Երևանյան տոպոլոգիա՝ ՀՀԿ-ն անցքի դերում

Ի՞նչ կանի ԲՀԿ-ն, եթե ընտրությունները խայտառակ կեղծիքներով անցնեն, ի՞նչ կանի «Ժառանգությունը», եթե հերթական անգամ ՀՀԿ-ն հաղթի, ի՞նչ կանի ՀՅԴ-ն, եթե ՕԵԿ-ը լոգարանային տրամաբանությունում ևս մեկ անգամ փայլի. հարցեր, որոնք անընդհատ շղթայական պրոցեսների ձևով ամեն անգամ կրկնվում ու կրկնվում են Հայաստանում ընտրությունների ժամանակ:

Այս գործընթացները գնալով նմանվում են տոպոլոգիայի՝ փոխվում է ամեն ինչ, ընտրությունից ընտրություն փոխվում են քաղաքական ուժերի կեցվածքները, փոխվում են տրամադրվածություններն ու մոտիվացիաները, փոխվում են, վերջապես, այս անվերջ պայքարում պայքարողներն ու դրանց առաջամարտիկները, սակայն ինչպես ֆիզիկական երևույթի դեպքում՝ հանրահայտ բաժակի և բուբլիկի օրինակով, երբ բաժակը դեֆորմացվում է բուբլիկի՝ փոխելով իր արտաքին տեսքը, առանցքային ուսումնասիրության առարկան և միակ անփոփոխ գործոնը մնում է անցքը, այնպես էլ այս իրավիճակում փոխվում է ամեն ամեն ինչ՝ արտաքին միջավայրը, արտաքին տեսքը, դեմքերն ու մտքերը, սակայն որպես այդպիսին «անցքի» դերում այսօր Հայաստանի Հանրապետությունում հայտնվել է Սերժ Սարգսյանը՝ իր կուսակցությունով հանդերձ:

Եվ անշուշտ, այս տարիների ընթացքում միակ մատերիան, որը դեռևս ուսումնասիրության առարկա կարող է համարվել ու հանդիսանալ, իհարկե, ՀՀԿ ֆենոմենն է, որը, չնայած տարեցտարի ներքաղաքական ու արտաքին քաղաքական դեֆորմացիաների ու փոփոխությունների, այնուամենայնիվ, մնում է երկրում իր համար ուրույն ու հիմնական դարձած հարթակում:

Եվ ահա, հերթական անգամ հերթական ընտրությունների ընթացքում վիճակագրական ուսումնասիրություններ կատարողները, օրինապահ մարմինները, և ինչու չէ նաև մարդու իրավունքների պաշպանն ու ԱԱԽ-ն՝ ի դեմս Արթուր Բաղդասարյանի, այս ու այն կողմ ընկնելու փոխարեն պետք է լուրջ ուսումնասիրության առարկա դարձնի հենց ՀՀԿ-ն, որը, չնայած երկրում մարդկանց ինքնագիտակցության մակարդակի բարձրացմանը ու հազարավորների ընդվզմանը, ոչ միայն Ազատության հրապարակում, այլև հենց փետրվարի 18-ի նախագահական ընտրություններում, հերթական անգամ պատրաստվում է հերթական ընտրություններում հաղթանակ տանելուն:
Սակայն ելնելով այն հաղթանակի տենդագին ձգտումներից ու մղումներից, որոնք այսօր ակնհայտ են ՀՀԿ-ի մոտ, անհեռատեսություն կլինի ուղղակի հերթական անգամ չգրանցել ՀՀԿ-ի հերթական հաղթանակը՝ չնայած այն դեֆորմացիաներին, որոնք կրել է այս անգամ։ ՀՀԿ-ի՝ ավագանու ընտրությունների ցուցակը նույնն է, անցքը որպես այդպիսին այս անգամ ևս նույնն է մնացել՝ հայաստանյան տոպոլոգիան վերափոխել է երևանյան տոպոլոգիայի, որի անցքը անփոփոխ է իշխանությունն է:

Սակայն իրականում անցքի իսկությունը լիարժեքորեն կարելի է նկարագրել մեկ բառով, որը, սակայն, այսօր բոլորն են ասում, որ դարձել է Հայաստանում ՀՀԿ-ի հոմանիշը. այս մասին նույնիսկ գիտեն հենց կուսակցության անդամներն ու առաջամարտիկները, ովքեր, չնայած իմացության իրենց բարձր մակարդակին, դեմքի կեղծ արտահայտությամբ անընդհատ շահարկում են սեփական երկրի ազգային անվտանգությունը:

Հուսանք, որ երևանյան այս տոպոլոգիան ամեն դեպքում չի ունենա այն ախտանիշները, որոնք ուներ նախագահականի ընթացքում, և որ այս անգամ իրական Երևանում իրական փոփոխություն կատարվելու դեպքում այդ առանցքն այլևս կբացակայի Երևանից:

Գևորգ Ավետիսյան