Ճոխ խոստումներ vs իրականություն. ովքեր են «քցել» գյուղացիներին

Էկոնոմիկայի նախարարությունը, որը պատասխանատու է նաև գյուղատնտեսության զարգացման համար, թվում է, թե պետք է մտածեր առաջին հերթին գյուղացուն օգնելու և օժանդակելու, ծախսերը հնարավորինս կրճատելու ու ֆինանսական բեռը թեթևացնելու մասին։ Բայց հակառակ ուղղությամբ է գնում. նախարարությունը հանդես է եկել օրենսդրական նախաձեռնությամբ, որով առաջարկում է լրացում կատարել պետտուրքի մասին օրենքում և վճարովի դարձնել սերմերի ու տնկանյութերի հավաստագրումը, այն էլ՝ բազային տուրքի 5-ապատիկի չափով։

Մինչդեռ, հեղափոխությունից հետո տրամագծորեն այլ հայտարարություններ էին հնչում, որոնց միջոցով փորձ էր արվում գյուղացիների մոտ ինչ-ինչ դրական սպասելիքներ ստեղծել:

«Հայաստանում ոռոգման ջուրը նույնքան հասանելի պետք է լինի, որքան էլեկտրական հոսանքն է տարածված և հասանելի»,- այս խոսքերի հեղինակը վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանն է։ Խոստումը տվել է 2018թ․ մայիսի 8-ին Ազգային ժողովում, երբ փորձում էր համոզել, որ ինքը կլինի լավագույն վարչապետը` բոլոր առումներով։

2019-ին և նախորդ տարի ոռոգման ջուր չեղավ, Փաշինյանի կառավարությունը ոռոգման սեզոնի ավարտին միայն թույլ տվեց Սևանից ջրառ անել, և գյուղատնտեսությունը մոտ երկնիշ անկում գրանցեց, ինչը բացառիկ էր։ Ջրային կոմիտեի այն ժամանակվա նախագահ Ինեսա Գաբոյանը, իհարկե, չընդունեց իր մեղքն ու թերացումը այս հարցում, սակայն այդ մեղքն ու թերացումը այնքան ակնհայտ են, որ վերջինս շուտով ազատվեց պաշտոնից. մեղավորներ էին անհրաժեշտ` բացի Փաշինյանից:

Փաշինյանը, ըստ էության, խաբել է գյուղացիներին և շարունակում է դա անել նաև այսօր: Հեղափոխության օրերին նա խոստանում էր ջրել գյուղացիների վարկերը, դառնալով վարչապետ` նա հայտարարեց, որ նման քայլի գնալը նպատակահարմար չէ: Իսկ այն ժամանակվա ԿԲ նախագահ Արթուր Ջավադյանը Ֆիզիկական անձանց տրամադրված գյուղացիական վարկերի, ինչպես նաև սպառողական վարկերի տույժերի և տուգանքների զիջման հետ կապված իրական և գործուն քայլեր ու միջոցառումներ այդպես էլ չարեց: 

Փաշինյանը խոստանում էր, որ գյուղացին բերքը իրացնելու հետ որևէ խնդիր չի ունենալու, այնուհետև ի հայտ եկավ կոնֆլիկտը մթերող ընկերությունների, նույն Սպայկայի հետ, ինչի արդյունքում տուժեց միայն ու միայն գյուղացին: Փոխարենը` Փաշինյանը իրագործեց սպանդանոցների կառուցման ծրագիրը, ինչը, ի դեպ, չէր խոստացել և ինչին, ի դեպ, գյուղացիները դեմ էին: Որքան էլ որ էկոնոմիկայի նախարար Վահան Քերոբյանը խոստանում էր լուծել առաջացող հարցերը՝ դրանք լուծում չգտան, ավելին` այսօր արդեն ի հայտ է եկել պարարտանյութի լուրջ խնդիր, սակայն գյուղացիներին սուբսիդավորելու փոխարեն նախարարը որոշել է սուբսիդավորել այն ներկրող օլիգարխների բիզնեսները:

Իր հերթին ՏՄՊՊՀ-ն, որը պետք է կանխեր շուկայում չարաշահումները, վեր հաներ դրանք, գյուղացիներին հայտարարեց, որ որևէ կրիմինալ չկա այն բանում, որ պարարտանյութի մի պարկը տաս անգամ աճել է գնի մեջ: Ըստ էության, ՏՄՊՊՀ-ն` Գեղամ Գևորգյանի ղեկավարությամբ, նույնպես երես թեքեց գյուղացիներից:

Այսքանից հետո իշխանությունները զարմանում են, որ գյուղացիները չեն վստահում իրենց և խնդիրները լուծելու տարբերակ են ընտրում բողոքի ակցիաները, ճանապարհներ փակելը: Գյուղացիներին ճոխ խոստումներ տալով իշխանության եկածներն այսօր ամուր բռնել են այդ նույն գյուղացուն տարիներ շարունակ կեղեքողների ձեռքը, իսկ խաբված գյուղացին մնացել է միայնակ՝ իր խնդիրների հետ դեմ հանդիման...