Նիկոլիզմի ավերիչ ձեռքն արդեն տևական ժամանակ փորձում է քանդել նաև լրագրողական աշխարհի կուռ միասնությունը․ Մարգարիտ Եսայան

«Չթիրախավորել լրագրողներին

 

Ցավոք, նիկոլիզմի ավերիչ ձեռքը արդեն տեւական ժամանակ փորձում է քանդել նաեւ լրագրողական աշխարհի կուռ միասնությունը, համեմատաբար՝ կուռ։ Գոնե ես իմ լրագրողական տարիներից կարող եմ վկայել, որ լրագրողները միշտ եղել են միասնական, արժանապատիվ։ Լինելով ընդդիմադիր լրատվամիջոցի լրագրող, մենք, գործընկերներով,բազմիցս ենք կանգնել ի պաշտպանություն իշխանական լրատվամիջոցի լրագրողի։

Եղել ենք բոլորի հետ հաշտ։

 

Երբ որեւէ մեկը, լինի պատգամավոր, պետական պաշտոնյա, կամ փողոցի խուժան, փորձել են վիրավորել, կոպտել, եւ այպանել լրագրողին, լրագրողական ամբողջ համայնքը կանգնել է նրա կողքին եւ պաշտպանել։ Ժամանակին, անգամ նիկոլ-լրագրողին կողքին են կանգնել լրագրողները։

 

Այսօր ամբողջ օրը հետեւում էի այն թոհուբոհին, այն խլրտոցին, որ տեսանելի եւ ոչ տեսանելի հարթակներում բզզում էր լրատվական դաշտում։ Ցավով նկատեցի, որ որոշ լրատվամիջոցներ , խմբագիրներ, ցավալիորեն մոռանալով ասենք 20 տարի առաջ իրենց իսկ կարծիք-համոզմունքը,որ չի կարելի թիրախավորել լրագրողին, չի կարելի քննադատել կամ վատաբանել, այսօր իրենցից ոմանք եւս չզլացան թիրախավորել լրագրողին, լրագրողներին։ Սրա անունը ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ՝ կողմնակալություն, երկակի ստանդարտ։

 

Պետք է խնդրեմ, չանել սա, որովհետեւ բումերանգը շատ հստակ է գործում բոլոր ժամանակներում․ե՝ւ երեկ, ե՝ւ այսօր, նաեւ՝ վաղը։

Պատմությունը չմանրամասնելով, պետք է շեշտեմ՝ տգեղ պատմություն է եւ չարժե մեկ հարբած պատգամավորի , նրա նման շատ այլոց պատճառով ընկերներ կորցնել, ընկերներին չհասկանալ եւ գործել ընդդեմ լրատվության։ Չմտնելով տգեղ մանրամասների մեջ, զուտ արձանագրենք, որ տեղի էր ունեցել նիկոլի թվին հատուկ բան՝ Գյումրիում ոչ թե մեկ, այլ շատ քպականներ կային, որ իրենց պահում էին պատգամավորին եւ պաշտոնյային ոչ հարիր եւ, ամենեւին լրագրողների մեղք չէ, որ դա կատարվում էր հրապարակով, քաղաքի կենտրոնում։ Եւ, բնական է, որ լրագրողը /լրագրողները/, պետք է լինեին տեղում, նկարահանեին, ձայնագրեին եւ հանրությանը ցույց տային, թե ովքեր են իր <ընտրյալները>։

 

Զուտ, խնդրանքս՝ սիրելի լրագրողներ, դուք եք հասարակության եւ պաշտոնյաներին իրար կապող օղակը, եւ, այո, ձեր մասնագիտական պարտքն է հասարակությանը ներկայացնել անկողմնակալ, ճշգրիտ, տեսանելի ու ապացուցելի տեղեկատվություն։ Ուստի, ձեր աշխատանքային պարտականությունները կատարելիս եղեք մաքսիմում պրոֆեսիոնալ, անխոցելի եւ երբեք կաշկանդվեք տարբեր պատճառներով։

 

Անշուշտ, հասկանում եմ, որ ոչ բոլորն են այսպես մտածում, բայց եւ ուզում եմ, որ դուք չտրվեք տարբեր քամիների եւ իրար նկատմամբ լինեք հարգալից, քանի որ դուք նույն համայնքի մարդիկ եք, եւ ձեր համայնքից ցանկացածի դեմ հարձակումը ուղղված է ձեզնից յուրաքնչյուրին։

 

Մյուս կողմից, ձեր համայնքի ցանկացած անդամի ոչ ճիշտ, ոչ պրոֆեսիոնալ, ուղղորդված գործողությունը եւս կարող է աշխատել ընդդեմ ձեզնից յուրաքանչյուրի։

 

Ուստի՝ խնդրում եմ, երբեք չկորցնել մասնագիտական համերաշխությունը, հարգել մեկ-մեկու աշխատանքը եւ գործի մեջ լինել զուսպ եւ հավասարակշռված։

Իսկ բոլոր մյուսիներին հորդորում եմ ԵՐԲԵՔ, ԵՐԲԵՔ ՉԹԻՐԱԽԱՎՈՐԵԼ ԼՐԱԳՐՈՂՆԵՐԻՆ, որովհետեւ լրագրողը ձեզնից մեկը չի, լրագրողը ձեզնից առաջ է՝ իրադարձությունների կիզակետում։

 

հ․գ․ անպայման հարկ համարեցի շեշտել, որ խոսքս իրական, պրոֆեսիանլ լրագրողների մասին է, իսկ նրանք քիչ չեն։

Ցավոք, այսօր ամեն ձայնագրիչ վերցնող դեռ լրագրող չէ։

Մարգարիտ Եսայան

1․04․2025»