բարի փերին չի նվիրելու հարսանեկան զգեստը, կյանքա..մենք էլ ափսոս մոխրոտիկ չենք….չնայած մենք ընտրության հնարավորություն ունենք: Ինչնա շատ հիմա շորերի ընտրությունը: Ոնց որ ասում են “ինչքան մարդ այնքան ճաշակ”-լիովին համաձայն եմ` էլ փոռիկներով, էլ տարբեր թանկարժեք քարերով, ել չեմ ասւմ որ սպիտակ գույնն էլ արդեն պարտադիր չի այդ օրվա համար: Ինչի որոշեցի այս թեմայով գրել, (դե պարզա ինձ դեռ ահագին շուտա ): Այսօր թափառում էի համացանցում, ու միամիտ մտա հարսանեկան զգեստների կայք, միամիտը որնա, ինչ մեղքս թաքցնեմ հենց զգեստեր էլ նայում էի…եեեննն իմ ասած աղջկական մասն եր արթնացել մեջս Ու պատկերացրեք հազար հատ զգեստ նայեցի ու համարյա ոչ մեկը դուրս չեկավ, սենց բան կլինի․․սկզբունքներս արթնացան, սկսեցի փնտրել մի զգեստ, որ ես ինքս չեի հրաժարվի հագնել ու գտաա..իիինչ գեղեցիկ էր, աչքս չեի կարողանում կտրել: Հիմա մտածում եք ետ ինչ պետք է եղած լինի, որ սենց ինձ հիացնի: Ոչ մի քարիկ, ոչ մի փայլիկ ու նամանավանդ ոչ մի ծանր ու անհարմար երկաթից օղակներ…հրեշտակի զգեստ: Ինձ պատկերացրի նրանով ու ընկա երազների գիրկը)))…

Պայծառ արևոտ օր, եկեղեցի..բոլոր հյուրերը նստած են նստարաններին, պատուհաններից թափանցում է լույսը,..հնչում է մեեղմ երաժշտությունը ու ես քայլում եմ շարքերի մեջտեղով, սպիտակ զգեստի փեշերն էլ ծածանվում են թույլ զեփյուռից..եեեհհհհ…
Սիրուուունա չե))

Հա ինչ էի ասում..Մի քանի օր առաջ նստած էի Սունդուկյանի այգիում ու մի քանի հարսանիքի ականատես եղա..Այն տպավորություններ, որ հարս ու փեսայի համար ոչ թե տոն էր այլ ահավոր տանջանք: Հարսների շորերը բոլորը 2 մետր տրամագծով շրջազգեստներով, որը ապահովվում էր ծանր երկաթե օղակով..հազիվ էին տեղաշարժվում, էտ մի կողմ..քայլելու համար պետք է փեշը բարձրացնեին որ ոտքերի տակ չընկներ, ու տակից տգեղ երևում էր կառկասը…դրան էլ կարելի էր դեռ ուշադրություն չդարձնել, մինչև խեղճ փեսան չորոշեր սիրած աղջկան գրկել, այ այտ տեղից էլ սկսվում է ամենահետաքրքիրը…օղակի պատճառով շրազգեստը չի ծալվում ու խեղչճ հարսիկը հայտնվում է շատ անհարմար իրավիճակում..դեե դուք ինձ հասկացաք..

Բա ուր մնացին կանացիությունը, նրբությունը….հագնում են երկաթե կաղապարներ ու նույնիսկ շարժվել չեն կարողանում: Լավ գոնե սիրուն լինեն այդքան տանջանքների դիմաց, բայց ոչ..գնում են ու ընտրում են ամենառաբիզ շորերը, որ լրիվ փայլ լինի, շաաատ շաաատ փոռիկներ ու էլի լիքը զռթուզիբիլ,կներեք արտահայտությանս համար…Ախր այ աղջիկներ ջան այդ գեղեցկանալը ձեր սիրելիների համար եք չե գեղեցկանում, միթե նրանց այս իրավիճակը դուր կգա?..Չնայած սա զուտ իմ սուբյեկտիվ կարծիքն է, եթե համաձայն չեք սպասում եմ մեկնաբանությունների»: