ՔՊ-ի Վայոձ Ձորի «խոհանոցում» խմորումներ են հասունանում

Վայոց Ձորի մարզպետ Արարատ Գրիգորյանն ամիսներ առաջ մարզխորհրդի նիստ է անցկացել, որի ընթացքում քննարկել են սեպտեմբերի 13-14-ին Ադրբեջանի ագրեսիայի հետեւանքով «մարզում ստեղծված իրադրության եւ ձեռնարկվելիք միջոցառումների վերաբերյալ» հարցը, որը ներկայացրել է մարզպետ Արարատ Գրիգորյանը: Բանն այն է, որ մարզխորհուրդն առաջին հերթին կազմված է հենց համայնքի վարչական ղեկավարներից, Վայոց Ձորի մարզն էլ խոշորացումից հետո ունի ընդամենը 5 համայնք՝ Արենի, Ջերմուկ, Վայք, Եղեգիս, Եղեգնաձոր, ըստ այդմ էլ՝ 5 ղեկավար։ Սեպտեմբերի 13-14-ին սկսված ադրբեջանական սադրանքներից ամենաշատ տուժած համայնքը Ջերմուկն է, սակայն խորհրդի նիստին, որի ժամանակ քննարկվել է տուժած համայնքների հարցը, ներկա չի եղել Ջերմուկի համայնքապետը։ Արսենյանը ընդհանրապես շատ հազվադեպ է մարզխորհրդի նիստերին մասնակցում, այդ անգամ էլ նրա փոխարեն նիստին մասնակցել է փոխհամայնքապետ Աշոտ Խաչատրյանը։

Միևնույն ժամանակ, ուշագրավ է, որ երբ որևէ բարձրաստիճան պաշտոնյա է ժամանում Ջերմուկ, դիցուք՝ ՌԴ դեսպանը կամ ՆԱՏՕ-ի նախկին գլխավոր քարտուղարը, մարզպետը չի հապաղում մասնակցել այդ հանդիպումներին՝ կարծես ցանկանալով ընդգծել, որ մարզում իշխանությունը ամբողջ ծավալով իր ձեռքերում է:

Ադրբեջանի սեպտեմբերյան ագրեսիայի օրերին, երբ թշնամու թիրախում Ջերմուկն էր, մարզպետն ու համայնքապետը, կարծես, այնքան էլ միակարծիք չէին  ստեղծված իրավիճակի շուրջ հնչեցրած գնահատականներում: Եթե Արսենյանը հայտարարում էր, որ ամեն ինչ վերահսկելի է, ապա մարզպետը, անգամ ԳՇ տարածած տեղեկատվությունը հերքելով, պնդում էր, որ անզեն աչքով էլ ադրբեջանցիների դիրքերը Ջերմուկից երևում են:

Վերջին ՏԻՄ ընտրություններից հետո և այն բանից հետո, ինչ Ջերմուկում ընտրվեց Վահագն Արսենյանը ակնհայտ է, որ մարզում մեծանում է նաև Արսենյանների ընտանիքի ազդեցությունը: Վայոց Ձորը՝ ընդհանրապես, իսկ Ջերմուկը՝ մասնավորապես, մշտապես համարվել է ՀՀԿ-ական նախկին պատգամավոր և օլիգարխ Աշոտ Արսենյանի ազդեցության ավանդական գոտին: Վերջին ՏԻՄ ընտրություններից հետո, երբ Վահագն Արսենյանը համայնքապետ ընտրվեց ՔՊ ցուցակով, այդ ազդեցությունը, կարծես թե, վերականգնվում է: Որքանով է սա դուրեկան Փաշինյանի այսպես ասած՝ քայլած թիմակիցներին, սա, իհարկե, այլ հարց է: