Ոչ բոլորը կարող են դառնալ կնքահայր․ Եկեղեցին, քաղաքականությունն ու նեղ անձնական շահերը

Այսօր լրահոսը գլխավորում է եկեղեցական, ով հրաժարվել է Նիժնի Նովգորոդի հայկական եկեղեցում մկրտել հայի զավակին։ 

Այսօր լրահոսը գլխավորում է եկեղեցական, ով հրաժարվել է Նիժնի Նովգորոդի հայկական եկեղեցում մկրտել հայի զավակին։ Ընտանիքը որպես կնքահայր ընտրել էր մի անձի, որը հանդիսանում է «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության անդամ։ Դեպքի կիզակետում են հայտնվել Սեբեոս քահանա Ղալաչյանը և ՔՊ կուսակցության պատգամավոր Նարեկ Գրիգորյանը։ 

Դեպքը տեղի է ունեցել եկեղեցու խորանի մոտ։ Երբ քահանա Սեբեոս Ղալաչյանը տեսել է պատգամավորին և կատեգորիկ հրաժարվել կատարել մկրտության արարողությունը։ Պատգամավոր Գրիգորյանն իր ընտանիքով ծանր դրության մեջ է ընկել։ Այս իրադարձության շուրջ բուռն քննարկումներ են ծավալվել հասարակության մեջ՝ հատկապես հաշվի առնելով եկեղեցի-պետություն հարաբերությունների շուրջ առկա լարվածությունը։ Պատգամավոր Նարեկ Գրիգորյանը անդրադարձել է ստեղծված իրավիճակին՝ հայտարարելով. «Էս հին պատմություն է, որովհետև Հայ Առաքելական Եկեղեցին մեր ազգին միասնական բռունցք դարձնողն է։ 

Բայց կան որոշ հոգևորականներ, որոնք փորձում են եկեղեցին նույնականացնել իրենց հետ՝ որպես անձ, և սկսած վիրավորանքներից, վերջացրած ամենավատ վարքուբարքով՝ առաջ գնալ։ Դրա համար մեր եկեղեցականների, տերտերների հանդեպ հավատը ժողովրդի մեջ կորել է։ Դրա համար պետք է նախ՝ առաջինը, նրանք հաշվետու լինեն ՀՀ քաղաքացուն։ Ինչպես ՀՀ կառավարությունը, ինչպես ԱԺ-ն, ինչպես մնացած բոլոր կառույցները՝ եկեղեցին նույնպես պետք է հաշվետու լինի ՀՀ քաղաքացիներին»։ Գրիգորյանը նշել է՝ «Թե ո՞նց կարող է քահանան ասել՝ «Ես եկեղեցին եմ», կամ թույլ չտալ եկեղեցի մտնել։ Դա իրենցը չի, դա հանրությանն է, հասարակությանն է։ Եվ ես չեմ լսել, որ մի եկեղեցի կառուցվի կամ վերակառուցվի իրենց կողմից։ 

Տերտերների մասին է խոսքը։ Եկեղեցին հանրային վայր է, որտեղ բոլորը կարող են գնալ, հաղորդություն ստանալ, աղոթել։ Բայց հիմա նրանք ավելի շատ ոչ թե հոգևորականներ են, այլ քաղաքական լուսանցքից դուրս մնացած ինչ-որ մարդիկ»։ Նա նաև ասել է, որ վարչապետի ասածի և գրածի յուրաքանչյուր բառի տակ ինքը ստորագրում է։

Պատգամավորը կարծում է, որ վարչապետը շատ մեղմ է ասել, որովհետև ավելին գիտեն իրենք, ավելին գիտի հասարակությունը։ Տեր Սեբեոս քահանան, անդրադառնալով այս դեպքին, նշել է.

«Մեր եկեղեցում միջադեպ է տեղի ունեցել։ Ցավով պետք է նշեմ, որի ժամանակ պատահաբար ես ճանաչեցի այդ ՔՊ պատգամավորի դեմքը՝ հիշելով իր արտահայտությունները, ուղղված Ամենայն Հայոց Հայրապետին և հայ եկեղեցականներին։ Եվ հանկարծ տեսնում եմ նրան, ով ասում է, որ պետք է Վեհարանից դուրս շպրտել այդ անձնավորությանը։ Համառոտ ասելու համար նշեմ, որ ես արգելեցի նրան կնքահայր դառնալ։ Ես առաջարկեցի սիրով կնքել այդ բալիկին, բայց մի պայմանով՝ եթե կնքահայրը լինի գոնե հարգալից, պատկառանքով լցված մի անձնավորություն, որ ընդունում է Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու նվիրապետական կարգը»։ 

Չնայած այս բոլոր քննադատություններին և լարվածություններին՝ Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին շարունակում է իր առօրյա կյանքը և հոգևոր ծառայությունները։ Ի պատասխան մեր հարցին, թե արդյոք Մայր Աթոռի վրա հարձակումներից հետո եկեղեցին շարունակում է իր պսակադրության և այլ արարողությունները՝ Տեր Մուշե քահանան ասաց, որ Եկեղեցին շարունակում է իր բնականոն կյանքն ապրել․

«Պսակադրություններ էլ ենք անում, մկրտություններ էլ։ Ոչ մի խնդիր չկա։ Եկեղեցին 1700-ից ավել տարի, 24 ժամ իր ծառայությունն է մատուցում իր զավակներին։ Մենք ոչ մի մտավախություն չունենք, Աստծուն ենք ծառայում՝ եկեղեցու մեջ ապրելով»։ Տեր Սեբեոս քահանան այս միջադեպի կապակցությամբ իր մտահոգությունն է հայտնել՝ շեշտելով, որ ժամանակն է, որ Հայ Առաքելական Եկեղեցին հստակ կանոններ սահմանի՝ թե ովքեր կարող են կնքահայր դառնալ։ Նա նշել է. «Ժամանակն է կանոններ ունենալու՝ թե ովքեր կարող են դառնալ կնքահայր։ Որ մի կանոն ունենանք, որի ժամանակ կորոշենք՝ տվյալ անձնավորությունը, որքան էլ կասի՝ ես Հայ Եկեղեցու զավակ եմ (անուններ չեմ ուզում տալ նման «զավակների»՝ ոչ բարով, որոնք քանդում են մեր տունը), անկախ դրանից, որ ինքը կվկայի, թե քրիստոնյա է, պետք է ճշտել՝ ո՞վ ես դու՝ քրիստոնյա՞։ 

Դու Նիկիական հավատամքը գիտե՞ս։ Գիտե՞ս, որ Հիսուս երկրորդ անգամ պետք է գա։ Եվ արդյոք ես չունե՞մ բարոյական իրավունք՝ այդ կնքահորը ասելու․ «Քեզ մի որոշ ժամանակ է պետք պատրաստվելու որպես կնքահայր։ Ժամանակ է պետք՝ դառնալու քրիստոնյա ոչ թե անունով, այլ՝ գիտելիքով, կյանքով և կեցվածքով։ Նոր՝ ստանձնելու պատիվ կնքահայրություն ստանձնելու պատասխանատվություն։ Եկեղեցում պատահար էր»։

Մանե Գևորգյան