Առայժմ Հայաստանի իշխանության հարցում մշակված չեն այլ սկզբունքներ. Հակոբ Բադալյան

Քաղաքագետ Հակոբ Բադալյան տելեգրամյան իր ալիքում գրում է.

Մեզանում ոչ ոք չի ուզում արձանագրել, իսկ գուցե՝ խոստովանել մի պարզ բան: Այն վարքագիծը, որ այսօր դրսեւորում է Հայաստանը, գործնականում պահանջված է Կովկասով հետաքրքրված բոլոր հիմնական ուժային կենտրոնների մոտ: Աստիճանները տարբեր են, բայց հետաքրքրությունը՝ ընդհանուր;

Եվ դա շատ լավ պատկերացնում են նաեւ Հայաստանի ներքաղաքական դաշտի հիմնական խաղացողները: Խաղացողները՝ ոչ նրանց թիմերը, այլ հիմնական խաղացողները, որոնք չեն պայքարում իշխանափոխության համար: Նրանք պայքարում են ընդդիմության դաշտում «ժողովրդի տեղապահության» համար: Որովհետեւ պատկերացնում են, որ սկզբունքորեն չեն կարող անել ավելին, քան Փաշինյանը: Այդպիսով, Փաշինյանը իշխանության մեջ է «ժողովրդի տեղապահի» դիրքում, եւ պայքարն ընթանում է ընդդիմության դաշտում «ժողովրդի տեղապահի» դիրքի համար:

Ավելի շուտ, կարող են, ավելին, քան Փաշինյանը՝ զուտ ներուժի իմաստով անկասկած կարող են, բայց հարցն այն է, որ այդ ավելիի օբյեկտիվ ռեսուրսն ու տարածությունն այնպիսին չէ, որ համապատասխանի իրենց ընդդիմադիր կարգավիճակում գեներացրած տրամադրություններին, լինի դրանց համահունչ: Իսկ դա նշանակում է, որ «անհամահունչությունը» շատ արագ կարող է բերել քաղաքական «ֆրուստրացիայի»: Ըստ այդմ, պայքարն իշխանության համար չէ, այլ ընդդիմության դաշտում «տեղապահության», մեկնարկի առավելագույն պատրաստությամբ՝ երբ կփոխվի իրավիճակը, կբացվի նոր տարածություն, եւ բաց կմնա Հայաստանի իշխանության հարցը:

Առայժմ, դուր գա դա որեւէ մեկին, թե ոչ, Հայաստանի իշխանության հարցը փակ է: Իհարկե, սա իմ սուբյեկտիվ գնահատականն է, ոչ թե պնդումը: Բայց, ես չեմ կարծում, թե իրականություն են այն եզրահանգումները, որ կայացվել է Փաշինյանին փոխելու որոշումմ, կամ Փաշինյանը մնացել է առանց արտաքին տանիքի, եւ այլն, եւ այլն:

Պետք է թերեւս հասկանալ մի բան, որ Հայաստանի իշխանության հարցում այսպես ասած անձի արտոնագրման խնդիր չէ: Այդտեղ միշտ կգտնվի «ձեռքի տակ» եղած անհրաժեշտը: Հայաստանի իշխանության աշխարհաքաղաքական կամ արտաքին շրջանակի հարցում խնդիրը սկզբունքներն են:

Առայժմ Հայաստանի իշխանության հարցում մշակված չեն այլ սկզբունքներ: Գերտերությունները չեն հասել դրան: Կհասնե՞ն: Այդ ժամանակ կբացվի Հայաստանի իշխանության հարցը։