Ի՞նչ է փոխվել Ռուսաստանի վարած տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ

«Ռուս-ուկրաինական պատերազմի մեկնարկից հետո փոխվել է ողջ աշխարհաքաղաքական իրավիճակը, փոխվել են Ռուսաստանի առաջնահերթությունները, արևմտյան պատժամիջոցների պայմաններում նա, մեծ հաշվով, զրկվել է արևմտյան շուկաներից և փնտրում է այլընտրանքային շուկաներ  և դեպի  դրանց տանող ուղիներ: Այդ  պատճառով մեր տարածաշրջանի որոշ երկրներ ավելի կարևոր են դառնում Ռուսաստանի համար, այդպիսի երկրներից է, օրինակ, Ադրբեջանը»,- ԼՈՒՐԵՐ.com-ի հետ  զրույցում նշեց քաղաքագետ Տիգրան Գրիգորյանը:

Ըստ նրա՝ Ադրբեջանը զուտ տրանսպորտային երթուղիների առումով բավականին կարևոր դեր ունի: Նրա պնդմամբ՝  Ռուսաստանը այս շրջանում կարևորում է նաև  «Հյուսիս-հարավ»  տրանսպորտային ուղու ակտիվացումը, որը հնարավորություն է ռուսական բեռները հասցնելու մինչև հնդկական շուկա, իսկ  այդ ուղին անցնում է  Ադրբեջանի տարածքով:

«Դա է պատճառը, որ վերջին մեկ ամսում մենք նկատում ենք  ջերմացում ռուս-ադրբեջանական հարաբերություններում»,-նշեց քաղաքագետը: 

Ըստ նրա՝ տնտեսակական առումով այսօր Թուրքիայի դերն էլ է մեծանում:

«Ռուսաստանը ավելի կախված է  դառնում Թուրքիայի պես երկրներից: Այստեղ տեղին է նշել, որ Ռուսաստանի՝ հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորմամբ հետաքրքրված լինելու պատճառներից մեկն էլ այն է, որ Ռուսաստանին պետք են նաև այլընտրանքային ուղիներ դեպի թուրքական շուկա»,-ավելացրեց  Գրիգորյանը: 

Անդրադառնալով Ռուսաստան-Թուրքիա հարաբերություններին՝ նշեց, որ դրանք  ավանդաբար կրում են մրցակցային  համագործակցության բնույթ, այսինքն՝ կան մի շարք հարցեր, որոնց շրջանակներում Ռուսաստանն ու Թուրքիան համագործակցում են և ունեն ընդհանուր շահեր,  կան հարցեր, որոնց շուրջ այդ երկու տարածաշրջանային  տերությունների շահերն ու տեսակետները  չեն համընկնում և այդ առումով գործում է այն դինամիկան, որը գոյություն է ունեցել մինչև ռուս-ուկրաինական պատերազմը: 

Այն հարցին, թե արդյոք Ռուսաստանը կփորձի ազդեցություն ունենալ հայ-թուրքական հարաբերությունների գործընթացի զարգացման վրա, նա նշեց, որ  դժվար թե Ռուսաստանը ճնշում գործադրի Հայաստանի վրա:

«Ռուսաստանը  որոշակի կողմնակի ազդեցություն ունի  այս գործընթացի վրա և, մեծ հաշվով, դա տեղի է ունենում միայն, որովհետև Ռուսաստանը համաձայնություն է տվել,  բայց  իրականում ճնշում գործադրելու կարիք էլ չկա, որովհետև  Հայաստանը հետաքրքրված է հայ-թուրքական  հարաբերությունների կարգավորմամբ և դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատմամբ: Հիմնական խնդիրները ստեղծվում են հենց թուրքական կողմից, որոնք փորձում են փոխկապել այս հարցը այլ խնդիրների հետ, օրինակ՝ հայ-ադրբեջանական համատեքստում  ինչ-որ պրոգրեսի հետ: Այդ մասին արդեն բաց տեքստով  խոսում են թուրք տարբեր պաշտոնյաներ: Այդ առումով միգուցե Ռուսաստանը կփորձի նպաստել հայ-ադրբեջանական տարբեր գործընթացներին, որպեսզի դրանք բերեն նաև տարածաշրջանային ապաշրջափակման, բայց մյուս կողմից էլ՝ Ռուսաստանը հետաքրքրված չէ, որ Արցախի կարգավիճակի հարցում որևէ փոփոխություն տեղի ունենա և այդ առումով նույնպես դժվար ճնշումներ գործադրի Հայաստանի վրա»,-ասաց Գրիգորյանը: 

Նրա խոսքով՝ պատճառն այն է, որ ԼՂ կարգավիճակի հարցի լուծումը կհանգեցնի ռուսական ռազմական ներկայության բացակայության տարածաշրջանում: