Այսօր դերասան Ցոլակ Ամերիկյանի ծննդյան օրն է (տեսանյութ)

Ցոլակ Ամերիկյանը (Գալուստ Սուլուլիկյան) ծնվել է 1887 թ. հոկտեմբերի 5-ին, տրապիզոնում, արհեստավորի ընտանիքում: Տրապիզոնից նրա ընտանիքը շուտով տեղափոխվում է Բաթում: Ապագա դերասան իր մանկությունն անց է կացրել ծովափնյա այդ հայաշատ քաղաքում: Սովորել է տեղի հայկական ծխական դպրոցում, ապա` ռուսական քաղաքային ուսումնարանում: Հետագայում կրթությունը շարունակել է Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության վանքում:

1906 թ. վերադարձել է Բաթում, մասնակցել սիրողների կողմից կազմակերպված ներկայացումներին («Համլետ», «Ավազակներ» և այլն)։ Ապա խաղացել է «Արշակ Բ», «Վարդան Մամիկոնյան», «Ղարաբաղի աստղագետը», «Խաչագողի հիշատակարանը» և այլ պիեսներում։ Այն ընթացքում նա թատրոնի հետ կապվում է ավելի ու ավելի:

Այդ կապն ու ձգտումը լինում են այնքան ուժեղ, որ երիտասարդ Գալուստը դիմում է անլուր հանդգնության. լքելով հայրենի տունը, պատահած նավով փախչում է արտասահման: «Անառակ զավակը» շատ զրկանքներ է քաշում Ֆրանսիայում. բեմական պատրաստության ձգտող երիտասարդին գլուխը պահելու համար ամեն պատահած արհեստ բանեցնել վիճակվում է շատ ավելին, քան Փարիզի ստուդիաներն ու թատրոններ այցելելը: Այնուհետև նա այնտեղից անցնում է Եգիպտոս, ապա Հունաստան' այս բոլոր վայրերում դիտեւմ է ժամանակի անվանի դերասանների խաղը։ Երկար և օգտավետ շրջագայություններից հետո վերադարձել է Կովկաս, մտել Ամո Խարազյանի թատերախմբի մեջ։

1910 թ., օսմանյան սահմանադրությունից հետո մեկնել է Արևմտյան Հայաստան, Էրզրումում սիրողներից կազմակերպել է մի թատերախումբ և ներկայացրել Ն. Գոգոլի «Ռևիզորը», ապա Շիրվանզադեի «Չար ոգին», «Պատվի համարը», «Նամուսը», Հ. Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկաններն» ու «Պաղտասար աղբարը», այդ բոլոր պիեսներում կատարելով գլխավոր դերեր։

Վերադառնալով Կովկաս, խաղացել է Թիֆլիսում, Բաթումում Սիրանույշի, Օվի Սևումյանի, Վահրամ Փափազյանի և ուրիշների հետ։ Խորհրդային իշխանության առաջին տարիներին շրջել է Ղրիմում, Հյուսիսային Կովկասում, Ուկրաինայում, խաղացել հայաշատ բազմաթիվ քաղաքներում` Կիև, Խարկով, Օդեսա, Տագանրոգ, Արմավիր, Նովոռոսիյսկ, Մոզդոկ, Ղզլար, Վլադիկավկազ և այլն։ 1931 թ. եկել է Լենինական և ամբողջությամբ կապվել Լենինականի պետական թատրոնի հետ։

Ստեղծել է բազմաթիվ կերպարներ, որոնք համարվում հայ բեմի լավագույն նվաճումներից` Սատին (Մ. Գորկու «Հատակում»), Մանուկ աղա (Հ. Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկաններ»), Մոնտանելլի (Է.Վոյնիչի «Բոռ»), Մալվոլիո (Ու. Շեքսպիրի «Տասներկուերորդ գիշեր»), Վիշնևսկի («Արդյունավոր պաշտոն»), Մուրոմսկի (Ա. Սուխովո-Կոբիլինի «Կրեչինսկու հարսանիքը»), Վուրմ (Ֆ. Շիլլերի «Սեր և խարդավանք»), Շեյլոկ (Ու. Շեքսպիրի «Վենետիկի վաճառականը») և այլն:

 «Տժվժիկ» - Նիկողոս աղա