ԵՄ ռևերանսները Բաքվին՝ ի հաշիվ Հայաստանի շահերի

Եվրոպայի խորհրդի նախարարների կոմիտեն որոշում է ընդունել Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողով վերադարձնել Ադրբեջանին, որի պատվիրակության լիազորությունները դադարեցվել էին մեկ տարով: ԵԽԽՎ-ի՝ հունվարի 24-ի որոշմամբ՝ Ադրբեջանի պատվիրակությունը մեկ տարով հեռացվեց եվրոպական կառույցից: Այս որոշումն ընդունվել էր ձայների 76 կողմ, 10 դեմ եւ 4 ձեռնպահ հարաբերակցությամբ: Որոշմանը դեմ էին Թուրքիայի պատվիրակության 9 անդամներն ու Ալբանիայից մեկ պատգամավոր: ԵԽԽՎ-ն այդ կերպ պատժել էր Ադրբեջանին՝ Եվրոպայի խորհրդի հիմնարար պահանջները պարբերաբար չկատարելու պատճառով: Եվրապատգամավորները մի քանի պատճառներ էին նշել, որոնք խախտել էր Ադրբեջանը, որոնց թվում եղել էր նաեւ այն, որ Ադրբեջանը թույլ չի տվել Արցախի շրջափակման ժամանակ ԵԽԽՎ զեկուցողներին մուտք գործել Լաչինի միջանցք: Այս որոշումը Հայաստանում իշխող քաղաքական ուժի կողմից ներկայացվեց իբրև մեծագույն հաղթանակ և Արևմուտքի աննախադեպ աջակցություն, որը, ինչպես տեսնում ենք, երկար չտևեց:

Դրվագները, երբ Արևմուտքը Հայաստանին գեղեցիկ խոստումներ է տվել, իսկ այնուհետև քաշվել է մի կողմ և շարունակել ջերմ կապերը Բաքվի հետ, քիչ չեն: Օրինակ՝ ամիսներ առաջ Հայաստան էր ժամանել Չեխիայի խորհրդարանի Պատգամավորների պալատի նախագահ Մարկետա Պեկարովա Ադամովայի գլխավորած պատվիրակությունը: Պեկարովան Երևանում տեղի ունեցած ասուլիսի ընթացքում իր աջակցությունն էր հայտնել Հայաստանին և նշել, որ այնուհետև այցելելով Բաքու բարձրաձայնելու է այն հարցը, թե ինչու են Ադրբեջանի իշխանությունները տորպեդահարում խաղաղության օրակարգը: Սակայն, որքան մեծ էր արևմտամետների հիասթափությունը, երբ Բաքու ժամանելուն պես նույն Պեկարովան հանկարծ հայտարարեց, որ Երևանում իրեն թերևս սխալ են հասկացել, իսկ ինքը միշտ էլ համարել է, որ Արցախը պատկանում է Ադրբեջանին: Դեռևս թարմ է նաև հայ հասարակության հիշողությունում այն դրվագը, երբ Երևան էր ժամանել Գերմանիայի ԱԳՆ ղեկավար Անալլենա Բերբոքը, ով հայտարարել էր, թե որքան է Գերմանիան կարևորում ՀՀ–ի հետ հարաբերությունների զարգացումը և կանգնած է ՀՀ իշխանությունների և Հայաստանի կողքին: Նույն Բերբոքը, օրեր անց Բաքվում հանդիպելով Ջեյհուն Բայրամովի հետ, հայտարարել է, որ «Գերմանիան միշտ աջակցել է Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությանը և Ղարաբաղն Ադրբեջանի մաս է համարում»։ Մեկ այլ օրինակ, նախորդ տարվա ավարտին ԱՄՆ պետքարտուղարությունը հայտարարել էր, որ Միացյալ Նահանգները վճռականորեն աջակցում է Հայաստանի ինքնիշխանությանը և տարածքային ամբողջականությանը: Միացյալ Նահանգները չարձագանքեց, անգամ չճանաչեց, որ Արցախում տեղի է ունեցել էթնիկ զտում։ Ավելին՝ ԱՄՆ–ը լայն տնտեսական համագործակցություն է հաստատել Ադրբեջանի հետ։ Այս համագործակցության հիմնական ուղղություններն են՝ Ադրբեջանում նավթի և գազի հատվածի զարգացումը, նոր խողովակաշարերի կառուցումն ու շահագործումը:

Այս դրվագները գալիս են ապացուցելու մեկ բան՝ Արևմուտքը և մասնավորապես՝ ԵՄ-ն շատ ավելի շատ ունեն Բաքվի փողերի և էներգետիկ ռեսուրսների կարիքը, քան Հայաստանի: Հետևաբար, նրանք չեն պատրաստվում լարել հարաբերություններն Ադրբեջանի հետ՝ ի շահ Հայաստանի, հակառակը՝ Հայաստանին գեղեցիկ խոստումներ տալով՝ շատ արագ «քցելու» են և շարունակեն բարեկամությունն ապշերոնյան երկրի հետ: