«Ազատամարտիկների արած նստացույցից ավելի սարսափելի բան չեմ պատկերացնում»

Արամ Անտինյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.

«Ազատամարտիկների արած նմանատիպ նստացույցից սարսափելի բան չեմ պատկերացնում: Երկրիդ պատվին ու պատմությունն են այդ մարդիկ: Իսկ այդ պատմությունը աչքներիս առաջ սովամահ է լինում: Ճիշտ են ասում, որ հայերը պատմական հայրենիքը, անցյլաը ու հիշողություններն են միայն սիրում, որովհետև դրանք խնամք ու հոգատարություն չեն պահանջում: Իսկ նորագույն պատմության փաստացի կերտողները, ում այսօր ձեռքներիս վրա պետք է պահեինք, անգործ ու ահույս են: Ի՞նչ անենք, սպասենք մեռնեն, նո՞ր մեր սերը տանք իրենց ու հետո սպասենք, որ գալստուկավոր չինովնիկների տարին մի քանի անգամ այցելեն նրանց գերեզմաններին ու տաղտկալի ճռճռան տեքստեր ասեն: Մի՞թե այդ շինծու փառաբանումներն արդեն չեն հոգնեցրել: Մինչև երբ կարելի է դարերի խորքից եկող ժողովրդին կեղծիքով սնել ու պղծել իրենից արժեք ներկայացնող ցանկացած բան:

Իր հերոսներին ու արժեքները չհարգող երկիրը ապագա ունենալ ու ճիշտ մտածելակերպով սերունդ դաստիարակել չի կարող: Նման տեսակի ու բովանդակության ֆորմացիաներն արագ կործանվում են, որովհետև ներկան խեղված է, իսկ տեսլականը խիստ աղոտ:

Սկզբում իշխանությունների կողմից այդքան փառաբանված Նժդեհի բարեկամութհին ամիսներով դժգոհեց, հիմա ազատամարտիկները, ո՞վ է լինելու հաջորդը:

Չնայած դժգոհում են, թող դժգոհեն: Չէ՞ որ նրանք ձայն չեն բերում: Կարևորը Լֆիկն ու Նեմեցը հանկարծ չբողոքեն պայմաններից»: