Հայաստանը դարձրել են միջազգային կազմակերպությունների խաղալիք.Հակոբ Սանասարյան

Այսօր պարզ դարձավ, որ Հայաստանի Հանրապետությանը' ի դեմս ՀՀ բնապահպանության նախարարության, ՄԱԿ-ի Շրջակա միջավայրի ծրագրի (UNEP) և Օզոնի քարտուղարության կողմից ' շնորհվել է պատվոգիր' «Օզոնային շերտը քայքայող նյութերի մասին» Մոնրեալի արձանագրության 25-ամյակի կապակցությամբ: Այս մասին մենք զրուցեցինք «Կանաչների միության» նախագահ Հակոբ Սանասարյանի հետ.

«Արդյունաբերության ընթացքում կան նյութեր, որոնք օզոնը ճեղքող  կայուն աղտոտիչներ են և բարձրանում են ստրատոսֆերա։ Իհարկե խրախուսելի է, որ ամբողջ աշխարհով մտածում են օզոնի շերտի պաշտպանության մասին, բայց մենք պետք է հասկանանք, որ սա կատարվում է փոքր երկրներին արդյունաբերությունից զրկելու համար։ Օրինակ «Վաշինգտոնյան կոնսենսուսում» ասվում է, որ հայաստանը պետք է ձեռք քաշի արդյունաբերությունից։ Այս ամենին զուգահեռ իրականացվում են դրամաշնորհային ծրագրեր, թե որ երկիրը առաջինը կստորագրի այդ կոնվենցիաները։ Այս ամենով Հայաստանը հերթական անգամ ցույց տվեց, որ պետականություն չկա.պետականությունը խլել են մեզանից և Հայաստանը դարձրել են միջազգային կազմակերպությունների խաղալիք։ Այս կարգի մրցանակներ թող տանեին Ռուսաստանին կամ ԱՄՆ–ին տային, տեսնեմ կարող էին տալ։ Նույնիսկ այսօրվա հանքարդյունաբերության մեջ, հիմնականում պայթեցման աշխատանքներում, օգտագործվում են նյութեր, որոնք կարող են բարձրանալ մինչև ստրատոսֆերա և վնաս պատճառել օզոնային շերտին, բայց քանի որ հանքարդյունաբերությունը բխում է տրանսնացիոնալ և տեղական պաշտոնյաների շահերից, դրան ուշադրություն չի դարձվում»։

Այսպիսով ողջ հանրությունը պետք է շնորհակալ լինի  Օզոնի քարտուղարությանը՝ հիշեցնելու համար, որ Հայաստանի Հանրապետությունը ունի բնապահպանության նախարարության, որ այդ նախարարությունը որոշակի կապեր ունի բնության ու բնության պաշտպանության հետ և նույնիսկ էական աշխատանքներ է կատարում այդ ոլորտում՝ արժանանալով միջազգային հանրության գնահատանքին։ Ուրախալի է, որ  միջազգային ասպարեզում հիմնական գործունեությունը ծավալող գերատեսչության անհաջողություններից հետո գոնե բնապահպանության նախարարությունն է էական հաջողությունների հասնում։ Փաստորեն բոլորովին անիմաստ ու անհիմն են բնապահպանական նախաձեռնությունների, բնապահպանական հասարակական կազմակերպությունների կողմից բարձրացվող այն աղմուկը, որ ՀՀ բնապահպանության նախարարություն որպես այդպիսին գոյությու չունի ու չի աշխատում։Իսկ միգուցե այդ նույն միջազգային հանրության շահերից չի բխում Հայաստանյան բնապահպանական խնդիրներին անդրադառնալը։ Հայաստանում օրեցոր ավելանում են բացվող հանքերի քանակը՝ երկիրը այդ նույն «միջազգային հանրության» հանքահումքային կցորդը դարձնելով։

Հիշեցնենք, որ Օզոնային շերտը քայքայող նյութերի արտանետումները հիմնականում լինում են զարգացած, հզոր տնտեսություն ունեցող երկրներից և այս ամենին Հայաստանի մասնակցությունը ընդհանուր առմամբ ունի ձևական բնույթ։ Փաստորեն ևս մեկ անգամ շնորհակալություն Օզոնի քարտուղարությանը տնտեսություն չունենալու մասին ևս մեկ անգամ հիշեցնելու համար։

Սևակ Մամյան